Η ΟΙΕΛΕ, ως ανεξάρτητος κοινωνικός εταίρος, δεν θα προβεί σε κριτική ενός πολυνομοσχεδίου a priori. Δεν μπορούμε όμως να μην εκφράσουμε την κατάπληξή μας για τον φαρισαϊσμό και την ανειλικρίνεια των εκπροσώπων των εργοδοτών. Και τούτο διότι:
- Όταν χωρίς κανένα διάλογο με τους εργαζόμενους οι μνημονιακές κυβερνήσεις κατεδάφιζαν εργασιακές σχέσεις και μισθούς και καταργούσαν τις συλλογικές συμβάσεις , πού κρύβονταν οι εκπρόσωποι του ΣΙΕΙΕ, της ΟΕΦΕ, της Palso και των λοιπών εργοδοτικών οργανώσεων;
- Επειδή μιλούν με θρασύτητα για διάλογο των κοινωνικών εταίρων, πού κρύβονταν όλοι αυτοί, όταν η ΟΙΕΛΕ απέστειλε προσκλήσεις από το 2012 και εντεύθεν για σύναψη νέων συλλογικών συμβάσεων; Γιατί (πέρα από την ΟΕΦΕ που συμμετείχε σε 1-2 συναντήσεις προσχηματικά, για τα μάτια του κόσμου), κανείς άλλος δεν απάντησε ποτέ, απαξιώνοντας την πλευρά των εργαζόμενων;
- Ποια ήταν και είναι η θέση όλων αυτών που σήμερα μιλούν ως «θεσμικοί εκπρόσωποι που επιδιώκουν το διάλογο και δεν θέλουν να έρθουν σε σύγκρουση με τους εργαζόμενους», για την άθλια σύμβαση που υπεγράφη στο χώρο των Κέντρων Ξένων Γλωσσών από το ψευδοσωματείο δήθεν εργαζόμενων (που οι ίδιοι οι εργοδότες του χώρου έστησαν) και τη Europalso και προέβλεπε ωρομίσθιο 2,92 ευρώ (!), δηλ. με τέτοια δραματική μείωση αποδοχών που οδηγούσε τον τυχερό (!) με πλήρες ωράριο να λαμβάνει το αστρονομικό ποσό των 180 ευρώ το μήνα!
Η απάντηση είναι απλή. Οι εργοδοτικές οργανώσεις που σήμερα μιλούν ως αγνά πρόβατα προσποιούμενες τους καλόβολους κοινωνικούς εταίρους που δήθεν επιδιώκουν διάλογο, υπήρξαν κατά τη διάρκεια της προηγούμενης πενταετίαςλύκοι που επεδίωξαν, άλλοι μέσω μυστικών διαπραγματεύσεων απευθείας με την τρόικα (δεν είναι, άλλωστε, τυχαίες οι πρόσφατες καταγγελίες-απορίες Κουβέλη για το πώς οι της τρόικα γνώριζαν απίστευτες λεπτομέρειες για κάθε κλάδο εργασίας που δεν γνώριζαν καν οι Έλληνες αξιωματούχοι), άλλοι μέσω σκληρών πιέσεων προς τις – πρόθυμες, πάντως – γαλαζοπράσινες κυβερνήσεις – τη θεσμική και οικονομική εξαθλίωση των εκπαιδευτικών στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης.
Οι ελάχιστοι επιχειρηματίες του χώρου κέρδισαν από τη σωρεία των μνημονικών ρυθμίσεων εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, τις οποίες αφαίρεσαν από την τσέπη των περίπου 80 χιλιάδων εργαζόμενων του χώρου που απώλεσαν από το 35% έως και το 90% των μισθών τους. Επιπλέον, η πλήρης απορρρύθμιση της κρατικής εποπτείας σε ιδιωτικά σχολεία, φροντιστήρια δευτεροβάθμιας και σε Κέντρα Ξένων Γλωσσών γιγάντωσε φαινόμενα παραβίασης της εργατικής και της φορολογικής νομοθεσίας (εκδικητικές απολύσεις, «μαύρη» εργασία, φοροδιαφυγή, φοροαποφυγή).
Οι εκπρόσωποι των εργοδοτικών οργανώσεων έχουν τη δυνατότητα να αποδείξουν ότι εννοούν όσα λένε τον τελευταίο καιρό. Κι ο τρόπος είναι μόνον ένας. Διάλογος, για το νέο νομοσχέδιο και αμέσως μετά την ψήφισή του διαπραγματεύσεις για τη σύναψη νέων Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας που θα περιλαμβάνουν δίκαιους και βιώσιμους όρους.