Έκθεση της Ευστρατίας Αξιομακάρου, μαθήτριας του Β΄ Λύκειου του ΓΕΛ Αγιάσου
Μια πληγή για την ανθρωπότητα
Όπως είναι γνωστό σε όλους μας, τα τελευταία χρόνια, αλλά κυρίως τους τελευταίους μήνες, το θέμα του προσφυγικού έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις. Λόγω του πολέμου που γίνεται στη Συρία, οι άνθρωποι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους για να σωθούν και να σώσουν την οικογένεια τους.
Είναι θλιβερό όμως το πώς κάποιοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν αυτή την κατάσταση, ποντάροντας στον ανθρώπινο πόνο. Αρχικά, οι δουλέμποροι, εκμεταλλεύονται την ανάγκη αυτών των ανθρώπων που θέλουν να φύγουν άμεσα. Φορτώνουν ανθρώπινες ψυχές σε βάρκες οι οποίες δεν αντέχουν να κουβαλήσουν ούτε τους μισούς από αυτούς. Έτσι, πολλοί πρόσφυγες καταλήγουν να πνίγονται ή να φτάνουν στα παράλια των νησιών σε άθλια κατάσταση. Μετά, τα ΜΜΕ προβάλλουν αυτά τα γεγονότα με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να υπηρετούν τα συμφέροντα καναλιών, πολιτικών και γενικότερα όσων επωφελούνται από όλο αυτό.
Επίσης, πολλοί από τους καταστηματάρχες ή οι κάτοχοι ξενοδοχείων ή ακόμα και άλλοι άνθρωποι προσπαθούν να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα από αυτούς τους ανθρώπους. Αυτό, το πετυχαίνουν, είτε πουλώντας τα προϊόντα τους σε εξωφρενικές τιμές, είτε με το να τους κακομεταχειρίζονται .
Υπάρχουν όμως και οι άλλοι, εκείνοι οι άνθρωποι που σ’ αυτές τις δύσκολες εποχές, βοηθάνε και προσφέρουν ότι μπορούν. Εθελοντές από όλη την Ελλάδα αλλά και από όλο τον κόσμο, συλλέγουν τρόφιμα, φάρμακα, ρούχα κ.ά. για τους πρόσφυγες που πραγματικά τα έχουν ανάγκη.
Αν όλοι οι άνθρωποι σκέφτονταν και δρούσαν έτσι σίγουρα θα είχαν αποφευχθεί πολλά προβλήματα και δεν θα χάνονταν τόσες αθώες ψυχές μέσα στα κύματα. Μόνο καλό θα μπορούσε να φέρει, η καλύτερη οργάνωση των κρατών ώστε να μεταφέρονται με ασφάλεια στα νησιά του Αιγαίου. Στη συνέχεια, να τηρούνται οι απαραίτητες διαδικασίες και μετά να περάσουν τα σύνορα. Μετά, να εγκατασταθούν σε κάποια χώρα, η οποία τηρεί τις απαραίτητες προδιαγραφές ώστε να καταφέρουν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους από την αρχή όσο δύσκολο και να είναι. Ο καθένας από εμάς έχει την ηθική υποχρέωση να βοηθήσει με τον οποιοδήποτε τρόπο μπορεί. Πρέπει όλοι να προσπαθούμε να μπούμε στη θέση των άλλων, γιατί κανένας δεν μας εγγυάται πως δεν θα βρεθούμε στην ίδια ή χειρότερη θέση.
Όπως και να’ χει μέσα στην αθλιότητα και την αδικία που κυριαρχεί τον κόσμο, υπάρχει μια ελπίδα, η οποία πηγάζει από την στάση των ανθρώπων που αξίζουν να χαρακτηρίζονται άνθρωποι.
Τέλος, όπως είχε πει ο Γκάντι, «Γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο!»