Site icon Φιλολογικός Ιστότοπος

Λατινικά Γ´ Λυκείου: Κείμενα 20, 21, 22 (Κριτήριο αξιολόγησης)

Λατινικά Γ´ Λυκείου: Κείμενα 20, 21, 22 (Κριτήριο αξιολόγησης)

Claudius quinquagesimo anno aetātis suae imperium cēpit mirabili quodam casu. Exclūsus ab insidiatōribus Caligulae, recesserat in diaetam, cui nomen est Hermaeum. Paulo post rumōre caedis exterritus prorepsit ad solarium proximum et inter vela praetenta foribus se abdidit. Discurrens miles pedes eius animadvertit; eum latentem adgnōvit; extractum imperatōrem eum salutāvit. Hinc ad commilitōnes suos eum adduxit. Ab his in castra delātus est tristis et trepidus, dum obvia turba quasi moritūrum eum miserātur. Postero die Claudius imperātor factus est.

Brenno duce Galli, apud Alliam flumen deletis legionibus Romanorum, everterunt urbem Romam praeter Capitolium, pro quo immensam pecuniam acceperunt. Tum Camilus, qui diu apud Ardeam in exilio fuerat propter Veientanam praedam non aequo iure divisam, absens dictator est factus; is Gallos iam abeuntes secutus est: quibus interemptis aurum omne recepit. Quod illic appensum civitati nomen dedit: nam Pisaurum dicitur, quod illic aurum pensatum est. Post hoc factum rediit in exilium, unde tamen rogatus reversus est.

Amēmus patriam, pareāmus senatui, consulāmus bonis; praesentes fructus neglegāmus, posteritātis gloriae serviāmus; id esse optimum putēmus, quod est rectissimum; sperēmus quae volumus, sed ferāmus quod acciderit;arbitremur denique corpus virorum fortium magnorumque hominum esse mortale, animi vero motus et virtutis gloriam sempiternam esse.

 

 

 

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Α. Να μεταφραστούν τα παρακάτω αποσπάσματα:

(Μονάδες 20)

 

 

Β. Να χαρακτηρίσετε τις παρακάτω περιόδους με την ένδειξη ΣΩΣΤΟ (Σ) ή ΛΑΘΟΣ (Λ):

 

α) Οι Ρωμαίοι διατήρησαν το εθνικό επίθετο «ρωμαϊκή» για τη γλώσσα τους.

β) Η λατινική γλώσσα υπερίσχυσε των άλλων διαλέκτων με την επέκταση των Ρωμαίων σε όλη την ιταλική χερσόνησο.

γ) Οι ομοιότητες της λατινικής με την ελληνική οφείλονται στην κατάκτηση της Ρώμης από τους Έλληνες.

δ) Η λατινική γλώσσα είχε κοινή καταγωγή με την ελληνική.

ε) Η συστηματική καλλιέργεια της λατινικής και η παραγωγή αξιόλογων κειμένων έγινε μετά την ιστορική «συνάντηση» των Ρωμαίων με τους Έλληνες το 240 μ.Χ.

στ) Ο Λίβιος Ανδρόνικος μεταφράζει την Οδύσσεια του Ομήρου.

ζ) Το τέλος της αρχαίας ρωμαϊκής λογοτεχνίας τοποθετείται στον 6ο αιώνα μ.Χ.

η) Η διαπίστωση του Λίβιου Ανδρόνικου ότι «η Ελλάδα, ενώ κατακτήθηκε, κατέκτησε τον άγριο νικητή και εισήγαγε τις τέχνες στο αγροτικό Λάτιο» επαληθεύεται στον χώρο της λογοτεχνίας.

θ) Η σχέση του Ρωμαίου λογοτέχνη με το ελληνικό πρότυπο είναι η δημιουργική πρόσληψη και ο ανταγωνισμός.

ι) Το έπος (ο τελευταίος ώριμος καρπός των Ελλήνων) είναι το πρώτο είδος που ωριμάζει στη Ρώμη.

(Μονάδες 10)

 

 

Γ.1. Να γραφούν οι ζητούμενοι τύποι.

is

Γενική πληθυντικού στο ίδιο γένος

 

cui

Γενική πληθυντικού στο ίδιο γένος

 

Claudius

Κλητική ενικού

 

insidiatōribus

Ο ίδιος τύπος στον άλλο αριθμό

 

pedes

Ονομαστική ενικού

 

foribus

Γενική πληθυντικού

 

Postero

Ο ίδιος τύπος στο θηλυκό γένος του συγκριτικού βαθμού

 

flumen

Κλητική πληθυντικού

 

exilium

Γενική ενικού

 

hoc

Αιτιατική πληθυντικού στο θηλυκό γένος

 

magnorum

Ο ίδιος τύπος στον υπερθετικό βαθμό

 

diu

Ο υπερθετικός βαθμός

 

civitati

Γενική πληθυντικού

 

urbem

Αιτιατική πληθυντικού

 

imperātor

Ονομαστικής πληθυντικού

 

Μονάδες 15)

Γ.2. Να γραφούν οι ζητούμενοι τύποι.

cēpit

3ο ενικό οριστικής ενεστώτα στην άλλη φωνή

 

everterunt

Αφαιρετική σουπίνο

 

animadvertit

Απαρέμφατο μέλλοντα στην ίδια φωνή

 

adgnōvit

Απαρέμφατο μέλλοντα στην άλλη φωνή

 

moritūrum

Το απαρέμφατο παρακειμένου

 

factus est

2ο ενικό προστακτικής ενεστώτα στην άλλη φωνή

 

recesserat

Απαρέμφατο παρακειμένου

 

acceperunt

2ο ενικό υποτακτικής παρατατικού

 

fuerat

3ο πληθυντικό υποτακτικής παρατατικού

 

arbitremur Ο ίδιος τύπος στον παρακείμενο

 

salutāvit

δοτική ενικού αρσενικού γένους μετοχής ενεστώτα

 

dicitur

2ο ενικό προστακτικής στον ίδιο χρόνο, στην άλλη φωνή

 

prorepsit

υποτακτική στον ίδιο χρόνο και στο ίδιο πρόσωπο

 

appensum

Απαρέμφατο ενεστώτα στην ίδια φωνή

 

miserātur

2ο πληθυντικό στην υποτακτική μέλλοντα 

 

(Μονάδες 15)

 

 

 

Δ1. Nα αναγνωρίσετε συντακτικά τις παρακάτω λέξεις:

(Μονάδες 10)

 

 

Δ.2. Να δηλώσετε τη κτήση με αυτοπάθεια και την κτήση χωρίς αυτοπάθεια στα παρακάτω παραδείγματα:

(Μονάδες 3)

 

 

 

Δ3. Paulo post. Να δηλώσετε τον προσδιορισμό του χρόνου με εναλλακτικό τρόπο.

(Μονάδες 3)

 

Δ.4. Postero die Claudius imperātor factus est(a Romanis). Να μετατρέψετε την πρόταση από την ενεργητική σύνταξη στην παθητική.

(Μονάδες 5)

Δ.5. apud Alliam flumen. Να αναλύσετε την παράθεση σε αναφορική πρόταση.

(Μονάδες 4)

Δ.6. is Gallos iam abeuntes secutus est. Να τρέψετε την πρόταση σε απαρεμφατική με εξάρτηση Sallustius tradidit.

(Μονάδες 5)

 

E. Να αντιστοιχίσετε τις νεοελληνικές λέξεις της στήλης Α με τις ομόρριζές τους λατινικές λέξεις της στήλης Β. (Δύο στοιχεία της στήλης Β περισσεύουν.)

Α

Β

1.     δίαιτα

α) deletis

2.     δόση

β) duce

3.     δούκας

γ) dedit

4.     κάζο

δ) diu

5.    δηλητήριο

ε) die

 

στ)diaetam

ζ) casu

(Μονάδες 10)

 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Α. Μετάφραση

 

Β. α) ΛΑΘΟΣ

β) ΣΩΣΤΟ

γ) ΛΑΘΟΣ

δ) ΣΩΣΤΟ

ε) ΛΑΘΟΣ

στ) ΣΩΣΤΟ

ζ) ΣΩΣΤΟ

η) ΛΑΘΟΣ

θ) ΣΩΣΤΟ

ι) ΛΑΘΟΣ

 

Γ.1. α) eorum, earum, Claudi, insidiatore, pes, forium, posteriore, flumina, exilii/-i, has, maximorum, diutissime, civitatum/-ium, urbes/-is, imperatores.

β) capitur, eversu, animadversurum esse, adgnitum iri, mortuum esse, fac, recessisse, acciperes, essent, arbitrati simus, salutanti, dic, prorepserit, appendi, miseraturi sitis.

Δ.1.

aetatis: γενική διαιρετική στο anno

casu: αφαιρετική του τρόπου (ή της αιτίας) στο cepit

se: αντικείμενο του abdidit ·  εκφράζει ευθεία (ή άμεση) αυτοπάθεια

suos: επιθετικός προσδιορισμός στο commilitones· εκφράζει ευθεία (ή άμεση) αυτοπάθεια

tristis: επιρρηματικό κατηγορούμενο του τρόπου στο υποκείμενο Claudius  του delatus est 

die: αφαιρετική του χρόνου στο est factus

flumen:  παράθεση στο Alliam

pro quo:  εμπρόθετος προσδιορισμός που δηλώνει αντάλλαγμα στο acceperunt

iure:  αφαιρετική του τρόπου στη μετοχή  divisam

virorum: γενική κτητική στο corpus 

 

Δ.2. pedes suos/commilitones eius

 Δ.3. post paulum

 

Δ.4. Postero die Romani Claudium imperatorem fecerunt.

Δ.5. Apud Alliam, qui flumen erat.

Δ.6. Sallustius tradidit eum Gallos iam abeuntes secutum esse.

 

Ε. 1-στ, 2-γ, 3-β, 4-ζ, 5-α

 

 

Λατινικά Β’ Λυκείου, Α´ Τεύχος | Σχολικό βοήθημα

Λατινικά Β’ Λυκείου, Β´ Τεύχος | Σχολικό βοήθημα

Exit mobile version