Ξενοφώντος Ελληνικά: Βιβλίο 2. Κεφάλαιο 2. § 1-4(Συντακτική ανάλυση)
- ἐπεὶ δὲ τὰ ἐν τῇ Λαμψάκῳ κατεστήσατο: Δευτερεύουσα επιρρηματική χρονική πρόταση
κατεστήσατο: ρήμα
Λύσανδρος (εννοείται): υποκείμενο στο “κατεστήσατο”
τὰ ἐν τῇ Λαμψάκῳ: αντικείμενο στο “κατεστήσατο”
ἔπλει: ρήμα
Λύσανδρος (εννοείται): υποκείμενο στο “ἔπλει”
ἐπὶ τὸ Βυζάντιον, (ἐπὶ τὴν) Καλχηδόνα: εμπρόθετοι επιρρηματικοί προσδιορισμοί που δηλώνουν εχθρική κατεύθυνση στο “ἔπλει”
- oἱ δ᾽ αὐτὸν ὑπεδέχοντο, τοὺς τῶν Ἀθηναίων φρουροὺς ὑποσπόνδους ἀφέντες: Κύρια πρόταση
ὑπεδέχοντο: ρήμα
οἱ δε: υποκείμενο στο “ὑπεδέχοντο”
αὐτόν: αντικείμενο στο “ὑπεδέχοντο”
ἀφέντες: επιρρηματική χρονική μετοχή, συνημμένη στο “οἱ δε”
τοὺς φρουρούς: αντικείμενο στο “ἀφέντες”
τῶν Άθηναίων: γενική κτητική στο ”φρουρούς”
ὑποσπόνδους: επιρρηματικό κατηγορούμενο του τρόπου στο “φρουρούς”
- οἱ δὲ προδόντες Ἀλκιβιάδῃ τὸ Βυζάντιον τότε μὲν ἔφυγον εἰς τὸν Πόντον, ὕστερον δ᾽ εἰς Ἀθήνας: Κύρια πρόταση
ἔφυγον: ρήμα
οἱ πρόδόντες: επιθετική μετοχή, υποκείμενο στο “ἔφυγον”
οἱ: υποκείμενο της επιθετικής μετοχής “προδόντες”
Βυζάντιον: άμεσο αντικείμενο στη μετοχή “οἱ προδόντες”
Ἀλκιβιάδῃ: έμμεσο αντικείμενος στη μετοχή “οἱ προδόντες”
εἰς τὸν Πόντον, εἰς Ἀθήνας: εμπρόθετοι επιρρηματικοί προσδιορισμοί που δηλώνουν κατεύθυνση στο “ἔφυγον”
τότε, ὕστερον: επιρρηματικοί προσδιορισμοί του χρόνου στο “ἔφυγον”
- καὶ ἐγένοντο Άθηναῖοι: Κύρια πρόταση
ἐγένοντο: ρήμα
οἱ προδόντες (εννοείται): υποκείμενο στο “ἐγένοντο”
Ἀθηναῖοι: κατηγορούμενο στη μετοχή “οἱ προδόντες” μέσω του συνδετικού ρήματος “ἐγένοντο”
- Λύσανδρος δὲ τούς τε φρουροὺς τῶν Ἀθηναίων ἀπέπεμπεν εἰς τὰς Ἀθήνας, διδοὺς ἐκεῖσε μόνον πλέουσινἀσφάλειαν, ἄλλοθι δ᾽ οὔ, εἰδὼς θᾶττον τῶν ἐπιτηδείων ἔνδειαν ἔσεσθαι: Κύρια πρόταση
ἀπέπεμπεν: ρήμα
Λύσανδρος: υποκείμενο στο “ἀπέπεμπεν”
τοὺς φρουρούς: αντικείμενο στο “ἀπέπεμπε”
τῶν Ἀθηναίων: γενική κτητική στο “φρουρούς”
εἰς τὰς Ἀθήνας: εμπρόθετος επιρρηματικός προσδιορισμός της κατεύθυνσης στο “ἀπέπεμπεν”
διδούς: τροπική μετοχή, συνημμένη στο “Λύσανδρος”
τούτοις (εννοείται): έμμεσο αντικείμενο στο “διδούς”
ἀσφάλειαν: άμεσο αντικείμενο στοn “διδούς”
πλέουσιν: υποθετική μετοχή, συνημμένη στο εννοούμενο “τούτοις”
ἐκεῖσε: επιρρηματικός προσδιορισμός του τόπου στο “πλέουσι”
μόνον: επιρρηματικός προσδιορισμός του τρόπου στο “ἐκεῖσε”
ἄλλοθι: επιρρηματικός προσδιορισμός του τόπου στο «πλέουσι»
εἰδώς: επιρρηματική αιτιολογική μετοχή, συνημμένη στο “Λύσανδρος”
ἔσεσθαι: ειδικό απαρέμφατο, αντικείμενο στο “εἰδώς”
ἔνδειαν: υποκείμενο στο “ἔσεσθαι”
τῶν ἐπιτηδείων: γενική αντικειμενική στο “ἔνδειαν”
θᾶττον: επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου στο “ἔσεσθαι”
- καὶ εἴ τινά που ἄλλον ἴδοι Ἀθηναῖον: Ονοματική πλάγια ερωτηματική πρόταση, μερικής αγνοίας, σε θέση αντικειμένου στο ρήμα της κύριας πρότασης “ἀπέπεμπεν”
ἴδοι: ρήμα, σε ευκτική του πλαγίου λόγου, διότι η πλάγια ερωτηματική πρόταση εξαρτάται από το ρήμα ιστορικού χρόνου “ἀπέμπεμπεν”.
Λύσανδρος (εννοείται): υποκείμενο στο “ἀπέπεμπεν”
Ἀθηναῖον: αντικείμενο στο “ἀπέπεμπεν”
τινά, ἄλλον: επιθετικοί προσδιορισμοί στο “Ἀθηναῖον”
που: επιρρηματικός προσδιορισμός του τόπου στο “ἀπέπεμπεν”
- ὅσῳ ἂν πλείους συλλεγῶσιν εἰς τὸ ἄστυ καὶ τὸν Πειραιᾶ: Αναφορική-υποθετική επιρρηματική πρόταση. Υπόθεση:ἂν συλλεγῶσιν, Απόδοση: ἔσεσθαι. Ο λανθάνων υποθετικός λόγος δηλώνει το προσδοκώμενο.
ἂν συλλεγῶσιν: ρήμα
πλείους: υποκείμενο στο “ἂν συλλεγῶσιν”
ὅσῳ: δοτική ως επιρρηματικός προσδιορισμός του ποσού στο “πλείους”
εἰς το ἄστυ, (εἰς) τὸν Πειραιᾶ: εμπρόθετοι προσδιορισμοί που δηλώνουν τόπο στο “ἂν συλλεγῶσιν”
- καταλιπὼν δὲ Βυζαντίου καὶ Καλχηδόνος Σθενέλαον ἁρμοστὴν Λάκωνα, αὐτὸς ἀποπλεύσας εἰς Λάμψακον τὰςναῦς ἐπεσκεύαζεν: Κύρια πρόταση
ἐπεσκεύαζεν: ρήμα
Λύσανδρος(εννοείται): υποκείμενο στο “ἐπεσκεύαζεν”
τὰς ναῦς: αντικείμενο στο “ἐπεσκεύαζαν”
καταλιπών: χρονική μετοχή, συνημμένη στο εννοούμενο “Λύσανδρος”
Σθενέλαον: αντικείμενο στο “καταλιπών”
Λάκωνα: επιθετικός προσδιορισμός στο “Σθενέλαον”
ἁρμοστήν: κατηγορούμενο στο “Σθενέλαον”
Βυζαντίου, Καλχηδόνος: γενικές αντικειμενικές στο “ἁρμοστήν”
ἀποπλεύσας: επιρρηματική χρονική μετοχή, συνημμένη στο εννοούμενο “Λύσανδρος”
αὐτός: κατηγορηματικός προσδιορισμός στο εννοούμενο “Λύσανδρος”
εἰς Λάμψακον: εμπρόθετος επιρρηματικός προσδιορισμός της κατεύθυνσης στο “ἀποπλεύσας”
ἐλέγετο: ρήμα
ἡ συμφορά: υποκείμενο στο “ἐλέγετο”
ἀφικομένης: επιρρηματική χρονική μετοχή, γενική απόλυτη
τῆς Παράλου: υποκείμενο στο “ἀφικομένης”
ἐν ταῖς Ἀθήναις: εμπρόθετος επιρρηματικός προσδιορισμός του τόπου στο “ἀφικομένης”
νυκτός: γενική ως επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου στο “ἀφικομένης”
- καὶ οἰμωγὴ ἐκ τοῦ Πειραιῶς διὰ τῶν μακρῶν τειχῶν εἰς ἄστυ διῆκεν, ὁ ἕτερος τῷ ἑτέρῳ παραγγέλλων: Κύρια πρόταση
διῆκεν: ρήμα
οἰμωγή: υποκείμενο στο διῆκεν
ἐκ τοῦ Πειραιῶς: εμπρόθετος επιρρηματικός προσδιορισμός της προέλευσης στο “διῆκεν”
διὰ τῶν τειχῶν: εμπρόθετος επιρρηματικός προσδιορισμός του τόπου στο “διῆκεν”
μακρῶν: επιθετικός προσδιορισμός στο τειχῶν
εἰς ἄστυ: εμπρόθετος επιρρηματικός προσδιορισμός της κατεύθυνσης στο “διῆκεν”
παραγγέλλων: επιρρηματική τροπική μετοχή, ονομαστική απόλυτη
ὁ ἕτερος: υποκείμενο στο “παραγγέλλων”
τῷ ἑτέρῳ: αντικείμενο στο “παραγγέλλων”
- ὥστ᾽ ἐκείνης τῆς νυκτὸς οὐδεὶς ἐκοιμήθη, οὐ μόνον τοὺς ἀπολωλότας πενθοῦντες, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ἔτι αὐτοὶἑαυτούς, πείσεσθαι νομίζοντες: Κύρια πρόταση
ἐκοιμήθη: ρήμα
οὐδείς: υποκείμενο στο “ἐκοιμήθη”
τῆς νυκτός: γενική του χρόνου στο “ἐκοιμήθη”
ἐκείνης: επιθετικός προσδιορισμός στο “νυκτός”
πενθοῦντες: επιρρηματική αιτιολογική μετοχή, συνημμένη στο “οὐδείς”, σχήμα κατά το νοούμενο
τοὺς ἀπολωλότας: επιθετική μετοχή, αντικείμενο στο “πενθοῦντες”
αὐτοί: κατηγορηματικός προσδιορισμός στο “οὐδείς”, σχήμα κατά το νοούμενο
ἑαυτούς: αντικείμενο στο “πενθούντες”
νομίζοντες: επιρρηματική αιτιολογική μετοχή, συνημμένη στο “οὐδείς”, σχήμα κατά το νοούμενο
πείσεσθαι: ειδικό απαρέμφατο, αντικείμενο στο “νομίζοντες”
- οἷα ἐποίησαν Μηλίους τε Λακεδαιμονίων ἀποίκους ὄντας, κρατήσαντες πολιορκίᾳ, καὶ Ἱστιαιέας καὶΣκιωναίους καὶ Τορωναίους καὶ Αἰγινήτας καὶ ἄλλους πολλοὺς τῶν Ἑλλήνων: αναφορική ονοματική πρόταση, αντικείμενο στο “πείσεσθαι”
ἐποίησαν: ρήμα
οὗτοι (εννοείται): υποκείμενο στο “ἐποίησαν”
οἷα: σύστοιχο άμεσο αντικείμενο στο “ἐποίησαν”
Μηλίους, Σκιωναίους, Τορωναίους, Αιγινήτας, ἄλλους: έμμεσα αντικείμενα στο “ἐποίησαν”
ὄντας: αναφορική μετοχή, συνημμένη στο “Μηλίους”
ἀποίκους: κατηγορούμενο στο “Μηλίους”
Λακεδαιμονίων: γενική υποκειμενική/κτητική στο “ἀποίκους”
κρατήσαντες: επιρρηματική χρονική μετοχή, συνημμένη στο εννοούμενο “οὗτοι”
πολιορκίᾳ: δοτική του τρόπου στο “κρατήσαντες”
πολλούς: επιθετικός προσδιορισμός στο “ἄλλους”
τῶν Ἑλλήνων: γενική διαιρετική στο “ἄλλους”
ἐποίησαν: ρήμα
οὗτοι (εννοείται): υποκείμενο στο “ἐποίησαν”
ἐκκλησίαν: αντικείμενο στο “ἐποίησαν”
τῇ ὑστεραίᾳ: δοτική ως επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου στο “ἐποίησαν”
- ἐν ᾗ ἔδοξε τούς τε λιμένας ἀποχῶσαι πλὴν ἑνὸς καὶ τὰ τείχη εὐτρεπίζειν καὶ φυλακὰς ἐφιστάναι καὶ τἆλλα πάνταὡς εἰς πολιορκίαν παρασκευάζειν τὴν πόλιν: Αναφορικη ονοματική πρόταση, προσδιοριστική στο ἐκκλησίαν.
ἔδοξε: απρόσωπο ρήμα
ἀποχῶσαι, εύτρεπίζειν, ἐφιστάναι, παρασκευάζειν: τελικά απαρέμφατα, υποκείμενα στο απρόσωπο “ἔδοξε”
τούτους (εννοείται): υποκείμενα στα τελικά απαρέμφατα
τοὺς λιμένας: αντικείμενο στο “ἀποχῶσαι”
ἐν ᾗ: εμπρόθετος επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου στο “ἔδοξε”
πλὴν ἑνός: εμπρόθετος προσδιορισμός της εξαίρεσης στο “ἀποχῶσαι”
τὰ τείχη: αντικείμενο στο “εὐτρεπίζειν”
φυλακὰς: αντικείμενο στο “ἐφιστάναι”
τὴν πόλιν: αντικείμενο στο “παρασκευάζειν”
τὰ ἄλλα (τἆλλα): αἰτιατική της αναφοράς στο “παρασκευάζειν”
εἰς πολιορκίαν: εμπρόθετος επιρρηματικός προσδιορισμός του σκοπού στο “παρασκευάζειν”
Ακολουθείστε μας και στο Tik Tok
