Αρχαία Ελληνικά Γ´ Λυκείου-Διδακτική ενότητα 9 Η αλληγορία του σπηλαίου: η παιδεία(Κριτήριο αξιολόγησης)

ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Πλάτων, Πολιτεία, 518b-519a

            Δεῖ δή, εἶπον, ἡμᾶς τοιόνδε νομίσαι περὶ αὐτῶν, εἰ ταῦτ’ ἀληθῆ· τὴν παιδείαν οὐχ οἵαν τινὲς ἐπαγγελλόμενοί φασιν εἶναι τοιαύτην καὶ εἶναι. Φασὶ δέ που οὐκ ἐνούσης ἐν τῇ ψυχῇ ἐπιστήμης σφεῖς ἐντιθέναι, οἷον τυφλοῖς ὀφθαλμοῖς ὄψιν ἐντιθέντες.

            Φασὶ γὰρ οὖν, ἔφη.

            Ὁ δέ γε νῦν λόγος, ἦν δ’ ἐγώ, σημαίνει ταύτην τὴν ἐνοῦσαν ἑκάστου δύναμιν ἐν τῇ ψυχῇ καὶ τὸ ὄργανον ᾧ καταμανθάνει ἕκαστος, οἷον εἰ ὄμμα μὴ δυνατὸν ἦν ἄλλως ἢ σὺν ὅλῳ τῷ σώματι στρέφειν πρὸς τὸ φανὸν ἐκ τοῦ σκοτώδους, οὕτω σὺν ὅλῃ τῇ ψυχῇ ἐκ τοῦ γιγνομένου περιακτέον εἶναι, ἕως ἂν εἰς τὸ ὂν καὶ τοῦ ὄντος τὸ φανότατον δυνατὴ γένηται ἀνασχέσθαι θεωμένη· τοῦτο δ’ εἶναί φαμεν τἀγαθόν. Ἦ γάρ;

            Ναί.

            Τούτου τοίνυν, ἦν δ’ ἐγώ, αὐτοῦ τέχνη ἂν εἴη, τῆς περιαγωγῆς, τίνα τρόπον ὡς ῥᾷστά τε καὶ ἀνυσιμώτατα μεταστραφήσεται, οὐ τοῦ ἐμποιῆσαι αὐτῷ τὸ ὁρᾶν, ἀλλ’ ὡς ἔχοντι μὲν αὐτό, οὐκ ὀρθῶς δὲ τετραμμένῳ οὐδὲ βλέποντι οἷ ἔδει, τοῦτο διαμηχανήσασθαι.

            Ἔοικεν γάρ, ἔφη.

            Αἱ μὲν τοίνυν ἄλλαι ἀρεταὶ καλούμεναι ψυχῆς κινδυνεύουσιν ἐγγύς τι εἶναι τῶν τοῦ σώματος—τῷ ὄντι γὰρ οὐκ ἐνοῦσαι πρότερον ὕστερον ἐμποιεῖσθαι ἔθεσι καὶ ἀσκήσεσιν—ἡ

δὲ τοῦ φρονῆσαι παντὸς μᾶλλον θειοτέρου τινὸς τυγχάνει, ὡς ἔοικεν, οὖσα, ὃ τὴν μὲν δύναμινοὐδέποτε ἀπόλλυσιν, ὑπὸ δὲ τῆς περιαγωγῆς χρήσιμόν τε καὶ ὠφέλιμον καὶ ἄχρηστον αὖ καὶβλαβερὸν γίγνεται.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Α1. α. Να γράψετε τον αριθμό που αντιστοιχεί σε καθεμιά από τις παρακάτω περιόδους λόγου και δίπλα σε αυτόν τη λέξη «Σωστό», αν είναι σωστή, ή τη λέξη «Λάθος», αν είναι λανθασμένη, με βάση το αρχαίο κείμενο (μονάδες 3) και να τεκμηριώσετε κάθε απάντησή σας γράφοντας τις λέξεις/φράσεις του αρχαίου κειμένου που την επιβεβαιώνουν (μονάδες 3):

1. Ορισμένοι επαγγελματίες της παιδείας ισχυρίζονται ότι η γνώση δεν ενυπάρχει στην ψυχή.
2. Κατά τον Σωκράτη η παιδεία μεταστρέφει όλη την προσωπικότητα του ανθρώπου.
3. Οι αρετές της ψυχής δεν βρίσκονται κοντά στο σώμα.

 

β. Ο Σωκράτης προκειμένου να γίνει πιο κατανοητός χρησιμοποιεί αναλογίες-παρομοιώσεις. Να καταγράψετε μία από αυτές και να παρουσιάσετε τα μέρη της. (μονάδες 4)

Μονάδες 10

Β1. Πόσα είδη αρετών υπάρχουν κατά τον Σωκράτη και σε ποια σημεία διαφοροποιούνται μεταξύ τους; Να τεκμηριώσετε την απάντησή σας με αναφορές στο αρχαίο διδαγμένο κείμενο.

Μονάδες 10

Β2.  ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Ἐπίκουρος, Επιστολή στον Ηρόδοτο, 38

Η Επιστολή στον Ηρόδοτο αποτελεί σύνοψη της φυσικής θεωρίας του Επίκουρου, του ατομισμού του, που είναι επηρεασμένος από τις ιδέες του Δημόκριτου (περ.460-περ.370 π.Χ.). Στο απόσπασμα εκθέτει μερικές μεθοδολογικές αρχές για την πορεία της έρευνας της αλήθειας.

 

Ηρόδοτε, πρέπει πρώτα να ορίσουμε επακριβώς τις έννοιες που συνδέονται με τις λέξεις, ώστε να μπορούμε – με αναφορά σε αυτές τις έννοιες – να εκφέρουμε κρίσεις σχετικά με τις γνώμες, τις έρευνες ή τις απορίες μας· και να μην αφήνουμε όλα τα πράγματα αξεκαθάριστα, γιατί οι αποδείξεις μας θα χάνονται στο άπειρο, ούτε να χρησιμοποιούμε κούφιες λέξεις. Γιατί είναι ανάγκη το πρωταρχικό νόημα κάθε λέξης να είναι φανερό και να μην χρειάζεται πρόσθετη απόδειξη, εφόσον θέλουμε να έχουμε κάποιο συγκεκριμένο σημείο αναφοράς, όταν ερευνούμε, προβληματιζόμαστε ή εικάζουμε. Επίσης, θα πρέπει να στηριζόμαστε εξ ολοκλήρου στις αισθήσεις μας και συγκεκριμένα στις άμεσες παραστάσεις είτε του νου είτε κάποιου άλλου κριτηρίου [των επιμέρους αισθήσεων], καθώς και στα υπαρκτά αισθήματά μας [την ηδονή και τον πόνο], προκειμένου με βάση αυτά να μπορούμε να εκφέρουμε κρίσεις τόσο για όσα περιμένουν εμπειρική επιβεβαίωση όσο και για τα άδηλα πράγματα [που δεν γίνονται αντιληπτά από τις αισθήσεις]

Μτφρ. Γ. Ζωγραφίδης

 

Αφού μελετήσετε το παραπάνω παράλληλο κείμενο, να εντοπίσετε διαφορές σε σχέση με όσα αναφέρει ο Σωκράτης στο αρχαίο διδαγμένο κείμενο.

Μονάδες 10

Β3. Να γράψετε τον αριθμό που αντιστοιχεί σε κάθε μία από τις παρακάτω περιόδους λόγου και δίπλα σε αυτόν τη λέξη «Σωστό», αν είναι σωστή, ή τη λέξη «Λάθος», αν είναι λανθασμένη:

 

1. Ο Σωκράτης ακολουθούσε αυστηρά την παραγωγική μέθοδο.
2. Ο Πλάτων ίδρυσε τη φιλοσοφική σχολή του Λυκείου.
3. Οι φύλακες – επίκουροι αναλαμβάνουν στρατιωτικά και διοικητικά καθήκοντα και γενικά είναι αφοσιωμένοι στην υπηρεσία του κράτους.
4. Οι φιλόσοφοι– βασιλεῖς είναι προσωπικότητες που δεν διαθέτουν μόνο γνώσεις και συνθετική σκέψη, αλλά πείρα ζωής, διοικητικές ικανότητες και ηθικά ακέραιο χαρακτήρα.
5. Ο Θρασύμαχος ισχυρίζεται ότι δικαιοσύνη είναι να αποδίδεις τα ίσα, καλό στον φίλο, κακό στον εχθρό.

Μονάδες 10

Β4. Να βρείτε στο αρχαίο διδαγμένο κείμενο που σας δίνεται μία ετυμολογικά συγγενή λέξη για καθεμία από τις παρακάτω λέξεις της Νέας Ελληνικής: λάθος, επιστήμονας  συμμαθήτρια, άξονας, εκκλησία.

Μονάδες 10

 

ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Λυσίας, Κατὰ Ἀλκιβιάδου λιποταξίου, 1-3

 (έκδ. W.R.M. Lamb, 1930. Lysias. Loeb Classical Library. Cambridge, MA: Harvard University Press· Λονδίνο: William Heinemann Ltd)

 

Ο Αλκιβιάδης ο νεώτερος κατηγορείται ότι κατατάχτηκε παράνομα στο ιππικό, ενώ είχε καταταγεί από τους αρχηγούς του πεζικού στους οπλίτες (395/4 π.Χ.) για να πολεμήσει στην Αλίαρτο της Βοιωτίας. Η κατάταξή του αυτή έγινε αυθαίρετα,  χωρίς να έχει υποβληθεί στη νόμιμη διαδικασία ενώπιον των αρχόντων, λόγω της δειλίας του, καθώς όποιος κατατασσόταν στο ιππικό, γνώριζε ότι θα είναι ασφαλής, αφού οι Σπαρτιάτες δεν διέθεταν ισχυρό ιππικό ενώ το συμμαχικό βοιωτικό ιππικό ήταν πολυάριθμο και ξακουστό.

 

Ἡγοῦμαι μέν, ὦ ἄνδρες δικασταί, οὐδεμίαν ὑμᾶς ποθεῖν ἀκοῦσαι πρόφασιν παρὰ τῶν βουλομένων Ἀλκιβιάδου κατηγορεῖν· τοιοῦτον γὰρ πολίτην ἑαυτὸν ἐξ ἀρχῆς παρέσχεν, ὥστε καὶ εἰ μή τις ἰδίᾳ ἀδικούμενος ὑπ΄ αὐτοῦ τυγχάνει, οὐδὲν ἧττον προσήκει ἐκ τῶν ἄλλων ἐπιτηδευμάτων ἐχθρὸν αὐτὸν ἡγεῖσθαι. Οὐ γὰρ μικρὰ τὰ ἁμαρτήματα, οὐδὲ συγγνώμης ἄξια, οὐδ’ ἐλπίδα παρέχοντα ὡς ἔσται τοῦ λοιποῦ βελτίων, ἀλλ’ οὕτω πεπραγμένα καὶ εἰς τοσοῦτο κακίας ἀφιγμένα, ὥστ’ ἐπ’ ἐνίοις ὧν οὗτος φιλοτιμεῖται <καὶ> τοὺς ἐχθροὺς αἰσχύνεσθαι. Ἐγὼ μέντοι, ὦ ἄνδρες δικασταί, καὶ πρότερον πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῖν διαφορᾶς ὑπαρχούσης, καὶ πάλαι τοῦτον πονηρὸν ἡγούμενος, καὶ νῦν ὑπ’ αὐτοῦ πεπονθὼς κακῶς, πειράσομαι ὑπὲρ πάντων τῶν πεπραγμένων μεθ’ ὑμῶν αὐτὸν τιμωρήσασθαι. Περὶ μὲν οὖν τῶν ἄλλων Ἀρχεστρατίδης ἱκανῶς κατηγόρησε· καὶ γὰρ τοὺς νόμους ἐπέδειξε καὶ μάρτυρας πάντων παρέσχετο· ὅσα δ’ οὗτος παραλέλοιπεν, ἐγὼ καθ’ ἕκαστον ὑμᾶς διδάξω.

———–

ἐπιτηδεύματα: ασχολίες

ἔνιοι, αι, α: μερικοί, ές, ά

φιλοτιμοῦμαι: περηφανεύομαι

 

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Γ1. Να μεταφράσετε στη Νέα Ελληνική το απόσπασμα: «Ἡγοῦμαι μέν,… ἡγεῖσθαι».

Μονάδες 20

Γ2. Για ποιους προσωπικούς λόγους ο ρήτορας θα προσπαθήσει να τιμωρήσει τον Αλκιβιάδη με τη βοήθεια των δικαστών; 

Μονάδες 10

Γ3.

α. Να γράψετε τους ζητούμενους ρηματικούς τύπους:

ἀκοῦσαι: γ΄ πληθυντικό οριστικής  μέλλοντα

παρέσχετο: β΄ ενικό προστακτικής στο χρόνο που βρίσκεται

πεπονθὼς: γ΄ ενικό υποτακτικής αορίστου β΄

(μονάδες 6)

β. Να μεταγράψετε τους παρακάτω γραμματικούς τύπους στον άλλο αριθμό: βελτίων, τοσοῦτο.

(μονάδες 4)

Μονάδες 10

Γ4.

α. Να προσδιορίσετε την κύρια συντακτική λειτουργία των υπογραμμισμένων λέξεων του κειμένου:

ἀκοῦσαι:                 είναι ………………………………………………… στο ………………………………………….

Ἀλκιβιάδου:          είναι ………………………………………………… στο ………………………………………….

ἀδικούμενος:         είναι ………………………………………………… στο ………………………………………….

ἐχθρὸν:                  είναι ………………………………………………… στο ………………………………………….

κακίας:                   είναι ………………………………………………… στο ………………………………………….

διαφορᾶς:              είναι ………………………………………………… στο ………………………………………….

ὑπ’ αὐτοῦ:              είναι ………………………………………………… στο ………………………………………….

(μονάδες 7)

β. «Ἡγοῦμαι μέν, ὦ ἄνδρες δικασταί, οὐδεμίαν ὑμᾶς ποθεῖν ἀκοῦσαι πρόφασιν παρὰ τῶν βουλομένων Ἀλκιβιάδου κατηγορεῖν·»: Να αντικαταστήσετε την απαρεμφατική σύνταξη με δευτερεύουσα πρόταση την οποία θα εξαρτήσετε από το ρήμα «λέγω», αντί του ρήματος «Ἡγοῦμαι»: Λέγω μέν, ὦ ἄνδρες δικασταί,…

(μονάδες 3)

Μονάδες 10

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

 

ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Πλάτων, Πολιτεία, 518b-519a

Α1.

α.

1-Σ: Φασὶ δέ που οὐκ ἐνούσης ἐν τῇ ψυχῇ ἐπιστήμης σφεῖς ἐντιθέναι

2-Σ: σὺν ὅλῃ τῇ ψυχῇ ἐκ τοῦ γιγνομένου περιακτέον εἶναι

3-Λ: Αἱ μὲν τοίνυν ἄλλαι ἀρεταὶ καλούμεναι ψυχῆς κινδυνεύουσιν ἐγγύς τι εἶναι τῶν τοῦ σώματος

β. Ο/Η μαθητής/τρια θα αναφερθεί σε μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:

1. ἐν τῇ ψυχῇ ἐπιστήμης σφεῖς ἐντιθέναι οἷον τυφλοῖς ὀφθαλμοῖς ὄψιν ἐντιθέντες: Ο Πλάτων εδώ χρησιμοποιεί μία σύντομη αναλογία-παρομοίωση, αναφερόμενος στους σοφιστές οι οποίοι ισχυρίζονται ότι μπορούν να εμφυτεύσουν την γνώση μέσω της διδασκαλίας τους σαν να προσφέρουν όραση σε τυφλούς (ψυχή-ὀφθαλμοί, ἐπιστήμη-ὄψις)
2. οἷον εἰ ὄμμα μὴ δυνατὸν ἦν ἄλλως ἢ σὺν ὅλῳ τῷ σώματι στρέφειν πρὸς τὸ φανὸν ἐκ τοῦ σκοτώδους, οὕτω σὺν ὅλῃ τῇ ψυχῇ ἐκ τοῦ γιγνομένου περιακτέον εἶναι: Ο Πλάτων εδώ χρησιμοποιεί μία αναλογία-παρομοίωση προκειμένου να διευκρινίσει την έννοια της περιαγωγής και της μεταστροφής: Όπως το μάτι, για να έχει ολοκληρωμένη θέαση του αντικειμένου του, απαιτεί συνολική στροφή του ανθρωπίνου σώματος (οἷον εἰ ὄμμα μὴ δυνατὸν ἦν ἄλλως ἢ σὺν ὅλῳ τῷ σώματι στρέφειν πρὸς τὸ φανὸν ἐκ τοῦ σκοτώδους), έτσι και ο άνθρωπος, για να έχει ασφαλή και έγκυρη γνώση, χρειάζεται η ψυχή να προσεγγίσει ολιστικά το αντικείμενο της γνώσης (σὺν ὅλῳ τῷ σώματι στρέφειν – σὺν ὅλῃ τῇ ψυχῇ περιακτέον εἶναι)

Β1. Ο Πλάτων αναφέρεται στις θεωρούμενες και ως αρετές (καλούμεναι) που αναφέρονται στο θυμοειδές και ἐπιθυμητικόν μέρος της ψυχής π.χ. στη γενναιότητα και τη μεγαλοψυχία, αλλά και στην εγκράτεια (στο φαγητό, στο ποτό, στον έρωτα). Οι αρετές αυτές δεν προϋπάρχουν μέσα μας, αλλά γεννιούνται και προάγονται μέσω του εθισμού και της άσκησης, μιας εξωτερικής δηλαδή διαδικασίας, όπως και οι σωματικές αρετές.

Αντίθετα η διανοητική ικανότητα του ανθρώπου, η φρόνησις (λογική ικανότητα) αποτελεί ένα εσωτερικό δεδομένο έχοντας προέλευση περισσότερο θεϊκή (παντὸς μᾶλλον θειοτέρου) από οτιδήποτε άλλο έχει ο άνθρωπος και χωρίς να χάνει ποτέ τη δύναμή της. Στον άνθρωπο, ωστόσο, επαφίεται ο τρόπος που θα διαχειριστεί αυτή την έμφυτη ικανότητα. Αν στραφεί προς τη θέαση του νοητού κόσμου των Ιδεών και της Ιδέας του Αγαθού, μπορεί να λειτουργήσει με τρόπο που να αποβαίνει χρήσιμη και ωφέλιμη, ενώ όταν στρέφεται προς τον κόσμο των αισθητών, αποβαίνει άχρηστη και βλαπτική ( χρήσιμον – ἄχρηστον, ὠφέλιμον-βλαβερόν). Συνολικότερα, ο Σωκράτης θεωρεί ότι ηθική στάση ζωής και γνώση συνδέονται άρρηκτα. Όλες οι αρετές ως σύνολο είναι αποτέλεσμα γνώσης. Ο άνθρωπος γνωρίζει το καλό και στη συνέχεια το πράττει. Η γνώση αυτή του καλού είναι βιωμένη γνώση, θέαση του Αγαθού που δεν προκύπτει από εξωτερικό παράγοντα αλλά εσωτερικευμένα αποβαίνει αυτόματα πράξη. Με το οὐδεὶς ἑκὼν κακὸς ο Σωκράτης επιβεβαιώνει την αντίληψή του ότι κακός είναι μόνο ο βυθισμένος στην άγνοια. [222 λέξεις]

 

B2. ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, Ἐπίκουρος, Επιστολή στον Ηρόδοτο, 38

Τα κείμενα του Πλάτωνα και του Επίκουρου διαφέρουν σημαντικά. Βασική διαφορά αποτελεί η εμπιστοσύνη του Επίκουρου στις παραστάσεις είτε του νου είτε των επιμέρους αισθήσεων (θα πρέπει να στηριζόμαστε εξ ολοκλήρου στις αισθήσεις μας), καθώς και στα συναισθήματα ηδονής και πόνου προκειμένου να προβούμε σε διατύπωση κρίσεων. Ο Πλάτων από την άλλη θεωρεί ότι μόνο μέσω της νόησης, και όχι των αισθήσεων, είναι δυνατόν να προσεγγιστεί η αλήθεια, η Ιδέα του Αγαθού (τὴν ἐνοῦσαν ἑκάστου δύναμιν ἐν τῇ ψυχῇ καὶ τὸ ὄργανον ᾧ καταμανθάνει ἕκαστος). Για τον Επίκουρο οι αισθήσεις είναι αξιόπιστες, ενώ για τον Πλάτωνα όχι.

Επιπλέον, κατά τον Επίκουρο τα συμπεράσματα της λογικής πρέπει να ελέγχονται από τη μαρτυρία των αισθήσεων, τις οποίες ο Πλάτωνας απορρίπτει εξ ολοκλήρου. Ο Επίκουρος προκρίνει μια γνωστική διαδικασία που εμπιστεύεται τις φυσικές διεργασίες, όπως οι αισθήσεις. Ο Πλάτων διαφοροποιείται σε όλα, καθώς θεωρεί πως η αληθινή και ασφαλής γνώση αφορά κατεξοχήν την υπέρβαση της αισθητής και υλικής πραγματικότητας. [156 λέξεις]

Β3. 1-Λ, 2-Λ, 3-Σ, 4-Σ, 5-Λ

Β4. ἀληθῆ, ἐπιστήμης, καταμανθάνει, περιακτέον-περιαγωγῆς, καλούμεναι_

 

 

ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Γ1. Νομίζω μεν, κύριοι δικαστές, ότι καμία δικαιολογία της κατηγορίας δεν επιθυμείτε να πληροφορηθείτε από αυτούς που θέλουν να κατηγορούν τον Αλκιβιάδη· διότι ως πολίτης από την αρχή έτσι συμπεριφέρθηκε ώστε, και αν τυχόν κανείς δεν αδικήθηκε ατομικά απ’ αυτόν, καθόλου λιγότερο δεν πρέπει να τον θεωρεί εχθρό από τη συμπεριφορά, που ως πολίτης έδειξε.

Μτφρ. Σ. Τζουμελέας. [1939] χ.χ. Διασκευή από την καθαρεύουσα στη δημοτική

 

Νομίζω, κύριοι δικαστές, ότι δεν επιθυμείτε να ακούσετε καμία δικαιολογία από αυτούς που θέλουν να κατηγορήσουν τον Αλκιβιάδη· γιατί, συμπεριφέρθηκε έτσι ως πολίτης από την πρώτη στιγμή, ώστε και αν ακόμη κανείς τυχαίνει να μην αδικήθηκε από αυτόν στην ιδιωτική του ζωή, περισσότερο ταιριάζει από τις άλλες του ασχολίες να τον θεωρεί εχθρό. 

Μτφρ. Γ.Α. Ράπτης. 2003.

 

 

Γ2. [Ο κατήγορος με τη βοήθεια των δικαστών θα προσπαθήσει να τιμωρήσει τον Αλκιβιάδη, καθώς ο τελευταίος έπραξε πολύ σοβαρά αδικήματα για τα οποία ντρέπονται μάλιστα ακόμη και όσοι είναι αντίπαλοί του. Σύμφωνα με τον κατήγορο, αυτά δεν παρέχουν καμία ελπίδα πως ο Αλκιβιάδης θα διορθωθεί στο μέλλον]. Πέρα όμως από τα παραπάνω, ο κατήγορος έχει και προσωπικούς λόγους για τους οποίους επιδιώκει την τιμωρία του Αλκιβιάδη: στο παρελθόν υπήρχε αντιπαλότητα ανάμεσα στους πατέρες τους (καὶ πρότερον πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῖν διαφορᾶς ὑπαρχούσης), από παλιά τον θεωρούσε επικίνδυνο (καὶ πάλαι τοῦτον πονηρὸν ἡγούμενος,) έχει υποστεί βλάβη από αυτόν (καὶ νῦν ὑπ’ αὐτοῦ πεπονθὼς κακῶς).

 

Γ3.

α. ἀκούσονται, παράσχου, πάθῃ

β. βελτίονες, τοσαῦτα

 

Γ4.

α.

ἀκοῦσαι: είναι αντικείμενο (τελικό απαρέμφατο) στο απαρέμφατο ποθεῖν

Ἀλκιβιάδου: είναι αντικείμενο στο απαρέμφατο κατηγορεῖν

ἀδικούμενος: κατηγορηματική μετοχή στο τις (Υ του ρήματος) από το ρήμα τυγχάνει

ἐχθρὸν: είναι κατηγορούμενο (του αντικειμένου) στο αὐτὸν από το ἡγεῖσθαι .

κακίας: είναι γενική διαιρετική (ετερόπτωτος προσδιορισμός) στο τοσοῦτο.

διαφορᾶς: είναι υποκείμενο της γενικής απολύτου μετοχής ὑπαρχούσης

ὑπ’ αὐτοῦ: είναι ποιητικό αίτιο από την παθητική μετοχή πεπονθὼς κακῶς

 

β.

Λέγω μέν, ὦ ἄνδρες δικασταί, ὅτι οὐδεμίαν ὑμεῖς ποθεῖτε ἀκοῦσαι πρόφασιν παρὰ τῶν

βουλομένων Ἀλκιβιάδου κατηγορεῖν· …

 

 

«Το/τα θέμα/τα προέρχεται και αντλήθηκε/αν από την πλατφόρμα της Τράπεζας Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας που αναπτύχθηκε (MIS5070818-Tράπεζα θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, Γενικό Λύκειο-ΕΠΑΛ) και είναι διαδικτυακά στο δικτυακό τόπο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.) στη διεύθυνση (http://iep.edu.gr/el/trapeza-thematon-arxiki-selida)».

Ακολουθείστε μας και στο Tik Tok