Κριτική θεώρηση

Απόλυτη ανάγκη η εισαγωγή της σεξουαλικής αγωγής στο σχολείο! Του Νίκου Τσούλια Όταν δίδασκα τη Βιολογία της Α΄ Λυκείου, σε ένα κεφάλαιο παρουσιαζόταν ένα παράδοξο, ένα παράδοξο που επιζητούσε διασταλτικά να ανατρέψει προκαταλήψεις και υποκριτικές στάσεις που συχνά παίρνουν και το σχήμα μιας δήθεν ηθικής συμπεριφοράς. Το μάθημα αυτό με ένα μέρος της διδακτέας ύλης του … άθελά του θέτει ένα σημαντικό ζήτημα προς συζήτηση, το αναπαραγωγικό σύστημα και μέσω αυτού μερικές όψεις της σεξουαλικής ζωής μας. Και αυτή η συζήτηση επεκτείνεται υποχρεωτικά σε δύο συναφή μείζονα ζητήματα: τη σχέση του ανθρώπου με το σώμα του, τη σχέση του ανθρώπου με τη ζωή του.

Άλλη μια φτηνή επικοινωνιακή προπαγάνδα και το τέλος ενός εμπαιγμού… Του Νίκου Τσούλια Το όλο πρόβλημα του διορισμού των εκπαιδευτικών έχει αποκτήσει δύσκολες όψεις κυρίως λόγω της αναστολής του καθ’ όλη τη διάρκεια των μνημονιακών πολιτικών αλλά και λόγω του θρυμματισμού του τρόπου διορισμού.

Του Νίκου Τσούλια Δυστυχώς δεν γίνονται ιδιαίτερες αναλύσεις και αναφορές στη λειτουργία των Επιτροπών της Βουλής, αν και έχουν ιδιαίτερη πολιτική σημασία και ουσιαστικοποιούν τη σχέση Βουλής και κοινωνίας.

Του Νίκου Τσούλια Έχει μια φοβερή πνευματική δύναμη ο κόσμος των εκπαιδευτικών. Πάνω από 200.000 εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης σ’ όλη τη χώρα κάθε μέρα διαπαιδαγωγούν, εκπαιδεύουν και μορφώνουν εκατομμύρια παιδιά, εφήβους, νέους και νέες. Η μεγάλη θεσμική επίδραση κάθε κοινωνίας στη νέα γενιά περνά μέσα από το έργο των εκπαιδευτικών.

Του Νίκου Τσούλια «Άντε τον βγάλαμε και τούτο το χειμώνα», έλεγαν οι γερόντοι παλιότερα στα χωριά, θεωρώντας πώς ο χειμώνας είναι η δύσκολη εποχή με τα κρύα και τις βροχές, ενώ στις άλλες εποχές ο χρόνος κυλάει πολύ πιο εύκολα και έτσι αν έβγαινε ο χειμώνας, μετά θα είχαν κερδισμένη τη χρονιά. Και είχαν δίκιο, γιατί τότε οι χωρικού έβγαζαν τους χειμώνες μέσα στα χωράφια και στις δουλειές και τα σπίτια ήταν ανοχύρωτα, χαμοκέλες και χαμόσπιτα τα περισσότερα, πού και πού κανένα δίπατο αλλά και αυτό μέσα στη γύμνια του.

Του Νίκου Τσούλια «ΤΟ ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ» δεν είναι μόνο ή μάλλον δεν είναι κυρίως εφημερίδες. Είναι «θεσμοί» του πολιτιστικού στερεώματος της σύγχρονης Ελλάδας. Είναι σημαντικές πηγές της ιστορίας μας, και μέσα από τις σελίδες τους μπορούμε να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της κοινωνίας μας με μια αρκετά ψύχραιμη ματιά. Είναι πυλώνες της δημοκρατίας και του πολιτικού συστήματος για δεκαετίες και δεκαετίες. Και χρησιμοποιώ σκόπιμα ενεστώτα χρόνο, γιατί δεν πιστεύω (ή δεν θέλω να πιστεύω) ότι ζούμε το οριστικό τέλος τους και ότι τελικά όλη αυτή η υπόθεση θα είναι απλά και μόνο μια μικρή διακοπή, μια προσωρινή περιπέτεια.