Μνήμη και τιμή Πολυτεχνείου, 2014
Panepisthmio ATHINASΑνακοίνωση των Πρυτανικών Αρχών - 18/11/2014
Στον Μάρξ ανάγεται η περίφημη παρατήρηση ότι τα ιστορικά γεγονότα συμβαίνουν κάποτε σε πρώτη εκδοχή ως δράμα και σε δεύτερη ως φάρσα. Είναι αδύνατο να μη θυμηθεί κανείς αυτή τη σκέψη βιώνοντας τους τρέχοντες κλυδωνισμούς των σημερινών ελληνικών πανεπιστημίων. Το 1973 μια φοιτητική εξέγερση που έκανε το ιστορικό κτήριο του Πολυτεχνείου φρούριο ελευθερίας ενάντια σε μια στρατιωτική δικτατορία και τις προσχηματικές μεταλλάξεις της έγραψε ιστορία αντίστασης, ανθρωπιάς και υπευθυνότητας της σπουδάζουσας νεολαίας και όσων αγκάλιασαν την προσπάθειά της. Και σήμερα και πάντα αξίζει να θυμόμαστε εκείνα τα παιδιά που δεν συμβιβάσθηκαν κι οδήγησαν τον τόπο πίσω στη δημοκρατία με την παρέμβασή τους. Τα νιάτα συνέβαλαν τότε αποφασιστικά κι αναμφισβήτητα στην αποκατάσταση συνθηκών ελευθερίας και νομιμότητας στη χώρα μας, κι η ευγνωμοσύνη γι’ αυτό είναι σταθερή.
Πώς πρέπει όμως να τιμούμε εκείνο το θαρραλέο κι έντιμο παράδειγμα; Με την προάσπιση της δημοκρατίας και την τήρηση των κανόνων της. Γιατί δημοκρατία χωρίς κανόνες και νόμους δεν μπορεί να σταθεί, μπορεί μόνον να τραυματισθεί και να απαξιωθεί εκ των έσω. Τι κυρίως περιμένει, έχει δικαίωμα να περιμένει το σύνολο των δημοκρατικών πολιτών αυτής της χώρας, που παραδοσιακά σέβονται και σταθερά υποστηρίζουν την παιδεία του λαού και τον θεσμό του δημόσιου πανεπιστημίου ως την ανώτατη έκφρασή της, από όλους τους υπεύθυνους για την πορεία της; Την έμπρακτη στήριξή της με κάθε τρόπο. Είναι σαφές σε όλους ότι η παρούσα συγκυρία δεν παρέχει τις δυνατότητες εκείνες που θ’ άξιζαν τα ελληνικά πανεπιστήμια. Αλλεπάλληλα πλήγματα οικονομικού υποσιτισμού και στελεχικών περικοπών, παράλληλα με παλιές εγγενείς κι επίκτητες αδυναμίες και δυσλειτουργίες, έχουν φέρει το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο σε κατάσταση κρίσιμη. Η στάση της πολιτείας είναι συχνά αμήχανη και κάποτε σχεδόν αδιάφορη. Το πανεπιστήμιο αντιμετωπίζεται όχι ως βασικός μοχλός ανάπτυξης της χώρας αλλά, μυωπικά, ως μη ανταποδοτική επένδυση ως προς τις πιεστικές βραχυπρόθεσμες ανάγκες.
Ανακοίνωση των Πρυτανικών Αρχών για την Ημέρα του Πολυτεχνείου
Το ΑΠΘ τιμά σήμερα την εξέγερση του Πολυτεχνείου που σήμανε την αρχή του τέλους της χούντας.
Τιμά τις νέες και τους νέους, όλους τους πολίτες, που αγωνίστηκαν για την ελευθερία και τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Τιμά ιδιαίτερα τα θύματα της βάναυσης καταστολής.
Σαράντα ένα χρόνια πέρασαν από τότε που φοιτήτριες και φοιτητές, χωρίς κάποιου είδους προσχέδιο ή στόχο, κατέλαβαν το Πολυτεχνείο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, απαιτώντας την ανατροπή της χούντας. Η νεολαία της Ελλάδας, πάντα ευαίσθητη και ανήσυχη, θα αγωνίζεται για τα δημοκρατικά δικαιώματα και την ελεύθερη σκέψη. Το Πανεπιστήμιο θα παραμένει πάντα ένα περιβάλλον που διαφυλάσσει, ως ύψιστο αγαθό, το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης και του αυτοπροσδιορισμού. Υποχρέωσή μας είναι, μεταξύ άλλων, να διαμορφώνουμε πολίτες με δημοκρατική συνείδηση που θα αντιλαμβάνονται τα δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις τους έναντι της Πολιτείας, θα σέβονται τον διπλανό τους και θα αποδέχονται τους συμπολίτες τους, χωρίς φυλετικές, θρησκευτικές, πολιτικές ή άλλες διακρίσεις.
Μαθητικός διαγωνισμός των «ΝΕΩΝ»
Ο μαθητικός διαγωνισμός των «ΝΕΩΝ» προσφέρει από 2.500 ευρώ σε δύο μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου κάθε μήνα για έξι μήνες.Ο διαγωνιςμόε αφορά το μάθημα της έκθεσης και θέμα της πρώτης έκθεσης για τον Νοέμβριο είναι: «Απλά πράγματα που θα μπορούσαν να γίνουν στο σχολείο και να βελτιώσουν τη σχολική καθημερινότητα, χωρίς χρήματα».Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αναζητήςουν την ειδική φόρμα συμμετοχής στην έντυπη έκδοση των «ΝΕΩΝ» κάθε Τετάρτη.
Οι όροι του διαγωνισμού:
Η Εκθεση Ιδεών πρέπει να αποτελεί πρωτότυπη, αυστηρά προσωπική δημιουργία του μαθητή, να είναι γραμμένη στα ελληνικά και να έχει έκταση από 500 έως 600 λέξεις. Η ειδική φόρμα συμμετοχής θα δημοσιεύεται κάθε Τετάρτη, μπορούν όμως να χρησιμοποιηθούν και φόρμες (κουπόνια) που έχουν ήδη δημοσιευθεί το προηγούμενο διάστημα.
Εκπαίδευση Ενηλίκων II: Καινοτομικές Μέθοδοι Αξιολόγησης
Η Εκπαίδευση Ενηλίκων και ο Ρόλος
Σήμερα, η Ευρώπη αντιμετωπίζει μείζονες προκλήσεις. Η σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία αναδεικνύει τη σημασία της εκπαίδευσης ως καταλύτη για την οικονομική μεγέθυνση. Αντιμετωπίζουμε, επίσης, τις συνέπειες της γήρανσης του πληθυσμού και ο
κοινωνικός αποκλεισμός εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρή πρόκληση για όλες τις χώρες μας. Πρέπει ακόμα να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα των 80 εκατομμυρίων ενηλίκων με χαμηλή ειδίκευση, των οποίων το μέλλον φαίνεται ολοένα και πιο περιορισμένο σε μια Ευρώπη που θα επικεντρώνεται σε θέσεις εργασίας με ένταση γνώσης.
Ψήφισμα: Για τη λειτουργία του Σχολείου 18 Άνω
Το ΔΣ της ΟΛΜΕ στηρίζει απόλυτα το αίτημα των εργαζομένων στη Μονάδα Απεξάρτησης Τοξικομανών 18 Άνω του ΨΝΑ για τη λειτουργία σχολείου της μονάδας αυτής.
Όπως διαπιστώνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι θεραπευτές της μονάδας το κύριο και βασικό πρόβλημα που εμποδίζει τα τελευταία χρόνια την λειτουργία του σχολείου είναι το γεγονός ότι το υπουργείο Παιδείας δεν ξεκινά την διαδικασία επιλογής των καθηγητών η οποία γίνεται μέσω των υπηρεσιών του και μετά από την κατάθεση του σχετικού αιτήματος από το 18 άνω. Δυστυχώς ενώ από το 18 Άνω έχουν κατατεθεί εγκαίρως τα σχετικά αιτήματα, το Υπουργείο Παιδείας περιορίζεται σε προφορικές διαβεβαιώσεις ότι θα ξεκινήσει η διαδικασία κάτι που δεν έγινε ποτέ.
Διακήρυξη για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Σαράντα ένα χρόνια μας χωρίζουν από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, στις 17 Νοέμβρη του 1973 ενάντια στη δικτατορία της 21ης Απριλίου και τη χούντα των συνταγματαρχών.
Ήταν τότε μια από τις πιο μελανές περιόδους της σύγχρονης ιστορίας μας. Ο ελληνικός λαός στερούνταν τα πιο βασικά δημοκρατικά δικαιώματα και οι εργαζόμενοι υπέφεραν από τη στυγνή εκμετάλλευση των κερδοσκόπων. Τα ξερονήσια και οι φυλακές ήταν γεμάτες με πολιτικούς κρατούμενους και αγωνιστές.
Στην Ασφάλεια και στη Στρατιωτική Αστυνομία, τη διαβόητη ΕΣΑ, τα βασανιστήρια των αγωνιστών της ελευθερίας ήταν καθημερινή ρουτίνα. Χιλιάδες επώνυμοι και ανώνυμοι αγωνιστές αντιμετώπιζαν τις θηριωδίες του φασισμού στα χέρια απάνθρωπων βασανιστών και κάποιοι από αυτούς έμειναν για πάντα ανάπηροι ή άφησαν εκεί την τελευταία τους πνοή.










