Βρισκόμαστε στις αρχές του 1999.
Ο Sugata Mitra, καθηγητής εκπαίδευσης τεχνολογίας στο πανεπιστήμιο του Newcastle, διεξάγει ένα από τα πιο εντυπωσιακά πειράματα σχετικά με εκπαίδευση. Δοκιμάζει την εκπαίδευση «ελάχιστης παρέμβασης» Τοποθέτησε ένα υπολογιστή μέσα στο άνοιγμα του τοίχου κοντά στο γραφείο του στο Kalkaji, Νέο Δελχί.
Του Νίκου Τσούλια
Όλοι όσοι έχουμε περάσει από τα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα της πρώιμης ιδιαίτερα μεταπολίτευσης θυμόμαστε τις ατέρμονες συζητήσεις και τους διαξιφισμούς για τη «διαδικασία επί της διαδικασίας». Για να είσαι μάλιστα καλός συνδικαλιστής σ’ εκείνες τις ηρωικές περιόδους έπρεπε να είσαι καλός χειριστής στα τερτίπια των διαδικασιών των Γενικών Συνελεύσεων και όσο καλύτερα τα κατάφερνες εις βάρος των άλλων παρατάξεων, τόσο πιο εύκολα ανερχόσουνα στην επετηρίδα της δικής σου παράταξης. Αν βέβαια αυτή η τεχνική οδηγούσε πολύ εύκολα στην εκδίωξη της ουσίας, στην απομαζικοποίηση και στην εκπτώχευση του διαλόγου, δεν μας απασχολούσε και πολύ τότε.
Του Νίκου Τσούλια
Το διάβασμα ως πνευματική λειτουργία μετασχηματίζει τη σκέψη μας και ως εκ τούτου η πρόσληψη της πραγματικότητας τροποποιείται, αφού κάθε διαδικασία των αισθήσεών μας συνυφαίνεται με απόλυτο και σχεδόν αυτόματο τρόπο με την επεξεργασία και την ερμηνεία των μηνυμάτων τους. Άλλωστε, μια αίσθηση ποτέ δεν είναι μόνο αίσθηση – ένα μέρος της μετασχηματίζεται σε συναίσθημα…
