Παρακολουθώντας κανείς στις ορθόδοξες εκκλησίες τις ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδος, έρχεται ευθύς αντιμέτωπος με ένα παράδοξο.
Αφενός, διακρίνει κανείς μια προφανέστατη θεατρικότητα να διατρέχει τα δρώμενα: η ορθόδοξη λατρεία ενέχει αναντίρρητα ένα στοιχείο θεατρικό – όχι με την αόριστη έννοια ότι κάθε τελετουργία συνιστά μίμησιν, αλλά ως τρόπον τινά δεξίωση του αρχαιοελληνικού θεάτρου.





