Ακολουθεί η δειγματική απάντηση που συντάξαμε σε συνεργασία με την Κατερίνα, στην οποία ανήκει το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου. Η απάντηση αναρτάται σε δύο μέρη: το πρώτο πραγματεύεται τους χαρακτήρες του Πολυνείκη και του Ετεοκλή, το δεύτερο του Κρέοντα και του Μενοικέα.
Κατεβάστε το αρχείο:Αναγνώριση μετοχών(2.1.16-32, 2.2.1-4, 2.2.16-23)
Αναγνωρίζω τη διηνεκή κρίση ταυτότητος η οποία μαστίζει τους φροντιστές.
Για τους φροντιστές δεν θα υπήρχε μεγαλύτερη χίμαιρα από την αναγνώριση του ρόλου τους από την πολιτεία !
Και ιδού ένα χολυγουντιανό όνειρο που οραματίζονται στη μεταμεσονύκτια αίθουσα προβολής της βραδυφλεγμένης κλίνης τους:
Η ελληνική πολιτεία δια μέσου του υπουργείου παιδείας, αποφασίζει να βραβεύσει τους διαχρονικούς τιμητές της Ελληνικής εκπαίδευσης.
Σκηνή πρώτη. Αυγή Αμαλιάδας, ένα μικρό χωριό (το χωριό μου) σαν όλα τα χωριά της Ελλάδας, δεκαετία του 1970, σαν έμπαινε στο μεγάλο καφενείο ένας γραμματιζούμενος, συνήθως ο δάσκαλος, όλοι σηκώνονταν με περισσή προθυμία να καθίσει αν και υπήρχαν άδειες καρέκλες και σταματούσαν τις συζητήσεις για ακούσουν τον άνθρωπο των γραμμάτων στρεφόμενοι όλοι προς αυτόν και φωνάζοντας όλοι μαζί τον καφετζή συναγωνιζόμενοι για το ποιος θα πρωτοκεράσει. Ο γραμματιζούμενος είχε αξία, γιατί άνοιγε τα μάτια των παιδιών, γιατί είχε το φως της γνώσης, γιατί θα βοηθούσε τα παιδιά να γίνουν σπουδαίοι και να φύγουν από τις λάσπες.
