Σαράντα ένα  χρόνια μας χωρίζουν από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, στις 17 Νοέμβρη του 1973 ενάντια στη δικτατορία της 21^ης Απριλίου και τη χούντα των συνταγματαρχών.

 Ήταν τότε μια από τις πιο μελανές περιόδους της σύγχρονης ιστορίας μας. Ο ελληνικός λαός στερούνταν τα πιο βασικά δημοκρατικά δικαιώματα και οι εργαζόμενοι υπέφεραν από τη στυγνή  εκμετάλλευση των κερδοσκόπων. Τα ξερονήσια και οι φυλακές ήταν γεμάτες με πολιτικούς κρατούμενους και αγωνιστές.

Στην Ασφάλεια και στη Στρατιωτική Αστυνομία, τη διαβόητη  ΕΣΑ, τα βασανιστήρια των αγωνιστών της ελευθερίας ήταν καθημερινή ρουτίνα. Χιλιάδες επώνυμοι και ανώνυμοι αγωνιστές αντιμετώπιζαν τις θηριωδίες του φασισμού στα χέρια απάνθρωπων βασανιστών και κάποιοι από αυτούς έμειναν για πάντα ανάπηροι ή άφησαν εκεί την τελευταία τους πνοή.

Μετά από εισήγηση των Κοσμητόρων των Σχολών του Ε.Κ.Π.Α. στο κέντρο της Αθήνας (Νομικής, Ο.Π.Ε., Επιστημών Αγωγής) αποφασίσθηκε από τις Πρυτανικές Αρχές για λόγους ασφαλείας όλα τα αντίστοιχα κτήρια (και του νέου Χημείου) να παραμείνουν κλειστά από την Πέμπτη 13/11/14 έως και την προσεχή Δευτέρα 17/11. Για παρόμοιους λόγους και μετά από υπεύθυνη εκτίμηση της όλης κατάστασης βάσει των διαθέσιμων στοιχείων προκρίθηκε τελικά να κλείσει και το κτήριο της Πρυτανείας κατά το ίδιο διάστημα και να αναβληθούν οι προγραμματισμένες εκεί εκδηλώσεις αυτών των ημερών.