Πανελλαδικές Εξετάσεις 2019: Πρόγραμμα Ειδικών -Μουσικών μαθημάτων και ΤΕΦΑΑ
Α) ειδικών μαθημάτων και Β) πρακτικής δοκιμασίας για τα ΤΕΦΑΑ.
Από το Υπουργείο Παιδείας ανακοινώνεται ότι με Υπουργική Απόφαση καθορίστηκε το πρόγραμμα εξετάσεων των ειδικών μαθημάτων και των μουσικών μαθημάτων και η προθεσμία διεξαγωγής υγειονομικής εξέτασης και πρακτικής δοκιμασίας των υποψηφίων για εισαγωγή στα ΤΕΦΑΑ.
Α) ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ και ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ 2019 ΓΙΑ ΓΕΛ & ΕΠΑΛ
Οι υποψήφιοι πρέπει να προσέρχονται στις αίθουσες εξέτασης :
μέχρι τις 08.00 π.μ. για τα μαθήματα με ώρα εξέτασης 08:30 π.μ.,
μέχρι τις 09:30 π.μ. για τα μαθήματα με ώρα εξέτασης 10:00 π.μ.
μέχρι τις 15:00 μ.μ. για το μάθημα με ώρα εξέτασης 15:30 μ.μ.
μέχρι τις 17:30 μ.μ. για το μάθημα με ώρα εξέτασης 18:00 μ.μ.
Η διάρκεια εξέτασης για τα μαθήματα:
– των ξένων γλωσσών και της Αρμονίας είναι τρεις (3) ώρες,
– των Σχεδίων ( Ελεύθερο και Γραμμικό) είναι έξι (6) ώρες,
– του ειδικού μαθήματος «Έλεγχος Μουσικών Ακουστικών Ικανοτήτων» είναι περίπου είκοσι (20) λεπτά.
– για το μουσικό μάθημα «Μουσική Εκτέλεση και Ερμηνεία» η εξέταση της φωνητικής ή οργανικής μουσικής διαρκεί 2΄ με 6΄ λεπτά για κάθε υποψήφιο.
– για το μουσικό μάθημα «Μουσική Αντίληψη και Γνώση», η εξέταση στο αντικείμενο της Μουσικής Αντίληψης έχει διάρκεια 30’ λεπτών, ενώ η εξέταση στο αντικείμενο της Μουσικής Γνώσης έχει διάρκεια 2 ωρών.
Β) Ως προθεσμία διεξαγωγής Υγειονομικής Εξέτασης και Πρακτικής Δοκιμασίας των υποψηφίων (ΓΕΛ και ΕΠΑΛ) για εισαγωγή στα Τμήματα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) ακαδημαϊκού έτους 2019-20 ορίζεται το διάστημα από την Τρίτη 18-6-2019 μέχρι και την Παρασκευή 28-6-2019.
Από 2 έως 20 Μαΐου η υποβολή δικαιολογητικών για την συμμετοχή στις προκαταρκτικές εξετάσεις των Στρατιωτικών Σχολών
Σύμφωνα με την σχετική προκήρυξη του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας η προθεσμία της υποβολής ηλεκτρονικά Αίτησης-Δικαιολογητικών των υποψηφίων για τη συμμετοχή τους στις προκαταρκτικές εξετάσεις (ΠΚΕ) των Στρατιωτικών Σχολών θα γίνεται από την Πέμπτη 2 Μαΐου και ώρα 00:00 έως τη Δευτέρα 20 Μαΐου 2019 και ώρα 24:00.
Η προκήρυξη διαγωνισμού επιλογής σπουδαστών για το 1ο έτος των ΑΣΕΙ & ΑΣΣΥ ακαδημαϊκού έτους 2019-2020 είναι αναρτημένη στο διαδίκτυο στην ιστοσελίδα του ΓΕΕΘΑ: www.geetha.mil.gr.
Δεν διεκδικεί στοιχεία επιστημονικής περιοδολόγησης η συγκεκριμένη χρονική οριοθέτηση του άρθρου μου. Πρόκειται για έναν προσδιορισμό φάσεων, με γενικά κριτήρια και μάλιστα με υποκειμενικό / προσωπικό πνεύμα.
Θεωρώ όμως ότι η οποιαδήποτε περιοδολόγηση στην ιστορική εξέλιξη του εκπαιδευτικού επαγγέλματος δεν μπορεί παρά να παρακολουθεί την αντίστοιχη του εκπαιδευτικού συστήματος για λόγους που είναι προφανείς και εύκολα θα καταδειχτούν στη συνέχεια. Το συμπέρασμα είναι αυτονόητο. Ο αριθμός των καθηγητών και ο ρυθμός του διορισμού των είναι αποτέλεσμα του βαθμού ανάπτυξης της εκπαίδευσης και του συνολικού σχολικού συστήματος.
Διακρίνω τέσσερις ουσιαστικές περιόδους για τη διάρκεια των τελευταίων 60 χρόνων: α) δεκαετία 1960 – μέχρι τη μεταπολίτευση, β) μεταπολίτευση έως και τη δεκαετία 1980, γ) δεκαετίες 1990, 2000 έως την κρίση και δ) περίοδος 2009 έως σήμερα, περίοδος της κρίσης και των μνημονίων.
Στην πρώτη περίοδο, η εκπαίδευσή μας είναι συντηρητική – με εξαίρεση τη μικρή περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από την Ένωση Κέντρου, στην οποία έγιναν δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις – και το σχολείο είναι επιλεκτικό. Η υποεκπαίδευση χαρακτηρίζει όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και η μόνη που έχει μαζικό χαρακτήρα είναι η πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Γυμνάσια και λύκεια υπάρχουν στις πόλεις και σε λίγα κεφαλοχώρια, και παρόλα αυτά οι καθηγητές είναι λίγοι και δεν επαρκούν. Σε κάποιες ειδικότητες – και κυρίως στους πτυχιούχους της Φυσικομαθηματικής – γίνονται προνομιακές ρυθμίσεις προκειμένου να πάνε στο δημόσιο σχολείο. Έτσι, για παράδειγμα, τους δίνεται φοιτητικό δάνειο, το οποίο δεν θα αποπλήρωναν παρά μόνο δεσμεύονταν να εργαστούν στο σχολείο για μια πενταετία τουλάχιστον!
Στη δεύτερη περίοδο αρχίζει η μαζικοποίηση της εκπαίδευσης με κορύφωση στη δεκαετία του 1980. Στην πρώτη της φάση γίνεται η γλωσσική – και οριστική αυτή τη φορά – μεταρρύθμιση με την εισαγωγή της Δημοτικής γλώσσας στα σχολεία. Στη δεύτερη φάση γίνεται ο εκδημοκρατισμός του εκπαιδευτικού συστήματος με τον περίφημο Ν. 1566/1985. Είναι ο πιο μακρόβιος Νόμος στην ιστορία της εκπαίδευσης και ο μόνος που δεν αμφισβητήθηκε από το κίνημα των καθηγητών – με τη γνωστή επίκληση περί κατάργησης – και αντιμετωπίστηκε μέσα από τη λογική των επιμέρους τροποποιήσεών του. Τα γυμνάσια και τα λύκεια επεκτείνονται, ο αριθμός των εκπαιδευτικών αυξάνει διαρκώς, ο ρυθμός των διορισμών είναι γοργός και η αναμονή στην αδιοριστία – ανάλογα με την ειδικότητα – είναι μεσοσταθμιστικά μικρή. Η επετηρίδα λειτουργεί χωρίς κανένα πρόβλημα.
Στην τρίτη περίοδο έχουμε βήματα εκσυγχρονισμού της εκπαίδευσης και τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της με την οικονομική στήριξη ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Μαζικοποιείται ακόμα περισσότερο η δευτεροβάθμια εκπαίδευση κυρίως λόγω της εισροής μεταναστευτικών ρευμάτων και γνωρίζει την πρώτη της μαζικοποίηση η τριτοβάθμια εκπαίδευση με τον υπεριδιπλασιασμό του αριθμού των εισακτέων από περίπου 40.000 σε πάνω από 80.000. Στο διάστημα 1993 – 2003 ο αριθμός των καθηγητών από περίπου 60.000 γίνεται 90.000 παρουσιάζοντας αύξηση 50%! Η μαζικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είχε και την «παρενέργειά» της. Οι πτυχιούχοι και των καθηγητικών σχολών αυξάνουν σε μεγαλύτερο βαθμό από την απορροφητικότητα των σχολείων. Η επετηρίδα στομώνει – ιδιαίτερα σε μερικές ειδικότητες η αναμονή είναι πάνω και από 15 χρόνια – και στη συνέχεια καταργείται. Αρχίζει να εμφανίζεται ως μείζον πρόβλημα η αδιοριστία των καθηγητών.
Στην τέταρτη περίοδο και με την εφαρμογή των περιοριστικών μέτρων των τεσσάρων μνημονίων έχουμε συρρίκνωση στην εκπαίδευση, μείωση του αριθμού των καθηγητών και αδιέξοδο στον ρυθμό διορισμού, αφού σταματάνε εντελώς οι διορισμοί. Παράλληλα έχουμε το άθλιο μέτρο της διαθεσιμότητας κλάδων της επαγγελματικής εκπαίδευσης και το φούντωμα του θεσμού των αναπληρωτών. Ήδη πήρε σύνταξη ο πρώτος αναπληρωτής καθηγητής, που δεν έγινε ποτέ μόνιμος. Το συνταξιοδοτικό πρόβλημα προσθέτει και νέο βάρος στην αδιοριστία. Τώρα έχει ανατραπεί και το εργασιακό στάτους των καθηγητών σε όλες τις όψεις του (οικονομικό, αμετάθετο, αναθέσεις μαθημάτων, διδασκαλία σε αρκετά σχολεία, διαμονή μακριά από την οικογένειά τους κλπ) σε σχέση με τις προηγούμενες περιόδους.
Προφανώς η παρουσίαση αυτή είναι περισσότερο μια περιγραφή παρά μια ανάλυση των εξελίξεων. Εκείνο που έχει σημασία είναι η εξαγωγή συμπερασμάτων και πώς αντιμετωπίζεται η σημερινή γκρίζα εικόνα του καθηγητή. Θεωρώ ότι είναι τρεις οι κύριοι άξονες. α) Για να ανοίξει ο ορίζοντας επίλυσης του προβλήματος πρέπει να γίνει άρση των μνημονιακών εφαρμοστικών νόμων και ενσωμάτωση του πολιτιστικού περιεχομένου του σχολείου στη θεσμική του λειτουργία. β) Η κακή «εικόνα» του καθηγητή αντανακλάται στην ίδια τη σχολική λειτουργία και δεν μπορεί να θεωρηθεί κυρίως ως κλαδικό πρόβλημα. γ) Το κίνημα των καθηγητών «είναι υποχρεωμένο» να σχεδιάσει ολοκληρωμένη στρατηγική, για να αναπτυχθεί η “πληγωμένη” δημόσια εκπαίδευση και για να βρει φως ο κλάδος των καθηγητών.
ΥΓ
Η εξέλιξη στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση έχει αρκετά διαφοροποιητικά στοιχεία σε σχέση με αυτή της δευτεροβάθμιας.
Βρισκόμαστε στον Οκτώβριο του 2019 Σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, οι μαθητές θα πρέπει υποχρεωτικά να υποβάλουν δήλωση 10 μαθημάτων προτίμησης, με το ενδεχόμενο να εισαχθούν χωρίς πανελλαδικές εξετάσεις σε κάποιο τμήμα ελεύθερης πρόσβασης. Μόλις έχει ολοκληρωθεί, ταυτόχρονα, η πανεπιστημιοποίηση των τμημάτων ΤΕΙ. Η κυρία Φερνογύρου επισκέπτεται τις σχολές, που είναι υποψήφιες για ελεύθερη πρόσβαση…
– Καλημέρα σας, Φερνογύρου ονομάζομαι και θα ήθελα να ενημερωθώ για τα προγράμματα σπουδών σας. – Καλώς ορίσατε στο τμήμα Κοινωνικής Ιχθυολογίας Λιδωρικίου.
– Δεν σας κρύβω, ότι μόλις επισκέφθηκα το τμήμα Πολιτικού Σχεδιασμού Δημόσιας καρέκλας Λειβαδιάς καθώς και το τμήμα Δημιουργίας και σχεδιασμού Πανεπιστημιακών τμημάτων Βιλίων.
– Μα τι λέτε τώρα κυρία Φερνογύρου, το τμήμα σχεδιασμού δημόσιας καρέκλας, πριν την πανεπιστημιοποίηση ήταν τμήμα βιομηχανικού σχεδιασμού καθεκλοποιΐας, πράγμα που σημαίνει, ότι ο Ριρής το πολύ – πολύ να μάθει πώς να σχεδιάζει και να κατασκευάζει δημόσιες καρέκλες για τη Βουλή, τις περιφέρειες, τους δήμους κ.λ.π. Ένα μαθητή μας που πέρασε σε αυτό το τμήμα, του ζητήσαμε να μας σχεδιάσει καρέκλες αιθουσών και γραμματείας και όταν κάτσαμε πάνω τους, κολλούσαν τόσο που αφήσαμε πάνω τους τα παντελόνια μας και σηκωθήκαμε με τα εσώρουχα. Όσο για το τμήμα σχεδιασμού Πανεπιστημιακών τμημάτων, να ξέρετε ότι θα πρέπει να έχετε μπάρμπα Πανεπιστημιακό, αλλιώς μη ξοδεύετε άδικα το χρόνο σας.
– Τέλος πάντων τι διαφορετικό προσφέρει το τμήμα σας;
– Να σας πω ! Εμείς Εμβαθύνουμε στις κοινωνίες των ιχθύων εφαρμόζοντας τις αρχές της εξελικτικής κοινωνικής ιχθυολογίας. Προσέξτε πως τα ψάρια οδηγούνται σε αγέλες πίσω από το ψάρι – αρχηγό που τους υπόσχεται ότι θα τα γλυτώσει από τους καρχαρίες τις φάλαινες κ.λ.π. Επιπλέον δείτε πως οι κοινωνίες των ψαριών οδηγούνται ως αγέλη από τον ένα αρχηγό στον άλλο χωρίς ικανότητα να αμφισβητήσουν το κοπάδι. Εμείς θα διδάξουμε στο Ριρή, στα πλαίσια της κοινωνικής ιχθυολογίας, πως να αμφισβητεί και να δραπετεύει από αγελαίες συμπεριφορές.
– Όμως έχω έναν ενδοιασμό, καθώς ο Ριρής μου δεν έχει το απαραίτητο υπόβαθρο, κοινώς δεν άνοιξε βιβλίο μέχρι τώρα στο Λύκειο.
– Μην ανησυχείτε κυρία Φερνογύρου, το συγκεκριμένο τμήμα ΤΕΠ θα φροντίσει για την ομοιογένεια των εισακτέων.
– Οφείλω να σας αποκαλύψω ακόμη, ότι όταν είναι αφόρτιστο το κινητό του ζορίζεται λίγο με την προπαίδεια.
– Κανένα πρόβλημα κυρία Φερνογύρου, οι φορτιστές και τα wifi spots της σχολής μας στη διάθεση του Ριρή.
– Οφείλω να σας αποκαλύψω ακόμη, ότι ο Ριρής μου υποφέρει από μία μορφή δυσλεξίας η οποία δεν του επιτρέπει να γράφει με το χέρι.
– Κανένα πρόβλημα κυρία Φερνογύρου, θα μας υπαγορεύει και θα γράφουμε εμείς !
– Σας αποκαλύπτω ακόμη, ότι ο Ριρής μου, αν δεν έχει καλή χημεία με τους εκπαιδευτικούς, δεν μιλάει αλλά μουγκρίζει μόνο !
– Κανένα πρόβλημα, εμείς μπορούμε να ανιχνεύσουμε ομιλίες των ψαριών και δεν θα μπορέσουμε να καταλάβουμε τι λέει ο Ριρής ;
– Δεν σας κρύβω κύριε διευθυντά, ότι είμαι ενθουσιασμένη με τις άριστες προοπτικές του τμήματος σας. Θα σας επισκέπτομαι περιστασιακά, για να μαθαίνω τα νέα του γιού μου. Άκουσα όμως, ότι τα κοπάδια όταν τα κυνηγάει ο καρχαρίας καταλήγουν στην κοιλιά της φαινομενικά άκακης φάλαινας !
Το Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΑΠΚΥ) είναι δημόσιο πανεπιστημιακό ίδρυμα της Κύπρου που εφαρμόζει αποκλειστικά τη μεθοδολογία της εξ αποστάσεως φοίτησης.
Για το ακαδημαϊκό έτος 2019-2020 (με έναρξη φοίτησης αρχές Σεπτέμβρη) προσφέρει 3 Προπτυχιακά, 20 Μεταπτυχιακά και 12 Διδακτορικά Προγράμματα Σπουδών, σε σύγχρονα επιστημονικά πεδία. Για περισσότερες πληροφορίες και αναλυτική ενημέρωση, επισκεφτείτε τον ακόλουθο ηλεκτρονικό σύνδεσμο : https://www.ouc.ac.cy/web/guest/studies
Ειδικά στον τομέα της Εκπαίδευσης, το ΑΠΚΥ προσφέρει τα ακόλουθα Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών (επισυνάπτονται και τα σχετικά αρχεία):
Επιστήμες της Αγωγής (με 5 κατευθύνσεις: 1. Εκπαιδευτική Ηγεσία και Πολιτική, 2. Εκπαίδευση για την Κοινωνική Δικαιοσύνη, 3. Ειδική Εκπαίδευση, 4. Συνεχιζόμενη Εκπαίδευση, 5. Τεχνολογίες Μάθησης και Επικοινωνίας)
Συνεχιζόμενη Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση
Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία
Θεατρικές Σπουδές (με 3 κατευθύνσεις : 1.Επιβίωση του αρχαίου δράματος · 2.Θεατρική αγωγή · 3.Υποκριτική και σκηνοθεσία)
Υψηλό επίπεδο σπουδών, καινοτόμες τεχνολογίες μάθησης, εγνωσμένου κύρους Ακαδημαϊκό Προσωπικό, συνεπής διοικητική υποστήριξη, εξεταστικά κέντρα στην Ελλάδα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο), προσιτά δίδακτρα και τρόποι πληρωμής, αριθμός υποτροφιών και «ανοικτός» αριθμός προσφερόμενων θέσεων, συνθέτουν μόνο μερικούς από τους λόγους που το 65% των φοιτητών μας που προέρχεται από την Ελλάδα, έχει επιλέξει το ΑΠΚΥ για τις σπουδές του. Η πολυετής εμπειρία και η καθιέρωσή μας ως ένας οργανισμός πρωτοπόρος στην ανοικτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση, μας καθιστούν την ιδανική επιλογή!
Για οποιεσδήποτε επιπλέον διευκρινίσεις, παρακαλούμε να επικοινωνείτε με την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση : admissions@ouc.ac.cy ή/και το τηλεφωνικό κέντρο του ΑΠΚΥ: +357 22411600 / 711
Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου : Γέφυρα στην ανώτατη εκπαίδευση!
Για να τονίσω τη βαθιά αγάπη μου στο διάβασμα θα ξεκινήσω πρώτα με αναφορά στους λόγους για τους οποίους δεν γίνεται το διάβασμά μου – έτσι κι αλλιώς η αντίθεση των πραγμάτων δεν φωτίζει καλύτερα και πάντως ευκρινέστερα τη σαφήνεια των δύο πλευρών;
Όχι, δεν διαβάζω για να περνάει η ώρα. Θα ήταν το πιο ατιμωτικό στη σχέση μου τόσο με το διάβασμα, που είναι πρώτη των πρώτων προσωπική επιλογή μου, όσο και με το χρόνο, που είναι τόσο πολύτιμος αλλά και τόσο ανεξάρτητος από τις δικές μου διαθέσεις που το μόνο που μου απομένει να τον σέβομαι απόλυτα και να τον εκτιμώ αφάνταστα, αλλιώς η ζωή μου θα κυλήσει χωρίς να το καταλάβω και περιθώρια διόρθωσης δεν υπάρχουν.
Όχι, δεν διαβάζω γιατί δεν έχω τι άλλο να κάνω. Έχω το αντίθετο πρόβλημα – δεν μου αρκεί ο διατιθέμενος από τη φύση και από την κοινωνία χρόνος, γιατί έχω τόσα και τόσα να κάνω κάθε ημέρα και κάθε στιγμή που νιώθω ότι είμαι πάντα ενεργός και συνδεδεμένος με κάποια δραστηριότητα, ενώ συχνά πυκνά κάνοντας την «άλφα» δουλειά, σκέπτομαι και προοικονομώ τις δράσεις μου και για τη «βήτα» δουλειά. Και έτσι, για παράδειγμα, στην οδήγηση «γράφονται» προκαταβολικά αρκετά άρθρα μου.
Όχι, δεν διαβάζω για να φαίνομαι καλλιεργημένος ή για να «είμαι in» – αν και στους καιρούς μας και στους τόπους μας το διάβασμα δεν έχει πέραση και θεωρείται ως μια υπόθεση των μαθητών και της παιδικής ηλικίας ή της νεότητας που σπουδάζει και τίποτα πέραν τούτων.
Διαβάζω για να κάνω πιο όμορφη τη ζωή μου, γιατί τότε νιώθω ένα γοητευτικό ταξίδεμα σε άγνωστες όψεις του Κόσμου -που δεν μπορώ να τις ψηλαφίσω με κανέναν άλλο τρόπο -, σε αθέατες όψεις της πραγματικότητας – που ποτέ δεν θα υπάρξουν παρά μόνο στην άσκηση του διαβάσματος-, γιατί τότε συναντώ το στερέωμα της φαντασίας μου και της ονειροπλασίας μου βιώνοντάς το πιο έντονα και πιο αυθεντικά και γίνεται η φαντασία μου πιο πραγματική από την πραγματικότητα…
Διαβάζω για να βρίσκω άγνωστες πλευρές όψεις του εαυτού μου, γιατί ξεφυλλίζοντας το βιβλίο ξεφυλλίζω την ίδια στιγμή σελίδες της απόλυτα προσωπικής μου ιστορίας, σελίδες που αποκαλύπτονται μόνο με την περιδιάβαση στις γραμμές και στα νοήματα των αναγνωσμάτων.
Διαβάζω για να καλλιεργώ το πνεύμα μου, γιατί όσο περισσότερο ασκείται τόσο περισσότερο διαστέλλεται η προσωπικότητά μου μέσα από την αναμέτρησή μου με τους συγγραφείς και τους άλλους αναγνώστες αλλά κυρίως με τον ίδιο τον εαυτό μου, γιατί το διάβασμα είναι πάντα μια δοκιμασία περιπέτειας με τα τόσα και τόσα πνεύματα που έχουν στοιχειώσει μέσα στα βιβλία αλλά και μέσα στους άρρητους τόπους του υποσυνείδητου.
Διαβάζω για να προάγω τις ευαισθησίες των συναισθημάτων μου, να ξεχερσώνω λόγγους και λόγγους προκαταλήψεων και άγνοιας, ημιμάθειας και μεσαιωνισμού, να ανοίξω νέα ξέφωτα ευαισθησιών και ψυχανεμισμάτων, να τεχνοτροπώ επί μιας δικής μου αισθητικής εικόνας ομορφιάς του «προσώπου» μου με το ανοιχτό βιβλίο, που τη διαμορφώνω και την απολαμβάνω την ίδια στιγμή…
Διαβάζω για να γνωρίζω ανθρώπους σημαντικούς, που με κανένα άλλο τρόπο δεν μπορώ ούτε κατ’ υποψία να συναντήσω, και να τα λέμε μεταξύ μας ισότιμα – αν και είναι κορυφές της σκέψης του ανθρώπου – σα να είμαστε γνωστοί και να γεύομαι τα μεγάλα νοήματα της ιστορίας και τα απρόσιτα σημεία του στοχασμού και της έρευνας, των προβληματισμών και της υπαρξιακής αγωνίας των διανοητών που άνοιξαν δρόμους για να περάσει ολόκληρη η ανθρωπότητα.
Διαβάζω για να διαβάζω. Γιατί το διάβασμα δεν είναι μόνο όσο προαναφέρθηκαν ούτε μόνο όσα γεύεται κάθε άνθρωπος ξεχωριστά. Είναι αυταξία και αυτοσκοπός. Είναι κομμάτι όμορφο της ζωής και τόπος κατανόησης του κόσμου, δρόμος κατάκτησης της ελευθερίας και δυνατότητα διαρκούς δημιουργίας και επαναδημιουργίας του εαυτού μου.
Στο διάβασμα δεν είμαι παθητικός δέκτης – όποιος αναγνώστης νιώθει κάτι τέτοιο θα πρέπει να ανησυχήσει, γιατί κάτι δεν πάει καλά με τη στάση του. Είμαι συνδημιουργός της πραγματικότητας και των γεγονότων, των ερμηνειών και των αναζητήσεων μαζί με τον συγγραφέα, με τους ήρωές του και με τις σκέψεις του. Είμαι ταξιδευτής εν μέσω άλλοτε έντονων κυματισμών και απροσδόκητων αναταράξεων του πνεύματος και άλλοτε απίθανα γαληνεμάτων της ψυχής. Βρίσκομαι σε κατάσταση έκστασης και απανωτών σκιρτημάτων. Βιώνω μια αίσθηση αρμονίας, όπου το «υποκειμενικό» ζυγιάζεται εκπληκτικά με το «αντικειμενικό» συμφυρόμενα απόλυτα μεταξύ τους αίροντας τα πλασματικά τους σύνορα, χωρίς αντιφάσεις και παλινωδίες, όπου ο χρόνος μηδενίζεται και η ροή των πραγμάτων είναι απόλυτα δική μου υπόθεση.
Γι’ αυτό όταν διαβάζω, θέλω να είμαι μόνος. Γιατί αγγίζω μια κατάσταση ευζωίας και ευτυχίας, ακροβατώ σε λεπτές ισορροπίες και δεν θέλω να χάσω μια πολύτιμη γεύση της ζωής και του εαυτού μου. Γιατί όταν διαβάζω, νιώθω ότι βιώνω μια όμορφη εικόνα, που είμαι μέσα της αλλά και παρατηρητής της!
