Γράφει η Μάρω Μπελντερτζή
Για πολλούς είναι ο καλός Χειρουργός Οφθαλμίατρος – Επιμελητής Α΄ του αντικαρκινικού νοσοκομείου “Άγιος Σάββας”, που φροντίζει να συνδράμει χειρουργικά και στα παιδιατρικά νοσοκομεία της χώρας. Για αρκετούς είναι ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του water polo, που έχει αφιερώσει επιτυχώς περισσότερα από 30 χρόνια της ζωής και της ψυχής του, στους αγώνες του συγκεκριμένου αθλήματος. Για κάποιους είναι ο Συγγραφέας τριών αριστοτεχνικών βιβλίων, με την κυκλοφορία του τέταρτου να βρίσκεται προ των πυλών, από τις Εκδόσεις Βακχικόν. Για εμένα είναι ένα πρότυπο επιτυχίας, επιμονής, δύναμης και ακατάπαυστης αθόρυβης προσπάθειας, για να αφήσει τον κόσμο καλύτερο απ’ ότι τον βρήκε. Θα τον αφήσει…
Αλέξανδρος Καψοκόλης: ο Άνθρωπος με τις 3 ιδιότητες. Εκείνος που δεν αρκείται στην ιατρική και ευεργετική καθημερινή του δράση, που ούτως ή άλλως προϋποθέτει ψυχική, πνευματική και σωματική πειθαρχία και προσήλωση. Εκείνος που ΘΕΛΕΙ και άμα ΘΕΛΕΙ… ΜΠΟΡΕΙ. Εξοικειωμένος με την πειθαρχία από την τρυφερή ηλικία των 7 ετών, το μεσαίο παιδί της οικογένειας, με συνοδοιπόρο τον αδελφό του, ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την κολύμβηση μέχρι την ηλικία των 12 ετών, όπου μπήκε το water polo στη ζωή του. Τίποτα απ’ όσα προηγήθηκαν και ακολούθησαν δεν ήταν ονειρικά πλασμένα, ως είθισται σε αυτές τις ηλικίες, ωστόσο εκ του αποτελέσματος ΚΑΙ αυτά συνετέλεσαν στη διαμόρφωση ενός υπέροχου ανθρώπου, που δεν τα παρατάει στα δύσκολα. Το ενδιαφέρον των ομάδων για τις αθλητικές του επιτυχίες μεγάλο στα χρόνια που κύλησαν, ωστόσο δεν ήρθε κάτι εύκολα, ούτε επετεύχθη κάποιος αθλητικός στόχος, χωρίς κάποιο εμπόδιο. Η τραγική ειρωνεία; Εκείνος που φροντίζει για την υγεία και ακεραιότητα των δικών μας ματιών, κάποτε κινδύνευσε να χάσει το δικό του, από αντιαθλητική επιθετική κίνηση αντιπάλου του. Χειρουργεία στον ώμο και αρκετές επώδυνες καταστάσεις, όπως ο θάνατος του αγαπημένου του συναθλητή Νώντα Σαμαρτζίδη, μιας absolute legend προσωπικότητας, σε ηλικία 31 ετών, συνόδευσαν μία φωτεινή, κατά τα άλλα, πορεία στον αθλητισμό. Η καλύτερη στιγμή αυτής της πολυετούς διαδρομής ήταν η απόκτηση του χάλκινου μεταλλίου στην Κούβα, εν έτει 1997, κατά τη διεξαγωγή του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Εφήβων.
Η ιατρική επιστήμη, διόλου τυχαία ήρθε στη ζωή του, καθώς αποτέλεσε προτεραιότητα στις επιλογές του, μαζί με την καριέρα πρωταθλητή στο water polo, συνδυασμό που διατήρησε με αρμονία, για πολλά χρόνια. Απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών με χρονική συνέπεια, έκανε το αγροτικό του στη Βόρεια Εύβοια και την ειδικότητά του στον Ευαγγελισμό. Το 2018 ξεκίνησε τη σημαντική του δράση στον Άγιο Σάββα, όπου παραμένει έως σήμερα. Το 2020 απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα από την Ιατρική Σχολή Αθηνών, ενώ σήμερα κατέχει την πρωτιά στον αριθμό χειρουργείων σε ολόκληρο το νοσοκομείο. Είναι Επιμελητής Α΄, ειδικός σε όγκους, κόγχο, βλέφαρα και δακρυϊκή συσκευή.
Πέρα από τον αθλητισμό και την ιατρική, ο σημερινός μας πρωταγωνιστής φρόντισε να ανακαλύψει κι έναν άλλο κόσμο έκφρασης, που δεν είναι άλλος απ’ τη συγγραφή. Οι λέξεις του αριστουργηματικά δεμένες μεταξύ τους ενεργοποιούν όλες τις αισθήσεις απ’ την πρώτη ανάγνωση, ενώ απογειώνουν την αντίληψη και τη φαντασία με τη δεύτερη και τρίτη αποκωδικοποίηση. Το προφητικό για πολλούς “Άβατο – η ματωμένη γη”, που κυκλοφόρησε κατά την έναρξη της πανδημίας, γράφτηκε την περίοδο 2009-2012, περιγράφοντας ουσιαστικά παρόμοιες συνθήκες με εκείνες που αντιμετωπίσαμε 10 χρόνια μετά. Τα υπέροχα “Βασίλεια”, που είναι αφιερωμένα στην αδελφή του και προφανώς είναι εκείνη που τον ενέπνευσε για το κρεσέντο φαντασίας και μυθιστορηματικής ροής, μας ταξιδεύουν σε έναν άλλο κόσμο κυριολεκτικά. Όλες μας οι έννοιες και όλα μας τα προβλήματα μηδενίζουν και ξαφνικά βλέπουμε παντού ευκαιρίες κι όχι εμπόδια. Το δικό μου αγαπημένο “Ο Αθάνατος Άθεος” προσφέρει γενναιόδωρα μία συναισθηματική κάθαρση και λύτρωση, περιγράφοντας με ευχέρεια τον άδικο και σκληρό κόσμο, με τον οποίο έρχεται αντιμέτωπος ο πρωταγωνιστής και κατά συνέπεια κι ο αναγνώστης που ταυτίζεται με περισσή δεξιοτεχνία εκ μέρους του δημιουργού. Εξάλλου, Ανάσταση χωρίς Γολγοθά δεν έρχεται κι ο δημιουργός όλων, το γνωρίζει καλά. Βρισκόμαστε εν αναμονή του τέταρτου κατά σειρά αριστουργήματος του Αλέξανδρου, που θα έχει τίτλο “Το Σύννεφο” και αναμένεται εντός του Δεκεμβρίου η κυκλοφορία του. Το καλύτερο είναι πάντα το επόμενο, για προσωπικότητες σαν του Αλέξανδρου, οπότε το συγγραφικό του μέλλον προβλέπεται εξίσου λαμπρό, καθώς δεν είναι ένας “κατά παραγγελία” συγγραφέας, που αποσκοπεί στο εύκολο εμπορικό κέρδος, αλλά ένας αυθεντικός εκφραστής καταστάσεων και συναισθημάτων, που γράφει όποτε το νιώθει. Όχι, όποτε προλαβαίνει, ούτε όποτε πρέπει, μόνο όποτε το αισθάνεται και θέλει να το εκφράσει.
Μετά από όλα αυτά δε θα μπορούσα να ξεχάσω μία ψυχή, που τώρα θα μας χαζεύει από ψηλά, με αυτό το αυθεντικό, αυθόρμητο και γεμάτο αγάπη βλέμμα του, το σκυλίσιο βλέμμα του. Η 10ετής παρουσία του Batman στη ζωή του πρωταγωνιστή ήταν το δικό του φως στο σκοτάδι. Ξεχνούσε κάθε σοβαρό και σοβαροφανές θέμα, μόνο που αντίκριζε την πανέμορφη μουσούδα του και τις παιδικές αυθόρμητες εκφράσεις του. Μόνο αγάπη και κανένα προβληματισμό έλαβε από αυτό το πλάσμα και σίγουρα υπήρξε η ζωογόνος δύναμή του, για 10 σημαντικά χρόνια, στην αέναη δράση του. Η φροντίδα κι η αγάπη που έλαβε αυτό το πλάσμα ήταν εξίσου γενναιόδωρη με αυτή που έδωσε, οπότε πλήρης και χαρούμενος πέταξε ψηλά, έχοντας καταφέρει το πιο σημαντικό… να μην ξεχαστεί.
Σημαντικό να φτάνουμε όπου μπορούμε, σπουδαίο να φτάνουμε όπου ΔΕΝ μπορούμε κι ο πρωταγωνιστής των σημερινών αράδων είναι η προσωποποίηση αυτού. Με αέναη προσπάθεια, ανίκητη θέληση και ανυπέρβλητη δύναμη ψυχής, πάντα να προσπαθούμε, χωρίς να ξεχνάμε άπαντες, ανεξαρτήτως έκβασης των κόπων μας, το αλησμόνητο στιχάκι του Κωνσταντίνου Καβάφη από το ποίημα “Το πρώτο Σκαλί” (1899): “Εδώ που έφτασες… λίγο δεν είναι. Τόσο που έκαμες… μεγάλη δόξα.” Το φως στο σκοτάδι είναι εκτυφλωτικό, πάντα και παντού θα επικρατεί…
