Αρχική Blog Σελίδα 1752

Όχι στο ρατσισμό και στη βαρβαρότητα

Του Νίκου Τσούλια

      Θα ξεκινήσω το άρθρο μου από το τέλος του, από το συμπέρασμά μου. Όσο δεν καταφέρνουμε να δημιουργούμε ένα κλίμα απόλυτης ενοχής σ’ αυτούς που εκφράζουν τη βαρβαρότητα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, θα έχουμε ως κοινωνία και ως πολιτεία μείζον ιδεολογικό και πολιτικό πρόβλημα. Όσο παραμένει κοινοβουλευτικό κόμμα και μάλιστα τρίτο (!) η ναζιστική οργάνωση «Χρυσή Αυγή», η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει κανένα ευοίωνο μέλλον.

Νοσταλγώντας το φως

Στη Χιλή, στην έρημο Ατακάμα, σε τρεις χιλιάδες πόδια υψόμετρο, αστρονόμοι από όλον τον κόσμο συγκεντρώνονται για να παρατηρήσουν τα αστέρια. Ο ουρανός της ερήμου είναι τόσο διαφανής ώστε τους επιτρέπει να βλέπουν τα όρια του σύμπαντος.

Διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης/ ξένης γλώσσας

Περιγραφή

Στο πρόγραμμα επιμόρφωσης περιλαμβάνονται οι βασικές αρχές διδασκαλίας της ελληνικής ως δεύτερης/ ξένης γλώσσας και δίνεται έμφαση στη διδακτική σε μετανάστες και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Διερευνάται η έννοια της ετερότητας και στο πλαίσιο της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης θα αποκτηθούν δεξιότητες για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και την αξιολόγηση της διδασκαλίας. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη βιωματική

Τι μπορεί να κερδίζει ο εκπαιδευτικός από τους μαθητές;

Του Νίκου Τσούλια

      Συνήθως οι συζητήσεις που γίνονται στο σχολείο και στην κοινωνία αφορούν την παραδοσιακή εκπαιδευτική οδό, τι κερδίζουν οι μαθητές από τους εκπαιδευτικούς. Και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό, αφού η ίδια η καταστατική πράξη της εκπαίδευσης εδραιώνεται σ’ αυτή ακριβώς τη βάση, στη μετάδοση γνώσεων και αξιών, στάσεων και συμπεριφορών από τον παιδαγωγό στον παιδαγωγούμενο.

Νοσταλγώντας την Οδύσσεια!

Του Νίκου Τσούλια

Τίποτα πιο γλυκό από πατρίδα και γονιούς

(Οδυσσέας προς τον Αλκίνοο)

      Πάντα νοσταλγώ το έπος της νοσταλγίας, το μεγάλο “παράδειγμα” της αγωγής. Ίσως γιατί ήταν η πρώτη μεγάλη και αληθινή ιστορία που άκουσα στο σχολείο των παιδικών μου καιρών και αποτελούσε για μένα τη μόνιμη παρηγοριά στη δική μου μικρή νοσταλγία που φεύγαμε από το χωριό μου και ξεκαλοκαιριάζαμε σε …ξένα μέρη διπλανών περιοχών. Ίσως γιατί ο Οδυσσέας έγινε ο πρώτος ήρωας που κέρδισε την παιδική μου φαντασία με τα τόσα και τόσα συμβάντα της περιπέτειάς του και με την πανουργία του.