Φιλολογικός Ιστότοπος

Του Νίκου Τσούλια

Χαμήλωνε σιγά – σιγά στη μεγάλη ευθεία πάνω στον τελευταίο λόφο του χωριού, μετά κατηφόριζε πιο έντονα στο νεροφαγωμένο έδαφος και χανόταν στον μικρό λόγγο των σκίντων και των πουρναριών που ήταν πνιγμένος στο νερό. Ήταν ο δρόμος που κάποτε οδηγούσε στα εύφορα χωράφια της μικρής πεδιάδας του Παλιόμυλου.

Του Νίκου Τσούλια

Μερικοί ισχυρίζονται ότι αν βρούμε ζωή στις τόσες και τόσες γειτονιές του Σύμπαντος, θα νιώσουμε λιγότερο εγωιστικοί, πιο ταπεινοί. Γιατί θα νιώσουμε το μεγαλείο της συνολικής δημιουργίας πέραν του «πολιτισμού χρήσης» ως προς τα άλλα όντα, που έχουμε αναπτύξει εδώ στη Γη. Άλλωστε δεν θα έχουμε κάποια κοινή ταυτότητα έστω και σε επίπεδο χημείας και σύνθεσής μας; Ο Καλβίνο έχει μια αρκετά γενική θεώρηση και αναφέρεται στην αρχή των πάντων, τη Μεγάλη Έκρηξη. «Είμαστε όλοι εκεί στο Big Bang. Ο ίδιος ο χώρος και ο χρόνος δημιουργούνται εκείνη τη στιγμή. Η σκηνή του δράματος δημιουργείται ταυτόχρονα με το δράμα».