Έτυχε να πέσω πάνω σε μία εικόνα, από αυτές που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Απεικόνιζε τον Αδόλφο Χίτλερ με ένα κειμενάκι δίπλα να εξαίρει την σημασία εκείνης της χρονιάς, διότι πλέον θα υφίστατο η κυκλοφορία των όπλων μόνο κατόπιν ειδικής άδειας. Μου φάνηκε παράξενο είναι η αλήθεια. Υπήρχε απόλυτη ταύτιση με τον socalled «ειρηνικό φιλελευθερισμό». Με μία γρήγορη ματιά ανακάλυψα μία φράση του Thomas Madison, ο οποίος υποστήριζε ότι τα μέσα εναντίον των εχθρών γίνονται τα όργανα της τυραννίας στην πατρίδα. Η γνώμη του αμερικάνου ήταν καλή, γιατί εξηγούσε την χαρά του δικτάτορα. Είναι όμως ταυτοχρόνως αντίθετη με την σημερινή κυριαρχούσα άποψη, στην οποία αρέσκεται ο δικτάτορας. Το ζήτημα μπερδεύει…
