Φιλολογικός Ιστότοπος

Σήμερα στη χώρα συμβαίνει κάτι εξαιρετικό, που δεν είναι οι εκλογές της ΝΔ. Οι δήμαρχοι Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης (ίσως και μερικοί ακόμα αν δεν απατώμαι) από σήμερα και για τις επόμενες ημέρες, σε συνεργασία με το mega, θα συλλέγουν τρόφιμα και ρούχα για τους πιο “αδύναμους”. Πρόκειται ξεκάθαρα για μία πράξη αλληλεγγύης αξιέπαινη.
Μόνο που στα κράτη παροχών η αλήθεια μπορεί ενίοτε να είναι δυσεύρετη. Λέει η παροιμία: “δώσε σε κάποιον ένα ψάρι και θα ζήσει μια μέρα, μάθε του να ψαρεύει και θα ζήσει μια ζωή”.

Εκαθήμην εις την καρότσαν του DATSUN ημιφορτηγού του πατρός ότε ήμην νεανίσκος και επί των καρπουζίων εμερήμνων ίνα μη φύγωσι αύτα εις την εθνικήν και σκάσωσι επί τινος οπισθοπορευομένου αμαξίου προφυλάσσοντας τον μελανόχρωα πατέρα μου από τσακωμόν και προπηλακισμούς εκ ρατσιστών οίτινες θεωρώσι, ότι ημείς οι Ρωμά είμεθα κύνες αλλόκοτοι και ιστορικά λάθη του γεννετικού κώδικος.

Ομού μετ΄εμού εκάθητο και η αγαπημένη αδελφή μου, δύο έτη νεωτέρα.
Η αδελφή μου όμως αύτη εξεχώριζεν εις τον αθιγκάνικον μαχαλάν, καθότι ήτο γαλακτόχρους με ξανθήν κώμην και φακίδας, δι΄ό και είχεν λάβει το παρατσούκλιον «η κλεμμένη». Απέδιδον δε εγώ την προσωνυμίαν αύτην εις την άποψιν ότι έκλεπτεν το φως της κανδήλας, ότε νεαρά ώσα, ήναπτεν ανελλειπώς το κανδήλιον και επροσηύχετο ίνα επιστρέψει εις τους γονείς της. Εγώ δε απέδιδον την προσευχήν αύτην εις το ότι η μήτηρ μου συχνάκις έλλειπεν εκ του τσαντηρίου, παριστάνοντας την καλογραίαν ήτης εμπορεύετο κομποσχοίνια εκ των σύνεγγυς μοναστηρίων.

Εβιοποριζόμεθα τότε επαρκώς, καθώς όπως μοι έλεγεν η μήτηρ μου, δι έκαστον κομποσχοίνιον, ελάμβανεν ως αμοιβήν δέκτας τηλεοράσεως, βίντεο, χρυσά βραχιόλια και άλλα πολύτιμα αντικείμενα. Η μήτηρ μου δε εσυνήθιζεν να φέρει επ΄αυτής συλλογήν κατσαβιδίων και αντικλειδίων, καθότι ως έλεγεν συχνάκις επεσκεύαζε τας θύρας και τας παραθύρας των υπό επίσκεψιν οικιών.

Καθώς όμως ενηλικιωνόμην, ησθανόμην ερωτικήν έλξιν προς την αδελφήν αύτην, ότε την αγνάντουν καθήμενην επί των καρπουζίων άνευ εσωρούχων γεύουσαν τους χυμούς των σφαγιασθέντων καρπουζοκαρπών. Και ήτο η έλξις μου τοσούτη ώστε με ώθησεν εις την κλοπήν της προς τέλεσιν ρωμανικού γάμου.

Τα έτη παρήλθον και ότε επεσκεύθην τινά μάντισσαν εις Αγίαν Βαρβάραν μοι απεκαλύφθη η αλήθεια ! Η αδελφή δεν ήτο Ρωμά αλλά Σανδιναβή και απηλάχθην έκτοτε εκ του βάρους της αμαρτίας δια τον γάμον ον είχα τελέσει μετά της εξ΄αίματος συζύγου!
Οπόσον σε ευγνωμονώ μήτερ μου. Με την κλοπήν της θετής θυγατρός μοι επροσέφερες την καλλίστην των συζύγων, με τας κλοπάς των οικιών μοι επροσέφερες άριστον βιοπορισμόν και μοι εδίδαξες ότι αι κλοπαί υπηρετούν την διαιώνισιν του λαμπρού μας γέννους. Το αμάρτημα της μητρός μου εκλαμβάνεται από εμέ ως ύμνωδία του Αγγελόπουλου εις τοπικήν πανήγυριν !
Ταξιδεύω νυν με ΤΟΥΟΤΑ εις εθνικήν, συνοδεύομαι εκ της γαλακτοχρώου συζύγου, και οι φωναί των 7 ημών τέκνων εκ της καρότσας συνοδεύουν το θεϊκόν κλαρίνον του μέγιστου κλαρινοπνεύστου Σαλέα !