
Πηγή:didefth.gr
Ρωγμές ανελέητες του χρόνου, τοίχοι που ξερνούν σοβάδες αποκαλύπτοντας κομψά κόκκινα τούβλα, χειροποίητα, μετά από χρόνια εγκλεισμού στη στέρεη βάση τους. Δοκάρια σκελετοί τρίζουν ,σιδεριές κι εξώστες μετεωρίζονται στο κενό, περίτεχνα κάγκελα σε οξείδωση κάποτε στόλιζαν την πρόσοψη. Τα παντζούρια ξεφλουδίστηκαν από ήλιο και βροχή, σκέβρωσαν οι γρίλιες, στόματα γεροντικά, ξεδοντιασμένα.

Εξαιτίας και της σχολικής μας παιδείας μάθαμε να θεωρούμε τον Αριστοτέλη ως τον βασικό, αν όχι τον απόλυτο, οδηγό για την κατανόηση του αρχαίου ελληνικού θεατρικού φαινομένου. Σήμερα οι φιλόλογοι αποδομούν τις προσεγγίσεις του Σταγειρίτη – και όχι αδίκως. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ποιητικήείναι προϊόν επισταμένης επιστημονικής έρευνας· φέρει όμως και τη σφραγίδα των εμμονών του Αριστοτέλη και κυρίως παλινδρομεί ανάμεσα στην περιγραφή (τι συμβαίνει) και στην υπόδειξη (τι θα έπρεπε να συμβαίνει).

Ειδικότερα, στις 26/09 και ώρα 15:30-16:45, τα Προγράμματά μας θα εκπροσωπηθούν στο πάνελ «Συνέργεια στη Δια Βίου Μάθηση», με την παρουσιάση του θέματος «Ακαδημαϊκή κοινότητα και ανεργία». Σας περιμένουμε όλους!
