Συνεχίζοντας το διαδικτυακό καλοκαιρινό μας ταξίδι, ανά την Ελλάδα, επέλεξα ως προορισμό γι’ αυτή την εβδομάδα, ένα νησί, που ναι μεν διακρίνεται για την αδιαμφισβήτητη ομορφιά του, αλλά συνάμα δε στερείται του πλούσιου ιστορικού και πολιτιστικού υποβάθρου, όπως καθετί ελληνικό. Η γνώση εξάλλου, ιδίως επί των ημερών μας, αποτελεί ασπίδα σε κάθε δεινό, που φαντάζει ανίκητο στα μάτια των αδαών. Γνωρίζοντας την ιστορία και τον πολιτισμό, όσων παραμένουν ελληνικά, γνωρίζουμε καλύτερα την ταυτότητά μας και κατά συνέπεια όλο μας το «είναι». Εύκολο να απαρνιόμαστε την ίδια μας τη μάνα (=Ελλάδα), δύσκολο όμως να την αγαπάμε, με το μεγαλείο της ανιδιοτέλειας, στις δύσκολες αυτές στιγμές. Αν εξάλλου, άπαντες ακολουθούσαμε το δρόμο της αδιαφορίας και της ισοπέδωσης των πάντων, δε θα υπήρχαν αρχές, αξίες και ιδανικά, για τα οποία, έστω και μια μικρή μειοψηφία αγωνίζεται ακόμα. Ευκαιρία είναι λοιπόν, μέσω αυτού του διαδικτυακού μας ταξιδιού, να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε περισσότερο το ίδιο μας το «είναι», για να είμαστε ικανοί να αγαπήσουμε και το «είναι» των άλλων.