Το Πανεπιστήμιο Κύπρου, με έδρα τη Λευκωσία, και το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου, με έδρα τη Λεμεσό, ενημερώνουν όλους τους ενδιαφερόμενους Ελλαδίτες υποψήφιους φοιτητές και φοιτήτριες ότι θα πρέπει να συμπληρώσουν ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ την αίτηση εισδοχής, από τις 8 μέχρι τις 24 Ιουλίου 2019.
Δικαίωμα υποβολής αίτησης έχουν όλοι οι υποψήφιοι, οι οποίοι εξετάστηκαν σε εθνικό επίπεδο στα μαθήματα της τελευταίας τάξης του Λυκείου το 2019, το 2018 ή το 2017.
Οι υποψήφιοι πρέπει να ανεβάσουν μαζί με την αίτησή τους, τα εξής πιστοποιητικά, σαρωμένα, σε μορφή pdf:
1. Αστυνομική ταυτότητα
2. Βεβαίωση συμμετοχής στις πανελλαδικές εξετάσεις
3. Απολυτήριο Λυκείου
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να εξασφαλίσουν τις πληροφορίες για την αίτηση καθώς και πληροφορίες σχετικά με τη στέγαση, τη σίτιση και τις παρεχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία υποτροφίες και επιδόματα, από τις ιστοσελίδες των Πανεπιστημίων :
Μπορούν επίσης να τις εξασφαλίσουν από το Σπίτι της Κύπρου, της Πρεσβείας της Κύπρου στην Αθήνα (Ξενοφώντος 2Α, ΤΚ 105 57 Σύνταγμα, τηλ. 210 373 4934/914/913) και από το Γενικό Προξενείο Κύπρου στη Θεσσαλονίκη (Λεωφόρος Νίκης 37, ΤΚ 54013, τηλ. 231 026 0611/0697).
Τα αποτελέσματα αναμένεται να ανακοινωθούν στις ιστοσελίδες των δυο Πανεπιστημίων μέχρι τις 2 Αυγούστου 2019 και θα κοινοποιηθούν επίσης, τόσο στο Σπίτι της Κύπρου στην Αθήνα, όσο και στο Προξενείο της Κύπρου στη Θεσσαλονίκη.
Αναμορφωμένο διευρυμένο πρόγραμμα 410 ωρών το οποίο παρέχει μοριοδότηση για διορισμό μονίμων εκπαιδευτικών και αναπληρωτών μέσω ΑΣΕΠ και μέγιστη μοριοδότηση σε εκπαιδευτές και στελέχη Δ.ΙΕΚ και Δ.ΣΕΚ.
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΚΕΔΙΒΙΜ
ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
«Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση: Εξειδίκευση στελεχών, εκπαιδευτικών και εκπαιδευτών ενηλίκων»
Στο πλαίσιο του Κέντρου Δια Βίου Μάθησης, ΚΕΔΙΒΙΜ του Α.Π.Θ., θα υλοποιηθεί ο 5ος Κύκλος του προγράμματος «Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση: Εξειδίκευση στελεχών, εκπαιδευτικών και εκπαιδευτών ενηλίκων».
Σκοπός
Σκοπός του προγράμματος είναι η επιμόρφωση των στελεχών και εκπαιδευτών της μη τυπικής εκπαίδευσης καθώς και των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Επαγγελματικής Εκπαίδευσης σε θέματα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης.
Σε ποιους απευθύνεται
Το πρόγραμμα απευθύνεται σε εν ενεργεία και υποψήφια στελέχη καθώς και εκπαιδευτικούς/εκπαιδευτές της τυπικής και μη τυπικής εκπαίδευσης που επιθυμούν να επικαιροποιήσουν και αναβαθμίσουν τις γνώσεις τους σε θέματα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης και στον σχεδιασμό εκπαιδευτικού προγράμματος της ειδικότητας τους. Πιο συγκεκριμένα το πρόγραμμα απευθύνεται σε:
Αναπληρωτές και υποψηφίους για διορισμό στην εκπαίδευση
Διευθυντές, υποδιευθυντές και στελέχη Δημοσίων και Ιδιωτικών Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης (Δ.Ι.Ε.Κ., Ι.Ι.Ε.Κ).
Εκπαιδευτές Δημοσίων και Ιδιωτικών Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης (Δ.Ι.Ε.Κ., Ι.Ι.Ε.Κ).
Εκπαιδευτές Ενηλίκων στα Κέντρα Διά Βίου Μάθησης (Κ.Δ.Β.Μ.).
Εκπαιδευτικούς Δευτεροβάθμιας Επαγγελματικής Εκπαίδευσης που εμπλέκονται στο μεταλυκειακό έτος- τάξη μαθητείας
Εκπαιδευτές ενηλίκων πιστοποιημένους ή μη από τον Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π. που θέλουν να ασχοληθούν με την Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση
Δομή του προγράμματος
Το πρόγραμμα, αποτελείται από δύο θεματικές ενότητες. Η 1η ενότητα που θα διαρκέσει από 5/8/2019 έως 12/10/2019, είναι συνολικής διάρκειας 200 ωρών και αποτελείται από έξι υποενότητες.
Η 2η ενότητα του προγράμματος θα διαρκέσει από 13/10/2019 έως 7/3/2020 και είναι διάρκειας 210 ωρών. Οι εκπαιδευόμενοι/ες στην ενότητα αυτή θα εκπονήσουν ερευνητική εργασία που θα αφορά την διερεύνηση των εκπαιδευτικών αναγκών επιλεγμένoυ πληθυσμού-στόχου και τον σχεδιασμό εκπαιδευτικού προγράμματος της ειδικότητάς τους.
Οι εκπαιδευόμενοι/ες επιλέγουν εάν θα παρακολουθήσουν μόνο την πρώτη (200 ώρες) ή και τις δύο ενότητες (410 ώρες) του προγράμματος.
Μεθοδολογία υλοποίησης του προγράμματος
Οι θεματικές ενότητες θα αναπτυχθούν με την αξιοποίηση της ηλεκτρονικής πλατφόρμας ασύγχρονης εξ αποστάσεως διδασκαλίας, e-learning του Α.Π.Θ.
Παροχές του προγράμματος
Μοριοδότηση για διορισμό εκπαιδευτικών
Μέγιστη Μοριοδότηση σε εκπαιδευτές και στελέχη για την συμμετοχή τους σε προκηρύξεις στα Δημόσια Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (Δ.Ι.Ε.Κ.) και στις Δημόσιες Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης (Δ.ΣΕΚ)
Εκπαιδευτικό υλικό (βιντεoδιαλέξεις, παρουσιάσεις power point, e-bοoks, σημειώσεις, βιβλιογραφία)
Οδηγός μελέτης
Βεβαίωση συμμετοχής
Πιστοποιητικό Επιμόρφωσης με τις αντίστοιχες μονάδες ECTS
Κόστος Συμμετοχής
Το κόστος συμμετοχής ανέρχεται στο ποσό των 228 Ευρώ ανά ενότητα. Το κόστος συμμετοχής και για τις δύο ενότητες ανέρχεται στο ποσό των 456 Ευρώ .
Εκπτωτική πολιτική
ΑΜΕΑ, έκπτωση 20% (360 Ευρώ για δύο ενότητες, 180 Ευρώ για μία ενότητα)
Άνεργοι με κάρτας ανεργίας σε ισχύ, έκπτωση 12% (400 Ευρώ για δύο ενότητες, 200 Ευρώ για μία ενότητα)
Προσωπικό Α.Π.Θ., έκπτωση 12% (400 Ευρώ για δύο ενότητες, 200 Ευρώ για μία ενότητα)
Εκπαιδευτές ΙΕΚ, έκπτωση 12% (400 Ευρώ για δύο ενότητες, 200 Ευρώ για μία ενότητα)
Εκπαιδευτικοί ΕΠΑΛ, έκπτωση 12% (400 Ευρώ για δύο ενότητες, 200 Ευρώ για μία ενότητα)
Εκπαιδευτικοί ΕΠΑΣ Ο.Α.Ε.Δ 12% (400 Ευρώ για δύο ενότητες, 200 Ευρώ για μία ενότητα)
Αναπληρωτές εκπαιδευτικοί 12% (400 Ευρώ για δύο ενότητες, 200 Ευρώ για μία ενότητα)
Υποβολή Αιτήσεων
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν αίτηση συμμετοχής στο επιμορφωτικό πρόγραμμα από 14/6/2019 και μόνονηλεκτρονικά. Για την επιλογή των υποψηφίων θα ληφθούν υπ’ όψιν οι τίτλοι σπουδών και η ενδεχόμενη προϋπηρεσία. Το πρόγραμμα αναμένεται να υλοποιηθεί από 5/8/2019 έως 12/10/2019 η 1η θεματική ενότητα και από 13/10/2019 έως 7/3/2020η 2η θεματική ενότητα.
Την Αίτηση για συμμετοχή στο επιμορφωτικό πρόγραμμα θα τη βρείτε εδώ:
http://www.diaviou.auth.gr/eek_expertise_5
Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν με την Διοικητικά υπεύθυνη κ. Αικατερίνη Σιπητάνου (τηλ. επικοινωνίας: 6972 856292, eek.auth@gmail.com) ή τον Επιστημονικά Υπεύθυνο του Προγράμματος, Δρ. Αζαρία Μαυρόπουλο (τηλ. επικοινωνίας: 6944 308483 & 2310 995892, azarias@auth.gr).
Ίσως να μην έχουμε ακριβώς συνειδητοποιήσει το ποια είναι η σχέση μας με τους αρχαίους Έλληνες. Νιώθουμε (αφού προφανώς είμαστε) ως απόγονοί τους. Γευόμαστε την ίδια γλώσσα. Κατοικούμε την ίδια χώρα. Καμαρώνουμε για το μεγαλείο του πολιτισμού τους.
Συχνά μας κατατρώει η προγονοπληξία, μια απόλυτα ελαττωματική σχέση μας μαζί τους και αρκούμαστε στο ότι είμαστε η συνέχειά τους, χωρίς όμως ποτέ να αναλογιζόμαστε στο τι ακριβώς εννοούμε με την έννοια της συνέχειας. Στην προγονοπληξία μάλιστα πρωτοστατεί κατά κανόνα το τμήμα εκείνων των Ελλήνων που δεν έχει ούτε καν στοιχειώδη επαφή με την αρχαιότητά μας ούτε προφανώς και με την ουσία του πολιτισμού της αλλά και με την ίδια την πραγματικότητα, και γι’ αυτό ρέπει με περισσή ευκολία στη βαρβαρότητα και στο ρατσισμό, στη μισαλλοδοξία και στην ξενοφοβία.
Γιατί τα λέω όλα αυτά; Έχω την εδραία πεποίθηση ότι η …συνέχειά μας έχει σοβαρά προβλήματα. Είμαστε κληρονόμοι τους, αλλά δεν κατακτάμε ουσιαστικά αυτή την κληρονομιά. Γιατί πρέπει να κατακτηθεί πολιτισμική κληρονομιά˙ δεν πρόκειται για υλική περιουσία που μεταβιβάζεται με διαθήκες! Το μόνο νήμα της κληρονομιάς, που είναι ισχυρό, είναι εκείνο που προσφέρει η θεσμική μας εκπαίδευση – πέραν τούτου υπάρχει σοβαρό κενό. Δεν είμαστε κοινωνοί του πνευματικού και του πολιτισμικού φορτίου τους. Ας στοχαστούμε επί των πιθανών απαντήσεων στα εξής ερωτήματα.
Τι ποσοστό Ελλήνων έχει διαβάσει κάποιο έργο του Αριστοτέλη ή του Πλάτωνα ή του Όμηρου και τι τις αρχαίες τραγωδίες ή τους Προσωκρατικούς φιλοσόφους ή την Ιστορία του Ηρόδοτου και του Θουκιδίδη ή τη Θεογονία του Ησίοδου; Τι μέρος των Ελλήνων έχει επισκεφτεί τον Παρθενώνα και την Ακρόπολη ή τους αρχαιολογικούς χώρους στην ιδιαίτερη πατρίδα τους και τι μέρος αυτού του μέρους έχει στοιχειωδώς μελετήσει την ιστορικότητα αυτών των μνημείων; Αν κάποτε γίνει μια σχετική έρευνα, θα εκπλαγούμε από τα …ίχνη αυτών των ποσοστών – ανεξάρτητα από το γεγονός ότι λίγο – πολύ θα τα αναμένουμε. Και θα είναι μια ομολογία ντροπής – αν βέβαια μπορεί να υπάρξει και αυτή…
Η κρατούσα αυτή ελλειμματική σχέση μας δικαιολογεί και δικαιολογείται από το στοιχείο της παντελούς έλλειψης δέους και ευθύνης απέναντι στη βαριά κληρονομιά. Γιατί «το ύψιστο που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος είναι το θάμβος » (Γκαίτε). Το δέος θα προέκυπτε μόνο από βαθιά επίγνωση του στοχαστικού και του πολιτισμικού πυρήνα των αρχαίων Ελλήνων και αυτό με τη σειρά του θα παρέπεμπε ευθέως στην αίσθηση ευθύνης απέναντι σ’ αυτή την πρωτόγνωρη κληρονομιά. Και η ευθύνη αυτή δεν οριοθετείται και δεν έχει καμιά σχέση με την επίκληση του ένδοξου παρελθόντος μας αλλά με τη διαμόρφωση του σύγχρονου πολιτισμού μας – με την κριτική αφομοίωση της …αρχαιότητάς μας -, εκείνου του πολιτισμού που θα χαρακτηριζόταν από διαρκή δημιουργικότητα και ενεργό συμμετοχή στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.
Κάθε φορά που διαβάζει κάποιος την Οδύσσεια δεν μπορεί παρά να αισθάνεται μια ψυχική έπαρση για την επινοητικότητα του πανούργου ήρωα, για τον αγώνα ζωής του, προκειμένου να κατακτήσει το σύμπαν της παλιννόστησης. Θαυμάζει και απορεί που αρνείται τη θεότητα και επιλέγει τη θνητότητα – ίσως γιατί μόνο στη θνητότητα μπορεί να υπάρξει ηρωισμός και νόημα της ζωής μέσα στην ίδια τη ζωή.
Κάθε φορά που παρακολουθεί κάποιος μια αρχαία τραγωδία νιώθει έκσταση από τη σύγκρουση των ηρώων με το πεπρωμένο τους, από την εμβάθυνση στο βασικό πυρήνα των υπαρξιακών ερωτημάτων και των μεγάλων αγωνιών της ανθρώπινης φύσης. «Στον Ευριπίδη η πραγματικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης ταυτίζεται σε τέτοιο βαθμό με τον πνευματικό κόσμο, ώστε το δράμα αναζητά όλο και περισσότερο τα πνευματικά κίνητρα της δράσης. Ο άνθρωπος τώρα καθορίζεται από τα πάθη και τη γνώση του και από την αντίθεση αυτών των δύο ψυχικών δυνάμεων» (Br. Snell, Η ανακάλυψη του πνεύματος).
Κάθε φορά που γίνεσαι κοινωνός του αρχαίου πνεύματος νιώθεις έναν βαθύ μετασχηματισμό. Η ζωή σου αποκτά άλλη γεύση – τη βιώνεις διαφορετικά. Μεταφέρεσαι σ’ έναν κόσμο που αναζητεί το ουσιώδες της ζωής, που αγωνιά για την ευζωία, που στοχάζεται και επινοεί. Εδώ η γνώση δεν εξατμίζεται στη σφαίρα της αναλώσιμης πληροφορίας αλλά «ερωτοτροπεί» με τη σοφία, με τη διαμόρφωση μιας άποψης για τη ζωή. «Ένας φυσικός ή ένας φιλόλογος μπορούν να αποκτήσουν καινούργιες γνώσεις στο ήρεμο περιβάλλον του γραφείου τους – οι ανακαλύψεις όμως των Ελλήνων επιδρούν στην ίδια η φύση των ανθρώπων και εμφανίζονται με τη μορφή βιωμάτων» (Br. Snell, Η ανακάλυψη του πνεύματος).
Αλλά για να φτάσουμε σε ένα τέτοιο σημείο πρέπει να νιώσουμε δέος και ευθύνη στα υπέρτατα όριά τους απέναντι στο μεγαλείο του αρχαιοελληνικού πολιτισμού.
Τελικά οι συζητήσεις με τους γονείς πάντοτε προσφέρουν γόνιμο έδαφος για προβληματισμό, ακόμη και για θέματα στα οποία οι περισσότεροι είμαστε απόλυτα κατασταλαγμένοι ως προς τις απόψεις μας. Πρόσφατα, λοιπόν, έτυχε μέσα στην κουβέντα που είχα με τον γονέα ενός μαθητή μου, να μου τεθεί το εξής ερώτημα: «Άραγε τελικά, αξίζει να σπουδάσει το παιδί μου;». Φαινομενικά η απάντηση μοιάζει δεδομένη, ταυτόχρονα όμως δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι την ίδια άποψη ασπάζονται άπαντες, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας.
Αρχικά, πρέπει να τονιστεί ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση στη χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σειρά προβλημάτων που υπονομεύουν την ποιότητα των παρεχόμενων σπουδών και συνάμα θέτουν σε αμφισβήτηση την πραγματική δυνατότητα των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων να επαναπροσδιορίσουν εγκαίρως τις στοχεύσεις τους, ώστε να αντεπεξέλθουν επαρκώς στις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας.
Παρά, όμως, τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ελληνικά Πανεπιστήμια, δεν θα πρέπει να παραβλέπονται τα σημαντικά οφέλη που μπορεί να αποκομίσει ένας νέος από τις σπουδές του. Οφέλη τα οποία διατηρούν την ιδιαίτερη αξία τους ακόμη κι αν στην πορεία ο νέος δεν εργαστεί στον τομέα των σπουδών του∙ φαινόμενο που τείνει να λάβει δραματικές διαστάσεις στη χώρα μας.
Οι πολίτες εξακολουθούν να θεωρούν την πανεπιστημιακή εκπαίδευση ως ένα αξιόλογο προσόν που, αν δεν διασφαλίζει πλήρως, τουλάχιστον διευκολύνει την επαγγελματική αποκατάσταση. Ωστόσο, σταδιακά καθίσταται σαφές πως η υποτιθέμενη εργασιακή ασφάλεια του δημοσίου δεν επαρκεί ως κίνητρο, καθώς οι διαρκώς μειούμενες απολαβές των δημοσίων υπαλλήλων κλονίζουν την παλαιότερη σκέψη πως το δημόσιο αποτελεί ιδανική επαγγελματική αποκατάσταση, ικανή να προσφέρει και ανάλογη κοινωνική καταξίωση.
Πλέον οι νέοι αντικρίζουν την πανεπιστημιακή εκπαίδευση ως μέσο άντλησης της κατάρτισης εκείνης που θα τους επιτρέψει να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους σε πιο δημιουργικές επιλογές, αξιοποιώντας τις νέες τεχνολογίες. Επιδιώκουν, κυρίως, την απασχόλησή τους σε ελεύθερα επαγγέλματα, χωρίς να εξαρτούν τη μελλοντική τους αποκατάσταση από κάποιου είδους κρατική παρέμβαση. Παραμένει, ωστόσο, ως διαρκές ζητούμενο η απεξάρτηση της ελληνικής οικονομικής δραστηριότητας από τις αντιπαραγωγικές επιλογές που την κρατούν δέσμια εξωγενούς βοήθειας και στήριξης.
Παράλληλα σκόπιμο κρίνεται να τονιστεί στο σημείο αυτό ότι οι περισσότεροι άνθρωποι αποκτούν πανεπιστημιακά πτυχία, αλλά συχνά δεν υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ των επαγγελματικών προσόντων και των πραγματικών αναγκών της αγοράς εργασίας. Παρόλα αυτά, ακόμα κι αν κάποιος αντιμετωπίζει την κατάσταση απαισιόδοξα και θεωρήσει ότι το πτυχίο που κάποτε θα αποκτήσει δεν θα τον βοηθήσει στην αγορά εργασίας, γιατί θα αναγκαστεί να δουλέψει σε θέση κατώτερη των προσόντων που θα έχει αποκτήσει, ακόμα και τότε θα πρέπει να παραμείνει στην εκπαίδευση.
Ο λόγος είναι απλός: Κάποιος χωρίς προσόντα ή δεξιότητες θα μείνει εγκλωβισμένος σε θέσεις εργασίας που απαιτούν λίγα προσόντα ή δεξιότητες. Επιπλέον ο ανταγωνισμός για αυτές τις θέσεις εργασίας θα είναι πάρα πολύ σκληρός, τόσο από εκείνους που επίσης δεν έχουν αυξημένα προσόντα όσο όμως και από όσους έχουν τα προσόντα αυτά, αλλά δεν βρίσκουν άλλη δουλειά. Αντίθετα, εκείνος που έχει αποκτήσει πολλά προσόντα πάντα θα έχει τη δυνατότητα να βρει κάτι καλύτερο, θα έχει περισσότερες επιλογές.
Θα ήταν σημαντική, όμως, παράλειψη να μην επισημάνουμε και το γεγονός ότι στη σημερινή εποχή υπάρχει -σε μεγάλο βαθμό μάλιστα- η λανθασμένη αντίληψη ότι μορφωμένος είναι ο άνθρωπος που έχει πολλά πτυχία. Στην πραγματικότητα, η μόρφωση δεν καθορίζεται από τα πτυχία που έχουμε αλλά από τη συμπεριφορά! Συμπεριφορά που έχει διαμορφωθεί από το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον στο οποίο έχουμε μεγαλώσει. Αξίες και ιδανικά που έχουμε υιοθετήσει από τους γονείς μας και βάσει αυτών πορευόμαστε στη ζωή!
Οι σπουδές, σίγουρα μας δίνουν τα απαραίτητα εφόδια και τις γνώσεις για να ανταπεξέλθουμε στο επάγγελμα το οποίο έχουμε επιλέξει. Όσο σπουδαίες και αν θεωρούνται, δεν μπορούν, όμως, να μας κάνουν απαραίτητα σωστό άνθρωπο! Η μόρφωση δεν αντικαθιστά τις αρχές που παίρνουμε από την οικογένεια μας όπως την ευγένεια, την ηθική, την αξιοπρέπεια. Για τους λόγους αυτούς είναι πολύ σημαντικό να αφήσουμε το στίγμα μας σε αυτή τη ζωή λόγω της προσωπικότητάς μας και όχι μόνο λόγω της επαγγελματικής μας καταξίωσης! Η μόρφωση δεν είναι θέμα τίτλων σπουδών, είναι θέμα ανατροφής!
Βασική, βέβαια, προϋπόθεση για να ισχύουν όλα τα παραπάνω είναι και να αγαπάμε αυτό το οποίο σπουδάζουμε! Το να σπουδάζεις, άλλωστε, ένα αντικείμενο γιατί το αγαπάς σε κάνει σε μεγάλο βαθμό χαρούμενο, παρά το γεγονός ότι η ελληνική κοινωνία έχει μία εντελώς διαστρεβλωμένη άποψη για τις σπουδές. Έτσι, λοιπόν, σκοπός των νέων δεν πρέπει να είναι να σπουδάσουν επειδή το «απαιτούν» οι καιροί, αλλά επειδή αγαπούν και θέλουν να ασχοληθούν πραγματικά με το αντικείμενο των σπουδών τους. Και φυσικά σε καμία περίπτωση, δεν πρέπει να «σπουδάζουμε γιατί έτσι κάνουν όλοι», υιοθετώντας μια άποψη που επικρατεί σε μεγάλο βαθμό στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία.
Συμπερασματικά πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι σπουδές είναι πάρα πολύ σημαντικές για την πορεία της ζωής μας, καθώς μπορούν να την αλλάξουν σε κάποιο βαθμό, από την άλλη, όμως, δεν πρέπει να τις θεωρούμε ως τον ένα και μοναδικό στόχο, καθώς σίγουρα μέσα στην κοινωνία μας υπάρχουν και άνθρωποι που τα κατάφεραν να σταθούν επάξια δίχως σπουδές. Το πιο σημαντικό είναι να μη μένουμε στάσιμοι στη ζωή μας, διότι η στασιμότητα τις περισσότερες φορές οδηγεί στην παρακμή… και αυτό είναι -πραγματικά- χειρότερο ακόμη κι από το να μην έχεις σπουδάσει τελικά!
Στις πρώτες συνεντεύξεις της η νέα υπουργός Παιδείας Κεραμέως δεσμεύεται να βελτιώσει το εξεταστικό σύστημα του Γαβρόγλου. Ένα από τα σημεία που χρειάζονται βελτίωση είναι το τέχνασμα της «πρώτης δήλωσης προτιμήσεων». Που επινοήθηκε και θεσπίστηκε, για να διαιωνίζεται λαϊκιστικά η ψευδαίσθηση της «ελεύθερης πρόσβασης». Αλλά λειτουργεί απόλυτα αντιπαιδαγωγικά, αναξιοκρατικά και αποπροσανατολιστικά εις βάρος των υποψηφίων. Που παραμελούν ή καθυστερούν την έναρξη της προετοιμασίας τους με την ιδέα ότι θα κερδίσουν μια θέση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, όχι με κόπο, προσπάθεια και την αξία τους, αλλά με την τύχη.
Αυτό που κυρίως διαφοροποιεί το «σύστημα Γαβρόγλου» στην κατανομή των υποψηφίων φοιτητών είναι το απατηλό τέχνασμα της πρώτης «μη δεσμευτικής» δήλωσης του Οκτωβρίου. Μάλιστα η δοκιμαστική λειτουργία της βρίσκεται ήδη online καλώντας τους μαθητές της νέας Γ Λυκείου να πειραματιστούν. Στην πραγματικότητα οι ίδιοι οι υποψήφιοι αποτελούν τα πειραματόζωα. Σε ένα ανήθικο μικροπολιτικό παιχνίδι ψηφοθηρικών σκοπιμοτήτων που προσβάλλει τους ίδιους, την Εκπαίδευση, την Παιδαγωγική, την αξιοκρατία, τις ίσες ευκαιρίες, τα πανεπιστήμια, το εισαγωγικό μας σύστημα και εν τέλει την ίδια τη Δημοκρατία. Διότι κύριο γνώρισμα αυτής της προτιμησιακής δήλωσης των υποψηφίων φοιτητών είναι ο περιοριστικός αριθμός δέκα (10). Ο κύριος Γαβρόγλου πέτυχε να επιβάλει, αυθαίρετα και με τη μέθοδο «Ινστιτούτο Φλωρεντίας», ότι οι 17χρονοι υποψήφιοι υποχρεούνται να κατασταλάξουν στις επαγγελματικές τους επιλογές, πριν καν φοιτήσουν στη Γ Λυκείου, και να τις δηλώσουν απόλυτα συγκεκριμένα σε ένα μηχανογραφικό μόλις δέκα επιστημονικών προτιμήσεων. Το οποίο στα λόγια δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα, αλλά στην πραγματικότητα είναι απόλυτα δεσμευτικό για όλη τη διαδικασία της κατανομής των υποψηφίων στα πανεπιστημιακά τμήματα και μάλιστα δεσμευτικό πάνω στη βάση της αναξιοκρατίας και της ανισότητας.
Διότι από αυτό το «μηχανογραφικό των 10 επιλογών», στο οποίο οι υποψήφιοι καλούνται, στην καλύτερη περίπτωση, να κάνουν την πλάκα τους και, στην χειρότερη, να παίξουν λόττο, θα προκύψουν τα λεγόμενα «πράσινα» τμήματα της «γαβρόγλειας» ελεύθερης πρόσβασης. Με μοναδικό κριτήριο τον παράγοντα της τύχης. Καθόλου παράξενο αυτό για έναν υπουργό που πέρασε νόμο, με τον οποίο η σημαία στις παρελάσεις δίδεται όχι με την αξιοκρατία αλλά με την κλήρωση. Σε όποιον τύχει. Με την ίδια ακριβώς λογική το «σύστημα Γαβρόγλου» υποχρεώνει τους μαθητές να γίνουν τζογαδόροι. Δηλώνοντας στην τύχη πανεπιστημιακές επιλογές στις οποίες, πιθανότατα, δεν έχουν καταλήξει συνειδητά λόγω του νεαρού της ηλικίας τους. Και μάλιστα επιλογές μόλις δέκα στον αριθμό. Διότι όλα τα μαθηματικά μοντέλα που «αξιοποίησε» το προηγούμενο υπουργείο Παιδείας έδειξαν ότι καλές πιθανότητες να προκύψουν τμήματα ελεύθερης πρόσβασης (ΤΕΠ), ώστε ο κύριος Γαβρόγλου να μπορεί να πουλήσει στην κοινωνία το παραμύθι του, υπάρχουν μόνο εάν οι επιλογές του «πρόχειρου μηχανογραφικού» είναι αυστηρά περιορισμένες σε πολύ μικρό αριθμό.
Το πόσο ασφυκτικά και ανέντιμα περιοριστικός είναι αυτός ο αριθμός επιλογών γίνεται φανερό, όταν συνειδητοποιεί κανείς ότι στον υποψήφιο των παιδαγωγικών δεν επιτρέπεται, από το «σύστημα Γαβρόγλου», να δηλώσει όλα τα τμήματα που τον ενδιαφέρουν. Που είναι περισσότερα από δέκα. Όπως και στον υποψήφιο της ιατρικής επιστήμης το «σύστημα Γαβρόγλου» ουσιαστικά απαγορεύει να δηλώσει παραϊατρικά επαγγέλματα. Εφόσον μόνο τα ιατρικά τμήματα σχεδόν εξαντλούν τις επιλογές της πρώτης δήλωσης του Οκτωβρίου. Τέτοια παραδείγματα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε πολλά. Για να δείξουμε πόσο αυθαίρετα το «σύστημα Γαβρόγλου» επιδιώκει να χειραγωγήσει περιοριστικά τις επιλογές των υποψηφίων, ώστε να παρουσιαστούν de facto και εξαναγκαστικά τα υποτιθέμενα ελεύθερα τμήματα. Δηλαδή τα τμήματα που υποτίθεται ότι δεν συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον των υποψηφίων. Αλλά στην πραγματικότητα ο ίδιος ο Γαβρόγλου είναι αυτός που «απαγορεύει» στους υποψηφίους να τα δηλώσουν… Εφαρμόζοντας τον περιορισμό των δέκα επιλογών. Που λειτουργεί εις βάρος ακόμα και των ίδιων των πανεπιστημιακών τμημάτων. Πολλά από τα οποία θα φαίνονται έντεχνα, με το κόλπο των περιορισμένων προτιμήσεων, ως «χαμηλού ενδιαφέροντος» για τους υποψηφίους. Δίνοντας σε μια μελλοντική κυβέρνηση το πρόσχημα να τα κλείσει.
Το μέγεθος της υποκρισίας, που χαρακτηρίζει τον νέο τρόπο υποβολής μηχανογραφικού, φαίνεται μέσα στην ίδια τη νομοθετική ρύθμιση. Όπου αναφέρεται ότι στο δεύτερο μηχανογραφικό του μετά τις Πανελλήνιες ο υποψήφιος θα έχει τη δυνατότητα να κάνει επιλογές ακόμα και εντελώς άσχετες από το περιεχόμενο της πρώτης του δήλωσης. Με αυτό τον τρόπο ακόμα και οι ίδιοι που θέσπισαν την «πρώτη δήλωση» παραδέχονται ότι αποτελεί μια μεγάλη απάτη. Αφού δεν αντικατοπτρίζει τις πραγματικές επιλογές των υποψηφίων. Και σίγουρα δεν αντικατοπτρίζει όλες τις επιλογές των υποψηφίων. Η ίδια απατηλή υποκρισία φαίνεται και στη ρύθμιση για τα τμήματα που προϋποθέτουν ειδικό μάθημα. Ακόμα και αν ο υποψήφιος «πιάσει» ένα τέτοιο τμήμα ελεύθερο, θα είναι υποχρεωμένος να δώσει Πανελλήνιες και να πετύχει τον αναγκαίο βαθμό στο ειδικό μάθημα του τμήματος. Διαφορετικά δεν θα μπορεί να εισαχθεί σε αυτό ελεύθερα. Αυτό από μόνο του δείχνει ότι το ζητούμενο εξαρχής δεν ήταν η ελεύθερη πρόσβαση. Αλλά η ψευδαίσθηση της ελεύθερης πρόσβασης και η εξαπάτηση των υποψηφίων. Όπως και η απαξίωση του εισαγωγικού μας συστήματος. Που μπορεί μεν να παρουσιάζει προβλήματα, αλλά σε γενικές γραμμές εξασφαλίζει, σε ένα βασικό επίπεδο, το αδιάβλητο, την αξιοκρατία και τις ίσες ευκαιρίες. Έννοιες που δεν έκρυψαν ποτέ ότι αντιπαθούν ο κύριος Γαβρόγλου και οι συν αυτώ.
Το «σύστημα Γαβρόγλου», με τρόπο ανήθικο, μετατρέπει ανήλικους μαθητές σε τζογαδόρους, ωθώντας τους να παίξουν τα ρέστα τους στη λοταρία της «πρώτης δήλωσης»∙ υποχρεώνει τους υποψηφίους, με τρόπο αντιπαιδαγωγικό, να λάβουν επαγγελματικές αποφάσεις σε παράλογα πρώιμο βαθμό· περιορίζει, με τρόπο φασιστικό, το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των υποψηφίων στην ελευθερία των επιλογών∙ και τελικά χρεώνει στους ίδιους τους υποψηφίους την ευθύνη των επιλογών τους, εφόσον το «μη δεσμευτικό πρώτο μηχανογραφικό» καταλήγει απόλυτα δεσμευτικό για τους ίδιους και για το εισαγωγικό μας σύστημα. Διότι όσοι τυχεροί υποψήφιοι «πιάσουν» κατά τύχη το επιθυμητό τμήμα ελεύθερο θα έχουν τη δυνατότητα να το κατοχυρώσουν τον Φλεβάρη και να εισαχθούν χωρίς εξετάσεις. Ενώ όλοι οι υπόλοιποι, οι άτυχοι «τζογαδόροι» του κυρίου Γαβρόγλου, θα υποχρεωθούν να διεκδικήσουν μια θέση στον ήλιο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης με το κανονικό μηχανογραφικό που θα υποβάλουν, αφού πρώτα υποστούν την υποχρεωτική βάσανο των Πανελληνίων. Στο οποίο θα διεκδικήσουν όλες τις θέσεις των τμημάτων μη ελεύθερης πρόσβασης. Αλλά και όσες ελάχιστες θέσεις θα έχουν περισσέψει από τα τμήματα ελεύθερης πρόσβασης… Με όρους απόλυτης ανισότητας βέβαια. Διότι παρότι θα είναι επιτυχόντες στον διαγωνισμό των Πανελληνίων, τελικά θα έχουν δικαίωμα να διεκδικήσουν λιγότερες θέσεις από τις προβλεπόμενες. Θα έχουν δηλαδή λιγότερες πιθανότητες να εισαχθούν σε τμήμα που επιθυμούν, παρότι προσπάθησαν σκληρά. Μόνο και μόνο επειδή ένας πρώην υπουργός αποφάσισε να στείλει στα πανεπιστήμια, για λόγους καθαρού λαϊκισμού, έναν αριθμό υποψηφίων χωρίς εξεταστική δοκιμασία. Με μοναδικό κριτήριο την… «κωλοφαρδία».
Αλλά το νέο «σύστημα Γαβρόγλου» δεν διακρίνει, αντιπαιδαγωγικά και αντεκπαιδευτικά, τους υποψηφίους μόνο σε «τυχερούς» και «άτυχους». Διακρίνει ακόμα τους μαθητές της Γ Λυκείου σε όσους θα δώσουν Πανελλήνιες, οπότε θα ενδιαφέρονται ουσιαστικά για την όποια μορφωτική αξία της τάξης, και σε όσους δεν θα δώσουν Πανελλήνιες, οπότε θα λειτουργούν ως αδιάφοροι τουρίστες σε μια διαδικασία σημαντική για εκπαιδευτικούς και συμμαθητές. Διακρίνει ακόμα τους εισαχθέντες σε φοιτητές που πέτυχαν χωρίς προσπάθεια – άρα δεν θα διαθέτουν μορφωτικά εφόδια σημαντικά, για να ανταποκριθούν στις σπουδές τους – και σε φοιτητές που κοπίασαν πολύ, για να αποκτήσουν προσόντα και γνώσεις απαραίτητες για τη φοίτησή τους στο πανεπιστήμιο. Φανταστείτε φοιτητή της Φιλολογίας να προσπαθεί να σπουδάσει χωρίς να γνωρίζει Αρχαία Ελληνικά (διότι Λατινικά σίγουρα δεν θα γνωρίζει μετά την κατάργηση του μαθήματος από τον Γαβρόγλου). Φοιτητή της Νοσηλευτικής να σπουδάζει χωρίς βασικές γνώσεις Βιολογίας. Και φοιτητή της Πληροφορικής να προσπαθεί να σπουδάσει χωρίς γνώσεις Μαθηματικών. Την ίδια στιγμή που ο συμφοιτητής, που μπήκε στην ίδια σχολή με Πανελλήνιες, θα διαθέτει τις απαραίτητες γνώσεις και θα μπορεί να ανταποκριθεί στις σπουδές του. Ενώ ο φοιτητής της «ελεύθερης πρόσβασης» όχι. Σε μια διαδικασία που θα απαξιώνει την προσπάθειά του και θα υποβαθμίζει το επίπεδο των σπουδών.
Το «σύστημα Γαβρόγλου» θα υποχρεώσει ακόμα τους εκπαιδευτικούς της Γ Λυκείου να παραδίδουν μάθημα «δύο ταχυτήτων» μέσα στην ίδια τάξη. Διαφορετικό για τους πολλούς που θα συμμετέχουν στις εξετάσεις· και διαφορετικό για όσους δεν θα συμμετέχουν. Θα διακρίνει ακόμα και τους ίδιους τους υποψηφίους των Πανελληνίων σε όσους θα ξεκινούν από νωρίς την προετοιμασία στοχεύοντας σε περιζήτητο τμήμα και σε όσους θα ξεκινούν την προετοιμασία τους πολύ καθυστερημένα. Όταν πλέον θα έχουν συνειδητοποιήσει το απατηλό της ψευδαίσθησης της ελεύθερης πρόσβασης. Που δεν ήρθε ποτέ. Αλλά έγινε αιτία να καθυστερήσει απελπιστικά η έναρξη της προετοιμασίας των εξετάσεων. Με ανυπολόγιστες επιπτώσεις τόσο για την ίδια την προετοιμασία όσο και για το αμφίβολο πλέον αποτέλεσμα λόγω της καθυστερημένης έναρξής της. Το «σύστημα Γαβρόγλου» χρεώνει στον ίδιο τον υποψήφιο τις συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού που ο υποψήφιος διαμορφώνει συνειδητά για τον εαυτό του. Μόνο και μόνο επειδή παραπλανήθηκε από το σύστημα που θέσπισε ο κύριος Γαβρόγλου.
Υπάρχει και μια άλλη ζημιά. Που είτε δεν αξιολογήθηκε είτε δεν προβλέφθηκε είτε, ακόμα χειρότερα, υποτιμήθηκε σκόπιμα, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι πελατειακές σκοπιμότητες. Οι ανυπολόγιστες συνέπειες που θα υποστεί ο ψυχισμός των υποψηφίων που θα υποχρεωθούν να υποστούν την ταλαιπωρία και το κόστος της εξεταστικής προετοιμασίας. Την ίδια στιγμή που οι «τυχεροί» συμμαθητές θα έχουν εξασφαλίσει άκοπα το δικαίωμα της εισαγωγής στο πανεπιστήμιο. Οι «άτυχοι» αυτοί υποψήφιοι, αναπόφευκτα, θα αναπτύξουν αρνητικά συναισθήματα για το εκπαιδευτικό σύστημα, για την κοινωνία που τους επεφύλαξε αυτή την αντιμετώπιση, για τους «τυχερούς» συμμαθητές τους και για τους ίδιους τους εαυτούς τους ακόμα. Οι ίδιοι ακριβώς άνθρωποι, που ευαγγελίζονταν την ελεύθερη πρόσβαση με το επιχείρημα ότι οι εξετάσεις φθείρουν ψυχολογικά τους νέους, θέσπισαν, συνειδητά, ένα σύστημα που προκαλεί ψυχολογική φθορά ακριβώς σε αυτούς που υποτίθεται ότι προστατεύει. Τις υποψήφιες και τους υποψήφιους.
Από έναν πολιτικό, όπως ο Κώστας Γαβρόγλου, που σαν υπουργός Παιδείας απείλησε πανεπιστημιακούς καθηγητές με πειθαρχικές κυρώσεις, κάθε φορά που εκφράζουν δημόσια μη αρεστές απόψεις∙ που χαρακτήρισε φασίστες όσους μαθητές διαδήλωναν ενάντια στην πολιτική του κόμματός του∙ που η βασικότερη προτεραιότητα της θητείας του υπήρξε η λαϊκιστική και μικροκομματική εκμετάλλευση των ελπίδων μιας ολόκληρης κοινωνίας για τα παιδιά της∙ από έναν τέτοιο πολιτικό δεν περιμέναμε να θεσπίσει ένα εισαγωγικό σύστημα καλύτερο από αυτό που θέσπισε. Αλλά από τη νέα υπουργό Παιδείας Κεραμέως δεν περιμένουμε τίποτε λιγότερο από το άμεσο ξήλωμα, μ’ ένα νόμο κι ένα άρθρο, αυτού του αντιπαιδαγωγικού, αντεκπαιδευτικού, αναξιοκρατικού και άδικου συστήματος που άφησε σαν πολιτική παρακαταθήκη ο πρώην υπουργός. Το σύστημα της «πρώτης δήλωσης» είναι τόσο απαράδεκτο που δεν επιδέχεται καμίας «μικροβελτίωσης» αλλά μόνο κατάργησης. Και ο τρόπος δεν είναι ούτε δύσκολος ούτε σύνθετος. Με μια απλή νομοθετική τροπολογία καταργείται από την αμέσως επόμενη στιγμή η φασιστικά περιοριστική δήλωση των δέκα προτιμήσεων του Οκτωβρίου. Τόσο απλά και τόσο αποτελεσματικά.
Υποβολή νέων αιτήσεων απόσπασης και αιτήσεων τροποποίησης προτιμήσεων από ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ, ΚΕΣΥ, ΣΜΕΑΕ και ΕΕΕΕΚ, και ανακλήσεων αιτήσεων απόσπασης εκπαιδευτικών Π.Ε. και Δ.Ε. για το διδακτικό έτος 2019-20
Έως τη Δευτέρα 22 Ιουλίου το ηλεκτρονικό σύστημα ΟΠΣΥΔ θα υποδέχεται τις νέες αιτήσεις απόσπασης, τροποποίησης προτιμήσεων από ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ, ΚΕΣΥ, ΣΜΕΑΕ και ΕΕΕΕΚ, και ανακλήσεων αιτήσεων απόσπασης εκπαιδευτικών Π.Ε. και Δ.Ε. για το διδακτικό έτος 2019-2020.
Αναλυτικά, σας γνωρίζουμε ότι το ηλεκτρονικό σύστημα ΟΠΣΥΔ θα είναι ανοιχτό:
Από την Πέμπτη 18-07-2019 μέχρι και τη Δευτέρα 22-07-2019 και ώρα 15.00 για την υποβολή:
Νέων αιτήσεων απόσπασης σύμφωνα με τα οριζόμενα στην υπ’ αριθ. 56623/E2/10-04-2019 εγκύκλιο αποσπάσεων (ΑΔΑ: 7ΜΦΣ4653ΠΣ-1ΚΥ).
Ο έλεγχος και η επικύρωση των αιτήσεων αυτών από τις Διευθύνσεις Π.Ε. & Δ.Ε. θα γίνει από 23-07-2019 έως 31-07-2019 σύμφωνα με όσα προβλέπονται στην προαναφερόμενη εγκύκλιο αποσπάσεων.
Μέσα στην ίδια προθεσμία δύνανται να υποβάλουν αίτηση απόσπασης και όσοι εκ των εκπαιδευτικών του άρθ. 73 του Ν. 4589/2019 (Α΄ 13) που διορίστηκαν με τις αριθ. 65185/Ε1/23-4-2019 (ΑΔΑ: ΩΘΟΟ4653ΠΣ-ΟΨΘ) και 65172/Ε1/23-4-2019 (ΑΔΑ: 6ΛΖ94653ΠΣ-ΒΥΚ) (ΦΕΚ 814Γ/20-05-2019 και 813Γ/20-05-2019, αντιστοίχως) επιθυμούν.
Επισημαίνουμε ότι αιτήσεις που έχουν υποβληθεί εκτός του ηλεκτρονικού συστήματος ΟΠΣΥΔ δεν θα ληφθούν υπόψη.
Αιτήσεων τροποποίησης προτιμήσεων
Οι εκπαιδευτικοί που επιθυμούν να τροποποιήσουν τα ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ προτίμησης τους θα πρέπει να επιλέξουν από το μενούΙστορικό αιτήσεων ->Ενέργειες -> Επιλογές αίτησης ->Τροποποίηση περιοχών προτίμησης.
Ανακλήσεις αιτήσεων απόσπασης
Όσοι εκπαιδευτικοί έχουν ήδη υποβάλει αίτηση απόσπασης στο ΟΠΣΥΔ δύνανται να την ανακαλέσουν επιλέγοντας από το μενού Ιστορικό αιτήσεων ->Ενέργειες -> Απενεργοποίηση.
Για την εκτέλεση όλων των ανωτέρω, οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να συνδεθούν με τους κωδικούς τους στο ηλεκτρονικό σύστημα ΟΠΣΥΔ (https://opsyd.sch.gr)σύμφωνα με τις οδηγίες της υπ’ αριθ. 56623/E2/10-04-2019 εγκυκλίου αποσπάσεων (ΑΔΑ: 7ΜΦΣ4653ΠΣ-1ΚΥ).
Επισημαίνεται ότι δεν προβλέπεται υποβολή νέων αιτήσεων απόσπασης σε Μουσικά, Καλλιτεχνικά, Σχολεία Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης και σε υπηρεσίες και φορείς αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας & Θρησκευμάτων.
