Ως προς τι η ανατροφή των παιδιών;
Του Νίκου Τσούλια
Πόσο θλιβεροί είναι όμως οι άνθρωποι χωρίς άλλο σκοπό στη ζωή τους παρά να κάνουν παιδιά χωρίς να ξέρουν γιατί και για τι.
Ξεφυλλίζοντας παλιές σελίδες μας…
του Νίκου Τσούλια
ΤΟ ΑΡΘΡΟ 26.6.11
Μια προσέγγιση των «αναγνωστικών» βιβλίων των παλιών δεκαετιών σίγουρα υπόκειται σε περιορισμούς και δεσμεύσεις. Η νοσταλγική διάθεση που χαρακτηρίζει τον καθένα μας για την παιδική του ηλικία, οι μεγάλες αλλαγές στο όλο «σκηνικό» των σχολικών βιβλίων ανάμεσα στο «χθες» και στο «σήμερα» και οι εύκολες πολιτικο – ιδεολογικές αναγωγές
Τα βιβλία να γράφουν την ιστορία!
Του Νίκου Τσούλια
Ονειρεύομαι τους καιρούς εκείνους που η ιστορία δεν θα γράφεται από την εξουσία. Γιατί μόνο τότε η γραφή της θα ασχοληθεί με τα υπαρκτά προβλήματα και με τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών, με τις μεγάλες προτεραιότητες και με τις πνευματικές αναζητήσεις των ανθρώπων, των απλών ανθρώπων και των κατατρεγμένων.
«Η Φόνισσα»
[Με το τέλος του 20ου αιώνα μου ζητήθηκε από την εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” να γράψω ποιο είναι το καλύτερο πνευματικό “βιβλίο” και επέλεξα τη “Φόνισσα”]
Η τερατογένεση του φασισμού και του ναζισμού
Του Νίκου Τσούλια
Θα μπορούσε να υπάρξει αυτοκρατορία, όπως η Βυζαντινή ή η Ρωμαϊκή, τον 20ο αιώνα που να επεκτείνεται σ’ όλη την Ευρώπη; Θα μπορούσαν να υποδουλωθούν οι ευρωπαϊκοί λαοί και τα αντίστοιχα έθνη επί μακρόν στην περίοδο της νεωτερικότητας;
Αναζητώντας την ουσία του σχολείου
Του Νίκου Τσούλια
Συζητώντας σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης κυρίως για το εξεταστικό σύστημα των μαθητών μας και για τα δευτερεύοντα
