Μόνιμες Στήλες

Δεν έχουν μόνο το άγχος τους και την αγωνία τους οι φετινοί υποψήφιοι φοιτητές και σπουδαστές. Έχουν και έναν Υπουργό Παιδείας θιασώτη της δημαγωγίας και της ακόρεστης δίψας για δημοσιότητα, της προχειρότητας και της ανευθυνότητας. Όλο το χρόνο και σχεδόν κάθε εβδομάδα «καταργεί τις Πανελλαδικές Εξετάσεις», τις διαβάλλει και τις αποδομεί. «Οι Πανελλαδικές εξετάσεις είναι αντικειμενικές αλλά όχι και αξιόπιστες», μας αναφέρει με βαθυστόχαστη αναφορά, χωρίς να μπαίνει ποτέ στον κόπο να εξηγήσει τι σημαίνει ότι είναι αναξιόπιστες. Και αν αυτό σημαίνει κάτι κακό, γιατί ως αρμόδιος Υπουργός εξαντλεί το ρόλο του στη θέση του μακρινού παρατηρητή και του ηθικού αποτιμητή;

Οι εκπαιδευτικοί χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Στους έμψυχους και τους άψυχους ! Οι έμψυχοι είναι εμψυχωτές και ανατάσσουν τις ψυχές των ψυχορραγούντων μαθητών. Οι άψυχοι είναι χάροι εξωθούντες περεταίρω τις ψυχές των άτυχων που διψούν έμπροσθεν στερεμένων πηγών.

Του Νίκου Τσούλια Είναι η εικόνα του διαβάσματος μια από τις πιο κυρίαρχες εικόνες του σύγχρονου πολιτισμού. Και μόνο το σχολικό και το πανεπιστημιακό διάβασμα της μεγάλης πλειοψηφίας των νέων είναι αρκετό για να δώσει ένα στίγμα επικρατούσης εικόνας σε κάθε κοινωνία.

Του Νίκου Τσούλια Θεωρώ ότι το Εθνικό Απολυτήριο είναι μια αναγκαιότητα του εκπαιδευτικού μας συστήματος και της ελληνικής κοινωνίας γενικότερα. Έπρεπε να έχει ήδη δημιουργηθεί και κακώς έχει υπάρξει τόση μεγάλη καθυστέρηση. Η παράταση της ζωής του σημερινού ενδοσχολικού τύπου απολυτηρίου δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα – προβλήματα που τα ενίσχυσε έντονα η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας καταργώντας την επιμέρους συμμετοχή των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Έχει μήπως κατανοήσει τι γίνεται με το βαθμολογικό πληθωρισμό στην Γ΄ τάξη των λυκείων και πού οδηγεί επιστημονικά και παιδαγωγικά όλη αυτή η εξέλιξη;

Του Νίκου Τσούλια Η εποχή στην οποία αναφερόμαστε είναι εποχή φτώχειας και μάλλον τύποις κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, είναι εποχή κομματικού κράτους και ιδεολογικού ελέγχου των πολιτών, με κάποια μικρή διακοπή – αφορά τη δεκαετία του 1960 - και είναι μια περίοδος αρκετά δύσκολη για τη χώρα μας. Παρ’ όλα αυτά στην ίδια περίοδο έχουμε μια πολιτισμική και κοινωνική αναγέννηση, η οποία οδηγεί τη χώρα μας σε μια προοπτική προόδου.

Του Νίκου Τσούλια Η μοναδική στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πολιτική ιστορία συγκυβέρνηση αριστεράς και ακροδεξιάς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ.), που λειτουργεί χωρίς κανένα ιδεολογικό αγκάθι λόγω της μοναδικής ευκαιρίας των ηγετικών ομάδων αυτών των κομμάτων για νομή της εξουσίας με πρόσχημα την «απελευθέρωση της χώρας», αφού βάφτισε την τρόικα σε θεσμούς, το μνημόνιο σε συμφωνία, τώρα επινόησε μια νέα τεχνική γλωσσικής ονοματολογίας, την προνομοθέτηση των μέτρων!