Λατινικά: Κριτήριο αξιολόγησης (Κείμενα 14, 20, 25, 31, 38)
Κατεβάστε το αρχείο: Κριτήριο αξιολόγησης (Κείμενα 14, 20, 25, 31, 38)
Η παράνοια των Πανελλαδικών
Βρισκόμαστε στα τέλη των 70s
Πρόκειται να δώσω για πανελλαδικές στο τέλος του καλοκαιριού.
Διαβάζω ατέλειωτα και έχω περιέλθει σε κατάσταση τρέλας.
Μπορούμε να διδαχτούμε από την 25η Μαρτίου 1821;
Του Νίκου Τσούλια
Το ερώτημα δεν είναι γενικό και αόριστο. Δεν έχει θεωρητικό και εγκυκλοπαιδικό χαρακτήρα. Δεν είναι σχολικού περιεχομένου. Είναι ερώτημα με κοινωνικό, πολιτικό και εθνικό περιεχόμενο. Συνδέεται με την κουλτούρα και με το αξιακό φορτίο του λαού μας και με τις δυνατότητές του για να υπερβεί την κρίση και για να σχεδιάσει ένα μέλλον ουσιαστικής εθνικής ανεξαρτησίας.
25η Μαρτίου 1821: Έχουμε κατακτήσει το νόημά της;
Του Νίκου Τσούλια
Η 25η Μαρτίου συμπυκνώνει με έναν μοναδικό τρόπο τα προεπαναστατικά γεγονότα και καταλύει τα γεγονότα που “ακολούθησαν” λειτουργώντας ως αποφασιστικός καταλύτης. Και δεν είναι μόνο η συμβολοποίησή της που δημιουργεί ένα ξεχωριστό σύμπαν παραστάσεων σε κάθε Έλληνα, είναι και το εθνικό – συλλογικό μας σκίρτημα που θεμελιώνει τη σύγχρονη κρατική έκφρασή μας, είναι και το ξεκίνημα μιας νέας εποχής για έναν λαό που έμεινε πολλά χρόνια στη σκλαβιά, γιατί οι διεθνείς συσχετισμοί ευνοούσαν την κρατούσα τότε τάξη πραγμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Η 25 Μαρτίου 1821 μέσα από παλιά σχολικά βιβλία
Στα Δημοτικά σχολεία σε παλιότερα χρόνια οι τοίχοι γύρω – γύρω των σχολικών αιθουσών ήταν γεμάτοι από πίνακες ηρώων του 1821. Είχαμε γίνει φίλοι μαζί τους και με τη φαντασία μας πλάθαμε όνειρα για τους δικούς μας ρόλους σ’ εκείνες τις δύσκολες εποχές. Και ο δάσκαλος μάς έβαζε μπροστά στο γεωφυσικό χάρτη – που δεν είχε τοποθεσίες – και έπρεπε να βρούμε και να δείξουμε με το δάκτυλό μας – σχεδόν αυτόματα και με κλειστά μάτια – πού ήταν τα Δερβενάκια, το Σούλι, το Μανιάκι, το Χάνι της Γραβιάς, η Αλαμάνα κλπ κλπ.
Η διαχείριση της κρίσης της χώρας μας
Του Νίκου Τσούλια
Σε κάθε περίπτωση οριακών δραματικών καταστάσεων, η διαχείρισή τους είναι απόρροια της αξιολόγησης που κάνουμε γι’ αυτές τις καταστάσεις. Έτσι, η διαχείριση της κρίσης είναι της ίδιας θεώρησης με εκείνη της αξιολόγησης της κρίσης – δηλαδή στην περίπτωσή μας είναι ανορθολογική και ως εκ τούτου αδιέξοδη.
