Μόνιμες Στήλες

Του Νίκου Τσούλια Παρακολουθούμε την περιπέτεια υπαρξιακής μορφής των εφημερίδων «ΤΟ ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ» και φαντάζομαι ότι οι αναγνώστες τους – και όχι μόνο – ανησυχούν για την προοπτική τους. Είναι προφανές ότι υπάρχει ευθύνη κακής διαχείρισης και αδιαφάνειας στην οικονομική όψη του όλου προβλήματος και πρέπει να υπάρξει απόλυτο καθεστώς νομιμότητας.

Του Νίκου Τσούλια Είναι από τη φύση της μια ιδιόμορφη αισθητική. Η εικόνα των αισθήσεων υπολείπεται κατά πολύ από την ουσία, για τον απλό λόγο ότι δεν δίνει τη δυνατότητα να προσλάβεις την πραγματικότητα των βιβλίων. Ακόμα και αν έχεις διαβάσει το βιβλίο, δεν είσαι ποτέ βέβαιος τι σου έχει δώσει, που σε έχει πάει, τι ακριβώς σου έχει συμβεί.

Ιατρικής -21% Φαρμακευτικής -18% Αρχιτεκτόνων -16%

Το συνδικαλιστικό κίνημα βρίσκεται εδώ και αρκετά χρόνια μπροστά σε ιστορική πρόκληση: να υπερασπιστεί τα βασικά δικαιώματα των εργαζομένων και τον κόσμο της εργασίας απέναντι σε μια πρωτόγνωρης έκτασης και έντασης επίθεσης του κεφαλαίου, των μνημονιακών πολιτικών και των διαδοχικών κυβερνητικών σχημάτων από το 2009 έως σήμερα. Φορτώνονται τα βάρη της κρίσης μόνο οι εργαζόμενοι και η ελληνική κοινωνία στο σύνολό της. Όλα τα μνημονιακά προγράμματα οδήγησαν και οδηγούν νομοτελειακά σε αδιέξοδο την οικονομία, στην αναπαραγωγή και στην όξυνση της κρίσης.

1. Οκνηρία: Αποφυγή φυσικής ή πνευματικής δραστηριότητας, τεμπελιά.

Του Νίκου Τσούλια Έγινε αυτές τις ημέρες Συνδιάσκεψη του Τομέα Παιδείας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και θέλω να πιστεύω ότι μαζί με τις εισηγήσεις του Υπουργού Παιδείας και του Γραμματέα του Τομέα θα διανεμήθηκαν στους συμμετέχοντες και η «Έκθεση Παρακολούθησης της Εκπαίδευσης και της Κατάρτισης — 2016» της 15ης Σεπτεμβρίου 2016 και η «εργαλειοθήκη του Ο.Ο.Σ.Α.». Και αυτό, γιατί αποτελούν το βασικό πεδίο προσδιορισμού της εκπαιδευτικής πολιτικής τους. Εκτός και, αν στον κομματικό μικρόκοσμό τους ακόμα βαυκαλίζονται ότι έχουν καταργήσει τα μνημόνια ή ότι εφαρμόζουν στην εκπαίδευση την πολιτική που είχε διαμορφώσει το κόμμα τους στην προκυβερνητική του περίοδο.