Μόνιμες Στήλες

Άλλη μια φτηνή επικοινωνιακή προπαγάνδα και το τέλος ενός εμπαιγμού… Του Νίκου Τσούλια Το όλο πρόβλημα του διορισμού των εκπαιδευτικών έχει αποκτήσει δύσκολες όψεις κυρίως λόγω της αναστολής του καθ’ όλη τη διάρκεια των μνημονιακών πολιτικών αλλά και λόγω του θρυμματισμού του τρόπου διορισμού.

Κεντρικό διακύβευμα στις Τραχίνιες του Σοφοκλή αποτελεί η τάξη των πραγμάτων: η τάξη στο σύμπαν, αλλά και η τάξη στον οἶκον. Η τάξη αυτή απειλείται, διασαλεύεται, αλλά στο τέλος πάντοτε αποκαθίσταται. Οι απειλές κατά της τάξης των πραγμάτων μπορεί να είναι εξωτερικές, κυρίως όμως είναι εσωτερικές: (α) δυνάμεις που ελλοχεύουν βαθιά μες την ανθρώπινη ψυχή και εκλύονται απροειδοποίητα και ανεξέλεγκτα με τρομακτικές συνέπειες· (β) πράξεις του παρελθόντος που έχουν μακροπρόθεσμες και απροσδόκητες επιπτώσεις· (γ) η ίδια η πεπερασμένη δυνατότητα του ανθρώπου όχι μόνο να γνωρίζει το μέλλον, αλλά ακόμη και να αντιλαμβάνεται το πραγματικό νόημα του παρόντος και του παρελθόντος.

Του Νίκου Τσούλια Δυστυχώς δεν γίνονται ιδιαίτερες αναλύσεις και αναφορές στη λειτουργία των Επιτροπών της Βουλής, αν και έχουν ιδιαίτερη πολιτική σημασία και ουσιαστικοποιούν τη σχέση Βουλής και κοινωνίας.

«Αυτό που εννοώ εγώ (και όλοι οι άλλοι) με τη λέξη Ποιότητα δεν μπορεί να διαιρεθεί σε θέματα και υποκατηγορίες. Και αυτό, όχι επειδή η Ποιότητα είναι τόσο μυστηριώδης, αλλά επειδή η Ποιότητα είναι τόσο απλή και άμεση», Robert M. Pirsig, Αμερικανός συγγραφέας. «Λένε ότι μία μηχανή μπορεί να κάνει τη δουλειά 50 συνηθισμένων ανθρώπων. Καμία μηχανή πάντως δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά ενός εξαιρετικού ανθρώπου», Tehyi Hsieh, Αμερικανο-Κινέζος γνωμικογράφος. «Να μην ενδιαφέρεσαι για τον αριθμό, αλλά για την ποιότητα των θαυμαστών σου. Το να μην αρέσεις στους μικρόψυχους, αποτελεί τίτλο τιμής», Σενέκας, Ρωμαίος φιλόσοφος.

Οι Τραχίνιες, ένα από τα πιο αδικημένα έργα του Σοφοκλή, διδάσκονται (κατά πάσα πιθανότητα· η χρονολόγηση του έργου είναι αβέβαιη), στη δεκαετία του 440 π.Χ. ή και νωρίτερα. Δεν έχουμε πληροφορίες για την τύχη του έργου στους δραματικούς αγώνες. Οι νεώτεροι πάντως, μέχρι και πριν 30-40 χρόνια, έβρισκαν το έργο περίεργο και αιρετικό, σε βαθμό που ο Schlegel ευχήθηκε να μπορούσε να το απορρίψει από το corpus του Σοφοκλή ως νόθο.

Του Νίκου Τσούλια Έχει μια φοβερή πνευματική δύναμη ο κόσμος των εκπαιδευτικών. Πάνω από 200.000 εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης σ’ όλη τη χώρα κάθε μέρα διαπαιδαγωγούν, εκπαιδεύουν και μορφώνουν εκατομμύρια παιδιά, εφήβους, νέους και νέες. Η μεγάλη θεσμική επίδραση κάθε κοινωνίας στη νέα γενιά περνά μέσα από το έργο των εκπαιδευτικών.