Μόνιμες Στήλες

Του Νίκου Τσούλια Ως πρόεδρος της ΟΛΜΕ Ο σύγχρονος πολιτισμός είναι πολιτισμός που χαρακτηρίζεται από την ετερότητα και την πολυμορφία στη συγκρότηση των κοινωνιών. Ήδη στη χώρα μας υπάρχουν περίπου 800.000 αλλοδαποί, ο δε αντίστοιχος μαθητικός πληθυσμός έχει υπερβεί το 10% του συνολικού μαθητικού δυναμικού, με αυξητικές τάσεις. Η πολυπολιτισμικότητα είναι στοιχείο κοινωνικής συνοχής και δημοκρατικής εξέλιξης.

Ας μην ασχοληθούμε τώρα πάλι με το ρατσισμό ή μη των υποτιθέμενων εθνικών μας απειλών ! Ας ασχοληθούμε με τον «Ελληνοελληνικό μας ρατσισμό» μέσα στο σπάραγμα μειονοτήτων και εθνικοτήτων, στο γεωγραφικό puzzle της Ελλάδας. Ας επιχειρήσουμε μια εθνική ψυχανάλυση μέσα από το εξής: Ο ρατσισμός προς άλλες εθνικότητες υπηρετεί την εθνική ακεραιότητα – ας πούμε – όμως τι γίνεται με τον ελληνοελληνικό ρατσισμό ;

Του Νίκου Τσούλια Τα σημερινά κόμματα – πλην του Κ.Κ.Ε. – αναδύθηκαν μέσα από τα ερείπια της χουντικής προδοσίας και της τουρκικής κατοχής του βόρειου μέρους της Κύπρου, μέσα από τα αποκαΐδια που άφησε η δικτατορία στον τόπο μας. Είχε προηγηθεί η βίαιη καταστολή της δημοκρατίας και η στέρηση της ελευθερίας του ελληνικού λαού από τον ξενόφερτη χούντα των Απριλιανών.

Βρισκόμαστε στο 1150 μ.Χ. Στην Ιαπωνία το κεντρικό αυτοκρατορικό σύστημα του Κιότο αδυνατεί να ελέγξει τα φέουδα των γαιοκτημόνων. Ορισμένοι από αυτούς του γαιοκτήμονες ήταν αριστοκράτες, ευγενείς που είχαν εγκαταλείψει τη βασιλική αυλή του Κιότο, την πρωτεύουσα, προκειμένου να αναζητήσουν την τύχη τους. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε σταδιακά ένα δίκτυο φυλών ή «οικογενειών» με τη διευρυμένη έννοια.

Του Νίκου Τσούλια Μπορείς να νοσταλγήσεις κάτι που δεν ξέρεις; Μπορείς να νοσταλγήσεις το μέλλον σου καταπώς το σχεδιάζεις; Μπορείς να νοσταλγήσεις τα όνειρά σου; Μπορείς να νοσταλγήσεις χαμένες πατρίδες άλλων ανθρώπων; Όχι, νοσταλγία δεν είναι μόνο μια προσωπική «εικόνα» ή μια αφήγηση από το παρελθόν σου. Νοσταλγία είναι κάτι πολύ περισσότερο, κάτι που υπερβαίνει τους προσδιορισμούς των λεξικών και των γλωσσικών συμβάσεων. Νοσταλγία είναι ο απόλυτα προσωπικός – επομένως και ο πιο ανθρώπινος – χώρος μέσα στον οποίο τρέφεται η συνείδησή σου και η σκέψη σου, μέσα στον οποίο επωάζεται η φαντασίωση και η ονειροπόληση, ο χώρος μέσα στον οποίο προσπαθείς να ολοκληρώσεις την ύπαρξή σου και τη ζωή σου.

Κρέων Στις Φοίνισσες, ο Κρέων μπορεί να μην έχει τα σκληρά γνωρίσματα του Κρέοντα της Αντιγόνης, αλλά σίγουρα δεν διαθέτει ούτε την ηθική σοφία ούτε το μεγαλείο ψυχής που απαιτούνται για να τοποθετήσει πάνω από τις προσωπικές του επιδιώξεις το δημόσιο συμφέρον.