Ο συναδελφικός δεκάλογος του καλού φροντιστή
1. Ο καλός φροντιστής δεν είναι κατακριτικός. Εάν η κατάκριση είναι το χαρακτηριστικό του, δεν μπορεί ένας άλλος φροντιστής να τον εμπιστευθεί γιατί θα γνωρίζει, ότι αργά ή γρήγορα θα κατακριθεί και ο ίδιος.
Διεθνισμός και διεθνοποίηση
Του Νίκου Τσούλια
Κατά τις δεκαετίες 1960, 1970 και 1980 κυριαρχούσε στο λεξιλόγιο και στο ιδεολογικό οπλοστάσιο της κομμουνιστικής αριστεράς η θέση του Διεθνισμού. Αναφερόταν στην έκφραση της αλληλεγγύης των λαών και στη συναδέλφωση των εργαζομένων όλου του Κόσμου υπερβαίνοντας σε κάποιο βαθμό τα εθνικά χαρακτηριστικά που κατηγοριοποιούν τους ανθρώπους.
Όταν η σκέψη μας είναι απόλυτα «ανθρωποκεντρική»…
Όταν το μικρό και ασήμαντο προκαλεί μεγάλα προβλήματα…
Του Νίκου Τσούλια
Ίσως να είναι ένα από τα πιο ανεξήγητα ζητήματα που μας απασχολούν. Ίσως να μην μπορούν να εξηγηθούν εκ της φύσεώς τους, θα ισχυριστεί κάποιος. Άλλωστε δεν είναι και λίγα τα πεδία της πραγματικότητας στα οποία η προσέγγισή μας είναι ελλειμματική. Ωστόσο, θεωρώ ότι ο ορθολογισμός και η σκέψη του ανθρώπου είναι υποχρεωμένα να ασχολούνται με καθετί που αφορά τη ζωή μας, ανεξάρτητα από το βαθμό ερμηνείας και την εκ τούτου ή μη ικανοποίηση μας.
Η σχιζοφρένεια των καθηγητών
Βρισκόμαστε στο Δημόσιο σχολείο, ενημερώνει ο καθηγητής κύριος Double face :
Η Βουλή του 1974 και του 2015
Του Νίκου Τσούλια
Η μακρά περίοδος της Μεταπολίτευσης ξεκινά το 1974 και – κατά τη γνώμη μου – θα οριοθετηθεί ιστορικά μέχρι τη σημερινή μεγάλη κρίση της χώρας μας. Είναι η πιο δημοκρατική και η πιο «φωτεινή φάση» της ιστορίας του ελληνικού κράτους και προφανώς δεν μπορεί να προσεγγιστεί μονομερώς από τη σημερινή κατάσταση.
