Μόνιμες Στήλες

Η φυσική προβλέπει, ότι όταν ένα σύστημα απομονωμένο δεν διαθέτει ξεχωριστές και διακριτές τιμές ενέργειας σε σχέση με άλλες χαμηλότερες τότε οδηγείται σε αφανισμό. Αντίστοιχα, στις κοινωνίες, όταν ένα απομονωμένο κράτος δεν διαθέτει ξεχωριστούς επιφανείς της εμπροσθοφυλακής τότε οδηγείται σε αφανισμό.

Του Νίκου Τσούλια Στην Ιστορία δεν υπάρχουν τα «αν». Η Ιστορία διαβαίνει πάντα έναν δρόμο και δεν ξέρουμε κανέναν άλλο δρόμο πέραν τούτου. Η γραφή της Ιστορίας είναι οριστική και αμετάκλητη, και είναι καλύτερα έτσι. Έχουμε ποτέ φανταστεί ποια θα ήταν η εικόνα της πραγματικότητας αν κάθε φορά η ροή της ιστορίας ήταν υπό αναθεώρηση; Αλλά η σκέψη μας είναι πάντα απόλυτα ελεύθερη. Μπορεί να σκέφτεται τα πάντα χωρίς περιορισμούς. Σαφώς και έχει όρια, αλλά είναι όρια «καταστατικά», όρια που δεν μπορεί να τα υπερβεί. Πρόκειται για τα πεδία της μεταφυσικής, του επέκεινα, της υπαρξιακής μας αγωνίας… Παρ’ όλα αυτά κινείται στις ακρώρειες κάθε ζητήματος και πολύ πέραν τούτων. Η ελευθερία της σκέψης είναι η ιερή όψη του ανθρώπου!

Κύριε υπουργέ, Συνεκτιμώντας τις δυσκολίες προαγωγής αποδοτικών εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων, αποτιμούμε από την ιδιαίτερη διδακτική μας πείρα προτάσεις οι οποίες ενδεχομένως να συνεκτιμηθούν μαζί με τις προτάσεις των άξιων

Του Νίκου Τσούλια «Ούτε φωνή ούτε ακρόαση»! Ίσως με αυτή τη φράση να αποδίδεται καλύτερα η εικόνα της Κεντροαριστεράς στη χώρα μας σήμερα. Και αυτή η θεώρηση αναφέρεται σε μια εποχή διαρκούς και εντεινόμενης κρίσης της οικονομίας μας και μεγάλων μετασχηματισμών στη διεθνή σκηνή, με το προσφυγικό, με τους πνιγμούς ανθρώπων κάθε ημέρα στο Αιγαίο, και την τρομοκρατία να είναι στο προσκήνιο της πολιτικής επικαιρότητας. Η τρομοκρατική επίθεση του ISIS στο Παρίσι φαίνεται ότι θα επηρεάσει τις εξελίξεις στην Ευρώπη με έναν μάλλον καταλυτικό τρόπο.

Του Νίκου Τσούλια Το διάβαζα και το ξαναδιάβαζα και δεν μπορούσα να το πιστέψω. Μπορείς να διαβάζεις τόσο λογοτεχνικές και όμορφες σκέψεις στην εφημερίδα – κύριο εκφραστή του «συστήματος», στους Τάιμς της Νέας Υόρκης; Το διάβαζα και το ξαναδιάβαζα. «Μερικές φορές στα μικρά πράγματα βρίσκεις μεγάλες αλήθειες».

Του Νίκου Τσούλια Εδώ και αρκετές δεκαετίες ίσχυε μια βασική αρχή στο χώρο της εκπαίδευσης. Η αλλαγή του Συστήματος Πρόσβασης στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση αφορούσε πάντα το ξεκίνημα των μαθητών στο Λύκειο δηλαδή ήταν γνωστή στους μαθητές από την αρχή της Α΄τάξης και γινόταν Νόμος του Κράτους με αποσαφηνισμένα όλα τα σημεία που συνέθεταν το όλο πλαίσιο. Και αυτό δεν ήταν κάποιο «έθιμο» χωρίς νόημα και αξία. Προέκυπτε από την απλή αλλά και βασική αξίωση μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών να διαμορφώνουν τους προσανατολισμούς τους έγκαιρα και αποτελεσματικά.