Μόνιμες Στήλες

1. Ο φανατικός ποδοσφαιρόφιλος. Ξεκινά το μάθημα με το «πόσα σας χώσαμε ρε», χρησιμοποιεί ορολογία ποδοσφαίρου, όπως πέναλτυ στο τρίτο θέμα, κίτρινη κάρτα στο διαγώνισμα και γενικά δίνει την εντύπωση προπονητή παρά εκπαιδευτικού !

Αυτή την εβδομάδα, κοσμώ τη στήλη μου, με το αγαπημένο θέμα των θηλυκών και λόγο τιμής της πλειοψηφίας των αρσενικών. Περί ανδρισμού λοιπόν, ο λόγος, και εφόσον δεν υπάρχει αντίστοιχης βαρύτητας λέξη, για να περιγράψει όντα θηλυκού γένους, επάξια κατακτά την αποκλειστικότητα. Τα χαρακτηριστικά αυτού; Η προστασία, η ευθύνη, η ανιδιοτέλεια, η ειλικρίνεια και ο σεβασμός. Τα αγαπημένα μας αρσενικά λοιπόν, διακρίνονται για το δικό τους στίγμα, όπως και τη δική τους συνείδηση, που ορίζονται αποκλειστικά και μόνο απ’ τις επίκτητες αρχές τους κι όχι από τη φύση. Απ’ την άλλη όμως, είναι αναμφίβολα το ισχυρό φύλο εκ φύσεως, λόγω σωματικής κατασκευής. Η ουσία βέβαια, βρίσκεται στη μοναδική ομορφιά της κάθε ψυχής, ανεξαρτήτως φύλου. Άρα, οι γενικεύσεις συμπερασμάτων, από μεμονωμένα κακέκτυπα αρσενικών και θηλυκών, είναι άστοχες.

Του Νίκου Τσούλια Δεν ξέρω αν υπάρχει προπατορικό αμάρτημα. Δεν ξέρω τι ακριβώς «εννοεί» το προπατορικό αμάρτημα, που μεταβιβάζεται επί δικαίων και αδίκων από γενιά σε γενιά. Δεν έχω καταλάβει καθόλου, γιατί ήταν απαγορευμένος ο καρπός του δέντρου της Γνώσης. Και μάλιστα με στεναχωρεί το όλο «σχήμα» που κατηγορεί τη Γνώση παρά το γεγονός ότι είναι δρόμος προς την ελευθερία του πνεύματος και του ανθρώπου…

Του Νίκου Τσούλια Το Παρίσι ακόμα και αν δεν έχεις πάει, το έχεις ονειρευτεί. Έχεις δημιουργήσει φαντασιώσεις, που άλλοτε ξέρεις τις μικροπηγές τους και άλλοτε όχι. Όταν μαθαίνεις στο σχολείο για το Διαφωτισμό, θα «επισκεφτείς» και το Παρίσι. Αλλά και μετά απ’ αυτό θα έχεις ονειρευτεί πού θέλεις να ερωτευτείς, που θέλεις να ζήσεις ένα μέρος της ζωής σου περνώντας από τα περίφημα «καφέ» του διαβάζοντας και γράφοντας για να καθησυχάσεις κάπως τις ψευδαισθήσεις της συμμετοχής σου στον κόσμο των διανοούμενων.

Νίκος Φακιολάς* ΠΕΡΙΛΗΨΗ Στο κείμενο αυτό γίνεται αναφορά στις μορφές τον αναλφαβητισμού και τα αίτια που τον προκαλούν ή τον αναπαράγουν. Εντοπίζονται οι περιοχές και οι...

Του Νίκου Τσούλια Όταν ένα μαζικό κοινωνικό φαινόμενο διαλύεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα σαν το πέπλο της ομίχλης στον πρωινό ήλιο, τότε οι ερμηνείες είναι πολύ εύκολες και κοινά αποδεκτές. Όταν ένα γενικό και ορμητικό κοινωνικό «παραλήρημα» εξαφανίζεται και δεν αφήνει κανένα ίχνος θετικής προοπτικής σαν να μην υπήρξε ποτέ, τότε έχει στοιχειώσει, και το φάντασμά του είναι απωθητικό σχεδόν γι’ όλους. Στην πολιτική και στην ιστορία τα μεγάλα γεγονότα πάντα έχουν εξήγηση και τίποτα δεν μένει ανερμήνευτο. Έτσι, το περιβόητο κύμα του ξεσηκωμού κατά των Μνημονίων που διαλύθηκε τόσο γρήγορα και τόσο άδοξα θύμισε μερικές απλές αλήθειες, στις οποίες η ιστορία έχει προσδώσει σχεδόν μια αξιωματική ισχύ. Να γιατί λοιπόν το κίνημα της πλατείας ήταν μια φενακισμένη εξέγερση, χωρίς κανέναν ουσιαστικό στόχο και έφερε πίσω τις πολιτικές εξελίξεις.