Μόνιμες Στήλες

«Κανένας άνθρωπος, δεν έχει ουδέποτε τιμηθεί, για όσα έχει λάβει. Η τιμή είναι η ανταμοιβή, για όσα έχει δώσει», Calvin Coolidge, Πρόεδρος ΗΠΑ. «Αγαπώ εκείνους, που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ», Οδυσσέας Ελύτης, Έλληνας ποιητής. «Κερδίζεις τα προς το ζην, από αυτά που παίρνεις. Κερδίζεις τη ζωή, από αυτά που δίνεις», Winston Churchill, Βρετανός Πρωθυπουργός. Πόσο ωραία φαίνονται αποφθέγματα, σαν τα προαναφερθέντα, και πόσο ανεφάρμοστα παραμένουν, για κάποιους, στην πράξη; Πόσα χρήματα και πόσος κόπος χρειάζεται εξάλλου, για να πλουτίσει κάποιος πραγματικά, με τους τρόπους που πρωτίστως εφαρμόζω εμπράκτως και δευτερευόντως προτείνω σήμερα, μέσα από αυτές τις αράδες;

Του Νίκου Τσούλια Στην ιστορία μιλάμε συχνά για συγκυρίες και ενίοτε για «συναντήσεις» των πεδίων και των παραγόντων της υποκειμενικότητας και της αντικειμενικότητας και τότε αναφερόμαστε σε ιστορική ευκαιρία. Προφανώς η έννοια της ευκαιρίας δεν συνδηλώνει και μια ταυτόχρονη καλή εξέλιξη και προοπτική, αλλά έχει ανοιχτή κάθε έκβαση.

Του Νίκου Τσούλια Σε περιόδους βαθιάς κρίσης μιας χώρας και σκληρής δοκιμασίας του λαού της τίθενται προς συζήτηση τα πιο ουσιώδη ζητήματα, τα «υπαρξιακά» ερωτήματα της κοινωνίας. Οφείλουμε να θέσουμε στο επίκεντρο των αγωνιών μας και των αγώνων μας εκείνα τα σημεία που καθορίζουν όχι απλά και μόνο τη ροή της τρέχουσας πολιτικής αλλά και εκείνα τα σημεία που γυρίζουν τη «σελίδα της ιστορίας».

«Τα λεφτά θα σου αγοράσουν ένα σκύλο, αλλά όχι το κούνημα της ουράς του», John Billings, Αμερικανός χιουμορίστας. «Ενώ προσπαθούμε να μάθουμε στα παιδιά τα πάντα γύρω από τη ζωή, τα παιδιά μας μαθαίνουν τι είναι ζωή», William Saroyan, Αμερικανο – Αρμένιος συγγραφέας. «Έχω δει ένα βλέμμα στα μάτια των σκυλιών, ένα φευγαλέο βλέμμα παιχνιδιάρικης περιφρόνησης, που είμαι σίγουρος, πως τα σκυλιά βασικά πιστεύουν, ότι οι άνθρωποι είναι χαζοί», John Steinbeck, Αμερικανός συγγραφέας. Σε περιόδους τόσο ρηχές, όσο είναι η παρούσα, που οι ουσιώδεις έννοιες για τη ζωή και την εξέλιξη, εξευτελίζονται ολοσχερώς στο βωμό της επιφανειακής πραγματικότητας των ματαιόδοξων, η ανάγκη να αντικρίσουμε και κυρίως να αποδεχθούμε την αληθινή πραγματικότητα, γίνεται επιτακτική.

Του Νίκου Τσούλια Το αίτημα «επιστροφή στη φύση» εμφανίζεται κατά καιρούς στην ιστορία της ανθρωπότητας να παίρνει τη μορφή κοινωνικού ρεύματος ή κοσμοθεωρητικής αντίληψης, όπως στο κίνημα του ρομαντισμού, αλλά και να δρέπει δάφνες φιλοσοφικές από μεγάλα πνεύματα, όπως για παράδειγμα από τον Β. Ουγκώ. Βλέπουμε συχνά ανθρώπους, που βρίσκονται στο τέλος της επαγγελματικής τους δραστηριότητας, να επιζητούν την εγκατάλειψη των αστικών κέντρων και να διαμένουν σε μέρη της περιφέρειας και της υπαίθρου και πιο ειδικά στα πατρογονικά τους σπίτια. Ίσως να μην πρόκειται απλά και μόνο για το «άραγμα» σε ήσυχα μέρη αλλά για μια παλιννόστηση, για μια ψυχική και συναισθηματική ανάγκη ολοκλήρωσης του «σχήματος» του βίου και του τρόπου ζωής…

Του Νίκου Τσούλια Ισχυρίζονται οι στοχαστές ότι αν θέλεις να μελετήσεις την ουσία ενός ζητήματος, αρκεί να μπορείς να προσεγγίσεις τη γενίκευσή του και την καθολίκευσή του ή την απόλυτη απουσία του. Τίποτα όμως στη ζωή δεν έχει πλήρη παρουσία ή απουσία, αλλά δίνει το στίγμα του με μερικότητακαι με σχετικότητα και έτσι η προαναφερθείσα μεθοδολογία παραμένει ένα θεωρητικό πρόβλημα.