Μόνιμες Στήλες

Του Νίκου Τσούλια Διατυπώνεται ξανά και ξανά η θεώρηση της απομείωσης του ρόλου των εκπαιδευτικών με το πέρασμα του χρόνου ξεχνώντας δύο

«Δε ζωγραφίζω πράγματα… ζωγραφίζω μόνο τη διαφορά μεταξύ των πραγμάτων», Henri Matisse, Γάλλος ζωγράφος. Με αυτή τη φράση, επιλέγω να ξεκινήσω το άρθρο αυτής της εβδομάδας, έχοντας συναίσθηση, αφενός της βολικής «τσουβαλοποίησης» των πάντων και αφετέρου της επιλεκτικής «ευαισθησίας» κάποιων συνανθρώπων μας. Δε θα μπορούσε να είναι διαφορετική η κατάσταση βέβαια, απ’ τη στιγμή που η όραση κάποιων είναι ανάλογα ασθενής με την αντίληψή τους, ώστε να ξεχωρίζουν μόνο αποχρώσεις και τίποτε άλλο. Οι άγνωστοι «μαύροι» που κλέβουν εξάλλου, δεν είναι ο Michael Jordan που όλοι θαυμάζουμε, όπως οι γνωστοί «λευκοί» που κλέβουν με ύπουλους τρόπους δεν είναι εξίσου εγκληματίες. Με την ίδια ασθενή αντίληψη και όραση, ταυτόσημη είναι η έννοια ενός πρόσφυγα - σαν τους προγόνους καθενός εξ’ ημών - με την έννοια του κάθε «παράνομου» μετανάστη.

«Όταν παραπονιέσαι για το ΚΑΚΟ, το διπλασιάζεις. Όταν το περιγελάς, το εξουδετερώνεις», Κομφούκιος, Κινέζος φιλόσοφος. «Το γεγονός πως ο άνθρωπος γνωρίζει το ΚΑΛΟ και το ΚΑΚΟ, αποδεικνύει την ανωτερότητα της σκέψης του, σε σχέση με τα ζώα. Το γεγονός πως παρ’ όλα αυτά, κάνει το ΚΑΚΟ, αποδεικνύει την ηθική κατωτερότητα του, σε σχέση με τα ζώα», Mark Twain, Αμερικανός συγγραφέας. «Το ΚΑΛΟ είναι πιο ενδιαφέρον από το ΚΑΚΟ, γιατί είναι πιο δύσκολο», Paul Claudel, Γάλλος ποιητής. Πώς θα ξεχώριζε ο ΚΑΛΟΣ, αν δεν υπήρχε ο ΚΑΚΟΣ; Τι αξία θα είχε η ΑΛΗΘΕΙΑ, αν δεν υπήρχε το ΨΕΜΑ; Πώς θα ορίζαμε την ΟΜΟΡΦΙΑ, αν δεν υπήρχε η ΑΣΧΗΜΙΑ;

Του Νίκου Τσούλια (Ως πρόεδρος της ΟΛΜΕ)

Του Νίκου Τσούλια Κάθε επιστήμη στα καταστατικά της στοιχεία περιλαμβάνει και την οριοθέτησή της σε σχέση με τις άλλες επιστήμες,

Του Νίκου Τσούλια Όλα τα μαθήματα στην εκπαίδευση έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά προκειμένου να συνδιαμορφώσουν