Μόνιμες Στήλες

Του Νίκου Τσούλια Είμαστε μια μικρή μειοψηφία. Χρόνια και χρόνια είμαστε μειοψηφία στη χώρα μας. Και ενώ όλο και περισσότεροι άνθρωποι σπουδάζουν και εκπαιδεύονται, ενώ όλα και περισσότερα βιβλία μάς επισκέπτονται, εμείς οι βιβλιοφάγοι παραμένουμε μια μικρή ομάδα. Και θέλουμε να αλλάξουμε αυτή την «εικόνα». Γι’ αυτό θέλουμε να γίνουμε μια ευρεία τάση σ’ όλη τη ανθρωπότητα και φωνάζουμε: «Βιβλιοφάγοι όλων των χωρών ενωθείτε»!

Το ανεμολογιο, αστατο. Βοριαδες του νοτια μας σοροκωνουν τους Καιρους… Τραχεια η Πορεια, αφαρωτη, αχαραχτη στους χαρτες… Στην Γεφυρα ο Ναυτιλος της Σιωπης, Αβραδιαστος τιμονευει. Βαρδια διπλη! Ακροκορφα στα Κυματα Ορθοχαιτος τριποδιζει.

Του Νίκου Τσούλια Ζηλεύω τους φιλόλογους, όχι γενικά και αόριστα γιατί είναι ο «κορμός» του εκπαιδευτικού επαγγέλματος αλλά γιατί το όλο πεδίο της διδασκαλίας των είναι αξιοζήλευτο και θαυμαστό, γιατί έχουν περισσότερες παιδαγωγικές ευκαιρίες μέσα στη σχολική αίθουσα από κάθε άλλη ειδικότητα εκπαιδευτικών.

Με αφορμή τη χθεσινή συνάντηση Αναστασιάδη-Ακιντζί στο περιθώριο της θεατρικής παράστασης «Πικράθηκα στα ελληνικά, πληγώθηκα στα τούρκικα» και κυρίως τις δηλώσεις που ακολούθησαν, επιθυμώ να εκφράσω ορισμένους προβληματισμούς, οι οποίοι έχουν να κάνουν με την επικοινωνιακή στρατηγική των αγαθών δυνάμεων που απεργάζονται τη Λύση.

Παρότι εμφανίζεται επί σκηνής μόνο στο τελευταίο μέρος του δράματος, ο Πέρσης βασιλιάς Ξέρξης συνιστά το συνεκτικό στοιχείο της τραγωδίας του ΑισχύλουΠέρσες, το στοιχείο εκείνο δηλαδή που συνδέει τα συστατικά μέρη της τραγωδίας (δομικές ενότητες, σύμβολα, πρόσωπα κτλ). Οι Πέρσες έχουν εύστοχα χαρακτηριστεί «δράμα νόστου»: όπως και στην περίπτωση της Οδύσσειας, ο απών ήρωας κυριαρχεί απολύτως παρά τη φυσική απόσταση που τον χωρίζει από τα επί σκηνής δρώμενα. Η αδημονία για την επιστροφή του Ξέρξη (αρχικά και του στρατού) διατηρείται και σταδιακά εντείνεται, με διάφορες σκηνικές τεχνικές, από την πρώτη είσοδο του Χορού μέχρι και τη στιγμή της πραγματικής επιστροφής του. Στο έργο του Αισχύλου, τα πάντα αρχίζουν και τελειώνουν στο πρόσωπο του Πέρση βασιλιά, που κυριευμένος από την Άτη άδειασε την Περσία από τους άντρες της και ανάγκασε μια πανίσχυρη και πολύχρυση αυτοκρατορία να γονατίσει ταπεινωμένη.

Let us accept, arguendo, that you are partly right in your perception of the Cyprus Problem; that indeed, in its first decade (1964-1974), it...