Άρθρα-Απόψεις

η Ιστορία πορεύεται με τα ΟΧΙ και μνημονεύει “ες αιεί” τους έχοντας σθένος και παρρησία να πουν ΟΧΙ “φίλε μου η συζήτηση είναι ένα είδος εμπορίου. Αν, θελήσεις να συμμετάσχεις χωρίς να διαθέτεις κεφάλαια, εμπόριο δεν γίνεται. Βαίνομεν προς χρεωκοπίαν» --------- «Τό γάρ εὖ πράττειν παρά τήν ἀξίαν ἀφορμή τοῦ κακῶς φρονεῖν τοῖς ἀνοήτοις γίγνεται· διόπερ πολλάκις δοκεῖ τό φυλάξαι τἀγαθά τοῦ κτήσασθαι χαλεπώτερον εἶναι».

Έτυχε να πέσω πάνω σε μία εικόνα, από αυτές που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Απεικόνιζε τον Αδόλφο Χίτλερ με ένα κειμενάκι δίπλα να εξαίρει την σημασία εκείνης της χρονιάς, διότι πλέον θα υφίστατο η κυκλοφορία των όπλων μόνο κατόπιν ειδικής άδειας. Μου φάνηκε παράξενο είναι η αλήθεια. Υπήρχε απόλυτη ταύτιση με τον socalled «ειρηνικό φιλελευθερισμό». Με μία γρήγορη ματιά ανακάλυψα μία φράση του Thomas Madison, ο οποίος υποστήριζε ότι τα μέσα εναντίον των εχθρών γίνονται τα όργανα της τυραννίας στην πατρίδα. Η γνώμη του αμερικάνου ήταν καλή, γιατί εξηγούσε την χαρά του δικτάτορα. Είναι όμως ταυτοχρόνως αντίθετη με την σημερινή κυριαρχούσα άποψη, στην οποία αρέσκεται ο δικτάτορας. Το ζήτημα μπερδεύει…

1. ΛΕΞΙΚΟ: Αργόσχολη συζήτηση με κακόβουλο σχολιασμό πράξεων και ενεργειών άλλων ανθρώπων. Ετυμολογικά πολυπολιτισμικό προέρχεται από σύνθεση του βαλκανικού «κουτσο» emoticon smile μικρό) η του οθωμανικού «κουτσουκ» και του ισπανικού «bola» (=ψευτιά)

Μετακομίζω και μαζί με μενα μετακομίζουν χιλιάδες. Ξεκολλάω τις χαμογελαστές φωτογραφίες από τον τοίχο και την ίδια στιγμή τις νιώθω να μπαίνουν σε μια κορνίζα σε ένα μέρος ξένο κάπου σε ένα δωμάτιο μακριά στην Ευρώπη.

Βρισκόμαστε στο 2018 Κυριαρχεί ένας ανελέητος ανταγωνισμός μεταξύ των φροντιστηρίων, τα οποία για να επιβιώσουν επιστρατεύουν ολοένα και νέες παροχές. Η νέα ανταγωνιστική υπηρεσία είναι η μεταφορά των μαθητών από και προς το φροντιστήριο.

«Οι φιλόλογοι είναι “πολυδύναμοι” και η διδασκαλία είναι μόνο μια πιθανή προοπτική επαγγελματικής αποκατάστασης» Όταν όλα «αποδομούνται», λένε, τότε βγαίνει η αμφισβήτηση, η αναθεώρηση και η αλήθεια στην επιφάνεια. Μια καθαρά λαϊκή ρήση που συνοδεύει τον πολιτισμό εν γένει σε περιόδους παλινδρόμησης, όπως αυτές που βιώνουμε.