Άρθρα-Απόψεις

Την Τετάρτη 18 Μαΐου οι υποψήφιοι και οι υποψήφιες της Ο.Π. των Ανθρωπιστικών Σπουδών εξετάζονται στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών που αποτελεί μάθημα βαρύτητας για το πρώτο πεδίο. Η εξέταση διαιρείται στην ενότητα του διδαγμένου κειμένου (60/100 μόρια) και στην ενότητα του αδίδακτου κειμένου (40/100 μόρια).

Κόντρα στο ρεύμα της εποχής που θέλει το μεγαλύτερο μέρος της ημερήσιας αρθρογραφίας ν’ αφιερώνεται σε θέματα πολιτικά και κοινωνικά, θα επιχειρήσουμε, στον βαθμό που επιτρέπουν οι ιδιαιτερότητες μιας έντυπης δημοσίευσης, μια απόπειρα υποστήριξης των παιδιών που σε λίγες ημέρες εισέρχονται στον απαιτητικό στίβο των Πανελληνίων Εξετάσεων. Παραδοσιακά, εδώ και πολλά χρόνια, το πρώτο μάθημα που εξετάζεται στις εισαγωγικές εξετάσεις είναι η Έκθεση Γενικής Παιδείας.

Η 5η Μαΐου είναι η ημέρα νίκης της Δεξιάς. Υβρίζουν (οι «δεξιοί»), αιτιολογούν, αναμοχλεύουν τα πάθη, τονίζουν τις διαχωριστικές γραμμές με την Αριστερά, ειρωνεύονται και αμιλλούνται στο κήρυγμα του μίσους. Υπάρχει, σκέφτομαι, έστω ένας που να μην ξέρει το σωστό και το λάθος, το πρέπον ή το ανήθικο, το κόσμιο και το ξιπασμένο; Μα, φυσικά και γνωρίζουν. Και γνωρίζουν βέβαια πρώτα από όλα το λάθος της τακτικής, ολίγον τι οπορτουνιστικά, μηχανιστικά,

Βρισκόμαστε στο 2020. Τα φροντιστήρια πρωτοπορούν στην εκπαιδευτική τεχνολογία, προσφέροντας hi tech διαδραστικά συστήματα εκπαίδευσης. Η κυρία Φερνογύρου αναζητεί το κατάλληλο διαδραστικό σύστημα για το γιό της τον Ριρή. -Καλησπέρα σας, Φερνογύρου ονομάζομαι και έχω ραντεβού ενημέρωσης για τα διαδραστικά σας συστήματα.

η Ιστορία πορεύεται με τα ΟΧΙ και μνημονεύει “ες αιεί” τους έχοντας σθένος και παρρησία να πουν ΟΧΙ “φίλε μου η συζήτηση είναι ένα είδος εμπορίου. Αν, θελήσεις να συμμετάσχεις χωρίς να διαθέτεις κεφάλαια, εμπόριο δεν γίνεται. Βαίνομεν προς χρεωκοπίαν» --------- «Τό γάρ εὖ πράττειν παρά τήν ἀξίαν ἀφορμή τοῦ κακῶς φρονεῖν τοῖς ἀνοήτοις γίγνεται· διόπερ πολλάκις δοκεῖ τό φυλάξαι τἀγαθά τοῦ κτήσασθαι χαλεπώτερον εἶναι».

Έτυχε να πέσω πάνω σε μία εικόνα, από αυτές που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Απεικόνιζε τον Αδόλφο Χίτλερ με ένα κειμενάκι δίπλα να εξαίρει την σημασία εκείνης της χρονιάς, διότι πλέον θα υφίστατο η κυκλοφορία των όπλων μόνο κατόπιν ειδικής άδειας. Μου φάνηκε παράξενο είναι η αλήθεια. Υπήρχε απόλυτη ταύτιση με τον socalled «ειρηνικό φιλελευθερισμό». Με μία γρήγορη ματιά ανακάλυψα μία φράση του Thomas Madison, ο οποίος υποστήριζε ότι τα μέσα εναντίον των εχθρών γίνονται τα όργανα της τυραννίας στην πατρίδα. Η γνώμη του αμερικάνου ήταν καλή, γιατί εξηγούσε την χαρά του δικτάτορα. Είναι όμως ταυτοχρόνως αντίθετη με την σημερινή κυριαρχούσα άποψη, στην οποία αρέσκεται ο δικτάτορας. Το ζήτημα μπερδεύει…