Είναι η μόνη ελευθερία που μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην ευδαιμονία και στην ευτυχία, αφού η ελευθερία του σώματος ή είναι δεδομένη ή υπόκειται στην ελευθερία του πνεύματος. Πρόκειται όμως για μια ενιαία και αδιαίρετη ελευθερία, την ελευθερία του ανθρώπου – που διακρίνεται σε εκείνη του σώματος και την αντίστοιχη του πνεύματος μόνο λόγω του γνωστού φιλοσοφικού και κοσμοθεωρητικού ζητήματος του δυισμού – και η οποία δύσκολα κατακτάται, ακριβώς γιατί είμαστε χειραγωγημένοι από τις άπειρες προκαταλήψεις και τις κοινωνικά, πολιτισμικά και προσωπικά κατασκευασμένες δεσμεύσεις. Και όχι μόνο δύσκολα κατακτάται, αλλά και το πιο σημαντικό είναι ότι η ελευθερία δεν είναι ούτε καν στα ζητούμενα της ζωής μας, δεν την επιζητούμε γιατί δεν γνωρίζουμε ποια είναι η μορφή και ποιο το περιεχόμενό της.
