Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ναυπλίου Ο ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ και ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας συνδιοργάνωσαν διαλέξεις με τίτλο “Μετάφραση και Γλώσσα” με τον Καθηγητή του Τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου κ. Γιώργο Κεντρωτή. Οι διαλέξεις πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή και το Σάββατο 8-9 Φεβρουαρίου 2019 στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ναυπλίου. Μεταξύ των θεμάτων που πραγματεύθηκε ο εκλεκτός προσκεκλημένος μας, ήταν:
Η Μετάφραση ως Διαδικασία και Αποτέλεσμα.
Η δράση της μετάφρασης ως κειμένου μέσα σε συγκεκριμένο επικοινωνιακό πλαίσιο.
Συγχρονία και Διαχρονία στη μετάφραση.
Μεταφράζοντας από τα αρχαία ελληνικά στα νέα ελληνικά τραγωδίες, λυρική ποίηση και φιλοσοφικά κείμενα. Ευχαριστούμε θερμά όλους τους συντελεστές! Οι διαλέξεις αφιερώνονται στη μνήμη του συναδέλφου μαθηματικού Αγγελή Δουβρόπουλου, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.
Την Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2019 και ώρα 19.00 θα διεξαχθεί το Colloquium των κατευθύνσεων Νεοελληνικής Φιλολογίας και Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας του Τομέα Μεσαιωνικών και Νέων Ελληνικών Σπουδών του Τμήματος Φιλολογίας, ΑΠΘ. Θα μιλήσει η διδάκτωρ Φιλολογίας, Μέλος του Συνεργαζόμενου Εκπαιδευτικού Προσωπικού του Ε.Α.Π., κ. Πέρσα Αποστολή με θέμα: Η πρόσληψη των λογοτεχνικών ειδών στον ελληνικό 19ο αιώνα: Η περίπτωση του πικαρικού μυθιστορήματος. Η εκδήλωση θα γίνει στο Σπουδαστήριο Μ.Ν.Ε.Σ., αίθουσα 208 (2ος όροφος Νέου Κτιρίου Φιλοσοφικής Σχολής).
Γνωστοποίηση των διατάξεων των άρθρων 71, 72, 73 και 74 του α.ν. 2545/1940 (Α΄ 287), που προστέθηκαν με την παράγραφο 2 του άρθρου 42 του ν. 4589/2019 (Α΄13), και αφορούν στην επιβολή διοικητικών κυρώσεων για παραβάσεις της νομοθεσίας για τη λειτουργία των Φροντιστηρίων και των Κέντρων Ξένων Γλωσσών.
Σας γνωρίζουμε ότι στο ΦΕΚ 13/τ.Α΄/29-1-2019 δημοσιεύθηκε ο ν. 4589/2019, όπου με την παράγραφο 2 του άρθρου 42 προστέθηκαν άρθρα 71, 72, 73 και 74 στον α.ν. 2545/1940. Με τις διατάξεις των ανωτέρω άρθρων επανήλθε στις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης η αρμοδιότητα ελέγχου των Φροντιστηρίων και των Κέντρων Ξένων Γλωσσών και επιβολής κυρώσεων στους ιδιοκτήτες τους σε περιπτώσεις παραβάσεων της νομοθεσίας που ρυθμίζει τη λειτουργία τους. Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης καθίσταται αρμόδια για τον έλεγχο και τη διαπίστωση των παραβάσεων των Φροντιστηρίων και Κέντρων Ξένων Γλωσσών της περιοχής ευθύνης της και την επιβολή των κυρώσεων (άρθρο 73).
Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αναλαμβάνει τη διενέργεια ελέγχων και αυτοψίας είτε αυτεπαγγέλτως, είτε ύστερα από εντολή της Αυτοτελούς Διεύθυνσης Ιδιωτικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων (ΥΠ.Π.Ε.Θ.).
Ανάλογα με το είδος και τη βαρύτητα της παράβασης, προβλέπονται:
α) πρόστιμα από του ποσού των εκατό (100) έως του ποσού των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ, β) προσωρινή, έως ένα (1) έτος ανάκληση της άδειας λειτουργίας τους και γ) οριστική ανάκληση της άδειας λειτουργίας τους.
Αν θελήσουμε να βρούμε τον ενδότερο πυρήνα της καταστατικής σύστασης του σχολείου, ως του θεμελιακού για κάθε κοινωνία και κάθε εποχή θεσμού αγωγής και μάθησης, αν αναζητήσουμε ποιο είναι το όραμά του και τι Κόσμο θέλει να δημιουργήσει, θα καταλήγαμε με τον πιο απόλυτο τρόπο στο δίδυμο αστερισμό, της αγάπης και της γνώσης, στην προαγωγή μιας κοινωνίας καθολικής αλληλεγγύης και μιας δημοκρατίας των Γραμμάτων.
Έκφραση και αδιαχώριστο στοιχείο της αγάπης και της δημιουργίας ανθρώπινων και κοινωνικών σχέσεων είναι ο σεβασμός στον άλλο. Δεν υπάρχει αγάπη χωρίς σεβασμό ούτε σεβασμός χωρίς αγάπη. Αλλά και η γνώση και η καλλιέργεια του πνεύματος είναι και αυτοσκοπός αλλά και κρίσιμοι συντελεστές της αγάπης.
Κάθε κίνηση του σχολείου (πρέπει να) ξεκινάει και καταλήγει στην προαγωγή του σεβασμού. Ο σεβασμός στο σχολείο ή θα είναι ένα απόλυτα καθολικό σύμπαν προς κάθε κατεύθυνση ή απλά δεν θα υπάρχει. Ωστόσο, ο σεβασμός έχει δύο βασικές πηγές. Η μία εκρέει από την οικογένεια και αφορά την ουσία της διαπαιδαγώγησης των γονέων προς τα παιδιά τους. Η δεύτερη και αυτή ξεκινάει από τον κόσμο των μεγάλων και είναι υπόθεση του σχολείου, είναι ο σεβασμός των εκπαιδευτικών προς τους μαθητές ως απτό και καθημερινό δείγμα της παιδαγωγικής αγάπης. Αν ο εκπαιδευτικός δεν σέβεται το μαθητή, δεν έχει κανένα δικαίωμα να ζητήσει σεβασμό από το μαθητή προς την αφεντιά του! Τον σεβασμό τον κερδίζεις εμπνέοντας τον και όχι απαιτώντας τον. Η έννοια και το σχήμα του εκπαιδευτικού υπάρχουν με προϋπόθεση την ύπαρξη και την «παιδαγωγική αναγνώριση» του μαθητή.
Συμπερασματικά, το παιδί (οφείλει να) γνωρίζει και (να) βιώνει τους δύο βασικούς θεσμούς της αγωγής, οικογένεια και σχολείο, μέσα από ένα κλίμα αγάπης και σεβασμού προς το πρόσωπό του. Μόνο έτσι καλλιεργείται ως πρώτιστη αξία, ως γεύση και πρόταγμα ζωής ο σεβασμός και όχι ως θεωρητικό τσιτάτο και ως υπονομευτική προσταγή. Φυσικά, πέραν της έμπρακτης έκφρασης του σεβασμού οφείλουμε να ερμηνεύουμε και να αιτιολογούμε το γιατί ο σεβασμός είναι το αλάτι της ζωής και ο συνεκτικός ιστός κάθε κοινωνίας. Ο σεβασμός προς τον άλλον είναι πρώτα απ’ όλα σεβασμός προς το πρόσωπο του ανθρώπου γενικά και προς το πρόσωπο το δικό μας ειδικά. Σεβόμαστε τους άλλους, γιατί είναι απότοκος του όμορφου συναισθήματος της αγάπης και γιατί επιστρέφει αυτή η ομορφιά πολλαπλασιασμένη στον εαυτό μας. Και νιώθουμε συναισθηματική πληρότητα και πνευματική έκσταση από την όλη «κίνηση» του σεβασμού.
Το παιδί πρέπει να ξεκινάει την πρωτόλεια ερμηνεία του Κόσμου μέσα από το βαθύ σεβασμό προς ό,τι το περιβάλλει και ό,τι το εμπεριέχει. Θα πρέπει να τον γευτεί στην οικογένεια και στο σχολείο αλλά θα το καταλάβει και μόνο του από τα πρώτα δικά του σκιρτήματα ανάπτυξης του συναισθήματός του στη δημιουργία της φιλίας. Ωστόσο, το παιδί είναι παιδί και ο παρορμητισμός του είναι πάντα ενεργός και χαοτικός και στη συνέχεια ως έφηβος θα περάσει από τα πεδία της αμφισβήτησης των πάντων και επομένως απαιτείται η διαρκής και συστηματική καλλιέργεια του σεβασμού.
Αν ο μαθητής δεν σέβεται το δάσκαλο και τον καθηγητή του, δεν μπορεί να λειτουργήσει δημιουργικά στο σχολείο, δεν μπορεί να έχει την ιερή εικόνα του μαθητή. Δεν μπορεί να διαπαιδαγωγηθεί και να αγαπήσει τον άνθρωπο ούτε και να εκπαιδευτεί και να μορφωθεί. Ο εκπαιδευτικός οφείλει να διαπαιδαγωγεί τον μαθητή στο σεβασμό σε όλους τους μαθητές και σε κάθε μαθητή ξεχωριστά. Αν υπάρχουν σκιές εχθρότητας μέσα στους κόλπους των μαθητών, η οποιαδήποτε απόπειρα αγωγής και μάθησης είναι υπονομευμένη. Ο μαθητής οφείλει να σέβεται τη λειτουργία της σχολικής αίθουσας και το σχολείο ως πνευματικό θεσμό αλλά και ως υλικό κτήριο.
Η καλλιέργεια του σεβασμού στους νέους είναι το καλύτερο προγεφύρωμα που μπορεί να δώσει το σχολείο για τη μετέπειτα ζωή τους. Η κατάκτηση μιας κουλτούρας σεβασμού είναι το καλύτερο εφόδιο για μια δημιουργική ζωή. Πού δεν εκτιμάται ως πρώτο των πρώτων προτερημάτων ο σεβασμός; Δεν είναι στην επαγγελματική μας καριέρα, στον εργασιακό μας χώρο, στις παρέες και σ’ όλες τις κοινωνικές μας λειτουργίες ένας θεμελιακός παράγοντας αξιολόγησής μας; Αλλά, και το πιο σημαντικό, δεν αισθανόμαστε την ομορφιά του εαυτού μας με έναν μοναδικά ξεχωριστό τρόπο όταν σεβόμαστε κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα από κοινωνική θέση και από οικονομική δυνατότητα;
Μια κουλτούρα σεβασμού καταδεικνύει τη βαθιά πίστη μας στον άνθρωπο και εκφράζει αυθεντικά το πράγματι ουμανιστικό αξιακό στερέωμά μας, είναι κατάφαση στην ίδια τη ζωή και άποψη για τη ζωή!
Προς τους Υπουργούς Εσωτερικών, Οικονομικών και Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων
Θέμα: Ανάκληση της εκχώρησης δημόσιων εκτάσεων, ανάμεσά τους και σχολείων του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας, στο Υπερταμείο.
Με απόφαση της Κυβέρνησης (ΦΕΚ Β’ 2317/19-6-18), πάνω από 10 χιλιάδες εκτάσεις/ακίνητα του Δημοσίου, ανάμεσά τους και 50 δημόσιοι/αθλητικοί/αρχαιολογικοί χώροι του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας, εντάχθηκαν στο Υπερταμείο.
Μάλιστα, περιλαμβάνονται ακόμα και σχολικά κτίρια, όπως το Ιο ΓΕΛ Κερατσινίου, το 2ο Γυμνάσιο-2ο ΓΕΛ Κερατσινίου, τα 8ο, 12ο και 14ο Δημοτικά Σχολεία Κερατσινίου, τα 11ο και 13ο Νηπιαγωγεία κ.ά. Επίσης, δημοτικά γυμναστήρια, μέρους του πάρκου “Σελεπίτσαρι”, ελεύθεροι χώροι κλπ…
Αντίστοιχες μεταβιβάσεις στο Υπερταμείο έχουν γίνει και σε άλλους Δήμους του Πειραιά και της Αττικής.
Υλοποιώντας το Μνημόνιο και σαν τον κλέφτη, η κυβέρνηση εκχωρεί τη δημόσια περιουσία στο Ταμείο των Ιδιωτικοποιήσεων.
Το κυβερνητικό επιχείρημα, ότι τάχα οι χώροι αυτοί εξαιρούνται από τη μεταβίβαση (επικαλούμενη την παρ. 4 άρθρο 196 του νόμου 4389/2016 και το άρθρο 966 του Αστικού Κώδικα), δεν αντιστοιχεί την πραγματικότητα, καθώς στο ίδιο άρθρο (196 του νόμου 4389/2016), στην παράγραφο 5, αναφέρεται ρητά ότι η διαχείριση και αυτών των χώρων ανήκει στο Υπερταμείο. Για το λόγο αυτό, για την εξαίρεση των αρχαιολογικών χώρων, μετά το σάλο που δημιουργήθηκε, απαιτήθηκε ειδική ρύθμιση.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. Υπουργός τι μέτρα θα πάρει:
Για την ανάκληση της εκχώρησης των δημόσιων εκτάσεων, ανάμεσά τους και σχολείων, στο Υπερταμείο;
Η Πανελλήνια Παιδαγωγική Εταιρεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΑ.Π.Ε.Δ.Ε.), το Παιδαγωγικό Τμήμα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, το Τμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και τα Λύκεια Κολλεγίου Αθηνών και Κολλεγίου Ψυχικού, συνδιοργανώνουν το Πανελλήνιο Επιστημονικό Συνέδριο
Προγράμματα Σπουδών σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει
Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στο Κολλέγιο Αθηνών – Κολλέγιο Ψυχικού από 1 έως 3 Νοεμβρίου 2019.
Η συμμετοχή με εισηγήσεις και η παρακολούθηση του συνεδρίου είναι δωρεάν.
Αποστολή προτάσεων για εισηγήσεις μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου 2019.
Για να δείτε το αντικείμενο του συνεδρίου, τους ενδεικτικούς άξονες, τον τρόπο υποβολής εργασιών, ενδεχόμενη δημοσίευσή τους, την αίτηση συμμετοχής για παρακολούθηση κ.ά. καθώς και για συνεχή ενημέρωση επισκεφθείτε την ηλεκτρονική διεύθυνση https://papede.wordpress.com/synedria/nov-19/
