Η Κωνσταντινούπολη ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον
Του Νίκου Τσούλια
Η Κωνσταντινούπολη, η Πόλη πάντα θα έχει στραμμένο ένα μέρος της σκέψης της στο παρελθόν της. Η ιστορία της – ως τομή των μεσαιωνικών αιώνων και της νεωτερικότητας – και η γεωγραφία της – ως τομή Ανατολής και Δύσης – θα είναι πάντα πανίσχυρες. Ο Βόσπορος θα είναι πάντα «αμφίκυρτος», θα ρέπει και προς τις δυο πλευρές του σύγχρονου κόσμου.
Παιχνίδια με τα βιβλία…
Του Νίκου Τσούλια
Ό,τι αγαπάς και λατρεύεις δεν γίνεται μόνο υπόθεση ασίγαστου πόθου και αδιάλειπτης επιθυμίας αλλά και έκφραση μιας περίεργης αθωότητας και «αντικείμενο» παιχνιδιού, γιατί μέσα από το παιχνίδι αφαιρείται η κλασική θεώρηση των πραγμάτων και απελευθερώνεται η λειτουργία μας σε εντελώς ελεύθερα και αυθεντικά πεδία, όπου επικρατεί μόνο το συναίσθημά μας.
Η ελληνική αναγέννηση έρχεται…
Βρισκόμαστε στο 2017 στα γραφεία της Intale, άλλης μιας επιτυχημένης Ελληνικής startup εταιρίας τεχνολογίας.
Είχα (έχω) προτάσεις για την εκπαίδευση;
Του Νίκου Τσούλια
Αφορμή για τη γραφή αυτού του άρθρου ήταν το σχόλιο ενός μάλλον συναδέλφου σε γνωστή εκπαιδευτική ιστοσελίδα με το ερώτημα / πρόκληση:
Ορκίζομαι…= ψεύδομαι;;; (μια ασύλληπτη άγνοια μιας διαχρονικής αλήθειας)
«Εγώ δε λέγω υμίν, μη ομόσαι όλως, μήτε εν τω ουρανώ, ότι θρόνος εστί του Θεού. μήτε εν τη γη, ότι υποπόδιον έστι των ποδών αυτού. μήτε εις Ιεροσόλυμα, ότι πόλις εστί του μεγάλου βασιλέως. μήτε εν τη κεφαλή σου ομόσης, ότι ου δύνασαι μίαν τρίχα λευκήν ή μέλαιναν ποιήσαι». Έστω δε ο λόγος υμών ναι ναι, ου ου». τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν. (Ματθ. ε’ 34-37).
Ιδιωτικό εναντίον δημόσιου!
Του Νίκου Τσούλια
Κι όμως ακόμα και μέσα στα μεσοπέλαγα της κρίσης και όπου έφυγαν οι πρώτες εκρήξεις οργής και θυμού, δεν φαίνεται να πηγαίνουμε σε μια ψύχραιμη και ορθολογική αποτίμηση της κατάστασής μας – στοιχείο απαραίτητο για την υπέρβαση της κρίσης.
