Μόνιμες Στήλες

Του Κωνσταντίνου Παπαγιαννούλη Bρισκόμαστε στο 2570 π.χ. στην Αίγυπτο. Ο Εβουρ είναι εργάτης οικοδόμος στη μεγάλη πυραμίδα του Χέοπα. Κάθε απόγευμα περιμένει όλος λαχτάρα και πείνα το πολυπόθητο φαγητό που θα διαμοιραστεί στους εργάτες. Πρόκειται για ένα χυλό από εκχύλισμα βύνης που λέγεται Μπύρα !!

Τι ήταν αυτό που ονομάζουμε Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και ποια υπήρξε η σημασία του στην ιστορία του αρχαιοελληνικού και του παγκόσμιου πολιτισμού; H ελληνιστική περίοδος θεωρούνταν παλαιότερα περίοδος παρακμής συγκριτικά με την “κλασική” περίοδο (5ος-4ος αι. π.Χ) και ειδικά με τον “χρυσό αιώνα του Περικλή”. Στην πραγματικότητα, υπήρξε περίοδος πολυποίκιλου εμπλουτισμού, εμβάθυνσης και διάδοσης του αρχαιοελληνικού πνεύματος και ανάπτυξης όλως ιδιαιτέρως της φιλοσοφίας και του συνόλου φάσματος των επιστημών, η οποία μπολιάζοντας τη Ρώμη έθεσε τις βάσεις του σύγχρονου κόσμου. Ένας από τους σημαντικότερους πολιτισμικούς πυλώνες της ελληνιστικής εποχής υπήρξε η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας.

Του Νίκου Τσούλια[i] Ο θεσμός των αιρετών εκπαιδευτικών στα Υπηρεσιακά Συμβούλια (Υ.Σ.) αποτελεί – κατά τη γνώμη μου – μια σημαντική κατάκτηση για το συνδικαλιστικό κίνημα και πιο πολύ για το γενικό εργασιακό στάτους των εκπαιδευτικών αλλά και για την ορθολογική λειτουργία της δημόσιας εκπαίδευσης. Έχει κάνει μακρά πλέον διαδρομή και έχει δώσει θετικά δείγματα γραφής για τα μείζονα ζητήματα της τήρησης της νομιμότητας και της διαφάνειας, της δικαιοσύνης και της ισονομίας στον κλάδο μας.

Οι θεματικές ποιητικές ανθολογίες αποτελούν πλέον παράδοση των “Λωτοφάγων”, την οποία αγκαλιάσατε και αγαπήσατε. Με τη σημερινή δημοσίευση εγκαινιάζουμε σειρά έξι αναρτήσεων, οι οποίες σταχυολογούν αξιόλογα ελληνικά ποιήματα με κεντρικό θέμα το αρχαίο θέατρο ή/και τους μεγάλους του μύθους.

Του Νίκου Τσούλια Μαζί με τον πόλεμο και τη φτώχεια είναι οι μεγάλες πληγές της ανθρωπότητας, συναποτελούν τη σκιά βαρβαρότητας του σύγχρονου πολιτισμού (του κατ’ ευφημισμό πολιτισμού), συγκροτούν το σκοτεινό μέρος του πλανήτη μας που διαρκώς γίνεται και πιο μεγάλο. Ο αναλφαβητισμός είναι η άμεση προσβολή του προσώπου του ανθρώπου από κάθε λογής σύστημα εξουσίας που διατηρεί και αναπαράγει γενικότερα τις ανισότητες στην εκπαίδευση.

Οι έξυπνοι άνθρωποι όπως όλοι οι άνθρωποι έχουν μειονεκτήματα όπως εμφάνισης, οικονομικής κατάστασης, προβληματικής παιδικής ηλικίας, όμως δεν έχει συμβεί με κάποιο μαγικό τρόπο αυτά να τους μπλοκάρουν τη σκέψη.