Είμαστε όλοι μετανάστες
Του Νίκου Τσούλια
Μάθαμε στο σχολείο για την κάθοδο των Δωριέων, ενός ελληνικού φύλου μας, αλλά η τότε θεώρηση της μετακίνησής των είχε μάλλον του χάρτη τη συμβολική απεικόνιση και όχι τη σημερινή ευρύτερη προσέγγιση της μετανάστευσης. Σε κάθε περίπτωση όμως ήταν μια μετανάστευση / μετακίνηση στη σημερινή Ελλάδα.
Οι μετεξελίξεις των διαβασμάτων μας
Του Νίκου Τσούλια
Η ζωή μας διακρίνεται σε φάσεις και περιόδους κυρίως από τα πολύ «οριακά γεγονότα» (εφηβεία, σπουδές, επαγγελματική εξέλιξη, γάμος, οικογένεια κλπ) αλλά και από άλλα στοιχεία τα οποία διατέμνουν και επηρεάζουν τη διαφορετικότητα των πιο ορατών σταδίων της. Από την άλλη πλευρά,
Ο βρόχος των προκαταλήψεων στην αναπηρία και η εκπαίδευση
Του Νίκου Τσούλια
ΝΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑ, τ. 121, σ. 50-64, 2007
Γονείς και παιδιά στις “γειτονιές” του κυβερνοχώρου
Του Νίκου Τσούλια
Ο κυβερνοχώρος διεισδύει όλο και πιο πολύ στη ζωή των ανθρώπων, μετασχηματίζει όλο και περισσότερες κοινωνικές λειτουργίες αλλά και στοιχεία της καθημερινής μας ζωής. Σ’ αυτό το τεχνολογικό κάλεσμα δίνουν το παρόν πρώτος και καλύτερος ο νέος κόσμος και βέβαια όπως πάντα σε κάθε πρωτοποριακή ανέλιξη και το φωτεινό μέρος του πλανήτη μας.
Περί της ηθικής στην πολιτική
Του Νίκου Τσούλια
Η έννοια και το σημασιολογικό φορτίο της ηθικής είναι από τα πιο ταλαιπωρημένα γλωσσικά και πολιτισμικά ζητήματα στην ιστορία του ανθρώπου. Ο καθένας δίνει το δικό του περιεχόμενο και αυτοπροσδιορίζει τη δική του θέση σχεδόν εξ ορισμού ως την ηθική, τη σωστή, τη δίκαιη κλπ κλπ.
Ταξιδιώτες του Χρόνου…
Του Νίκου Τσούλια
Ο χρόνος κυλάει προς μια κατεύθυνση πάντα. Είναι αμείλικτος στη ροή του˙ ό,τι σημειώνεται στα κιτάπια του αλλάζει την επόμενη στιγμή. «Τα πάντα ρει», θα μας λέει διαρκώς και αιωνίως ο μεγάλος μας φιλόσοφος Ηράκλειτος. Και το πιο σημαντικό στη σχέση μας με το χρόνο είναι ότι η δρώσα έκφρασή του, το παρόν, αλέθεται κάθε στιγμή μεταξύ των δύο αντίθετα κινούμενων μυλόπετρων του παρελθόντος και του μέλλοντος.
