Παράξενο το σκηνικό της διδασκαλίας…
Του Νίκου Τσούλια
Παράξενο είναι το όλο σκηνικό της διδασκαλίας. Και μόνο η σχέση της με το χρόνο, η ίδια η ιστορική της εξέλιξη συνιστά μια πολύ ιδιαίτερη, μια μοναδική κοινωνική λειτουργία. Η διδασκαλία είναι το πιο ουσιαστικό αλλά και το πιο διαχρονικό νήμα στην πορεία του πολιτισμού. Η διδασκαλία μπορεί να θεωρηθεί ο πιο σταθερός θεσμός στην ιστορία του ανθρώπου.
Ο Κόσμος μας σήμερα…
Του Νίκου Τσούλια
Κάθε άνθρωπος βιώνει τη ζωή του όχι μόνο με το μικροπεριβάλλον του αλλά και με γενικότερα πεδία αναφοράς με ισχυρότερο εκείνο της πατρίδας του. Η πολιτική και η οικονομία συναρτώνται εν πολλοίς με τα δρώμενα της χώρας του αλλά και με την ιστορία της και με τη σύγχρονη πολιτισμική της εξέλιξη.
Τι σημαίνει να μη σεβόμαστε τους εκπαιδευτικούς;
Του Νίκου Τσούλια
Να αφήσουμε τα μισόλογα και τις δήθεν περισπούδαστες θεωρητικές αναλύσεις. Να δούμε κατάματα το γυμνό πυρήνα του προβλήματος. Τι συμβαίνει όταν οι μαθητές δεν σέβονται και απαξιώνουν τους εκπαιδευτικούς τους; Τι σημαίνει όταν οι μαθητές αρνούνται την αγωγή και προσχωρούν στην ωμή βία;
Η «αριστερή» διάλυση του Λυκείου
Του Νίκου Τσούλια
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει Υπουργός Παιδείας που να μην έκανε κάποια παρέμβαση στο λύκειο – κάτι που δεν ισχύει για τις άλλες βαθμίδες της εκπαίδευσης. Ο λόγος δεν είναι ούτε εκπαιδευτικός ούτε ουσιαστικά πολιτικός και κοινωνικός – είναι πολιτικάντικος και άκρως δημαγωγικός.
Να ανοίξουν οι συζητήσεις!
Του Νίκου Τσούλια
Δεν μπορεί έξι χρόνια τώρα οι συζητήσεις μας και ο δημόσιος διάλογος να αρχίζουν και να τελειώνουν με την κρίση. Δεν μπορεί η «κρισιολογία» να υπερβαίνει αυτό καθ’ εαυτό το γεγονός της κρίσης, να την αναπαράγει και να τη διατηρεί όχι απλά και μόνο ως κρατούσα κατάσταση αλλά ως μοναδικό πεδίο αναφοράς και αναγωγής των πάντων σ’ αυτή.
Ουδείς φτωχότερος του… πάμπλουτου στην τσέπη!
«Η πλουτοκρατία ήταν, είναι και θα είναι ο μόνιμος άρχων του κόσμου, ο διαρκής Αντίχριστος. Αυτή γεννά την αδικία, αυτή τρέφει την κακουργία, αυτή φθείρει σώματα και ψυχές», Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Έλληνας συγγραφέας.
