Μόνιμες Στήλες

Του Νίκου Τσούλια Η παιδαγωγική σχέση είναι μια ισχυρή σχέση, είναι μια σχέση που συνδέεται με την ίδια την εξέλιξη της ιστορίας του ανθρώπου, με την εξέλιξη της κοινωνίας του. Κάθε εποχή προσδίδει στην παιδαγωγική σχέση τα δικά της πολιτισμικά χαρακτηριστικά. Και όμως υπάρχει ένα ισχυρό νήμα που διατρέχει διαχρονικά όλη την πορεία της παιδαγωγικής. Πρόκειται για ένα βασικό και θεμελιώδες περιεχόμενο, το οποίο δεν φαίνεται να αλλοιώνεται από τα γυρίσματα των καιρών.

«Η σάρκα είναι η στάχτη, η ψυχή είναι η φλόγα», Βίκτωρ Ουγκώ, Γάλλος συγγραφέας. «Το πιο ισχυρό όπλο στον κόσμο είναι η φλεγόμενη ανθρώπινη ψυχή», Φερντινάν Φος, Γάλλος στρατάρχης. «Η ψυχή είναι ένας θεός, που βρίσκει καταφύγιο στο σώμα του ανθρώπου», Σενέκας, Ρωμαίος φιλόσοφος. Εν όψει της παγκόσμιας ημέρας ψυχικής υγείας, που τιμήθηκε με μια σειρά εκδηλώσεων εχθές, όπως και κάθε χρόνο στις 10 Οκτωβρίου, φαντάζομαι πως άπαντες αναγνωρίζουμε ως ύψιστο αγαθό και μέγιστη ευλογία την υγεία γενικά. Πόσοι από εμάς όμως, αντιλαμβανόμαστε στην ουσία κι όχι στην επιφάνεια, αυτή την πολυπόθητη ευχή, που με την παραμικρή αφορμή απευθύνουμε τυπικά κι όχι ουσιαστικά προς τους άλλους;

Του Νίκου Τσούλια Ο πολιτισμός μας σήμερα χαρακτηρίζεται σε σημαντικό βαθμό από την επίδραση της επιστήμης. Κάθε ημέρα είναι ημέρα καινούργια για τον κόσμο της επιστήμης. Σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης η επιστημονική έρευνα είναι σε οργασμό. Οι οικονομικές επενδύσεις έχουν στραμμένο το κύριο ενδιαφέρον τους στα πεδία της. Οι προτεραιότητες της κοινωνίας και οι ανάγκες και οι φιλοδοξίες του ανθρώπου έχουν μόνιμη εστία στης επιστήμης το στερέωμα. Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι η πρόοδος της σύγχρονης ανθρωπότητας οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη δυναμική της επιστήμης.

Του Νίκου Τσούλια Ναι, φρονώ ότι η σχέση μας με το βιβλίο χαρακτηρίζεται από στοργή / έκφραση αγάπης, από στοργή αμφίδρομη και πολλαπλασιαστική. Όταν απλώς και μόνο πιάνουμε ένα βιβλίο, νιώθουμε να γεννιέται ένα σκίρτημα, να μας διατρέχει ένα καινούργιο συναίσθημα μικτής προέλευσης και του εσωτερικού μας κόσμου και του εξωτερικού περιβάλλοντός μας. Και να η απόδειξη / ερώτημα σε κάτι πολύ απλό και απτό… Γιατί όταν πιάνουμε ένα βιβλίο, τα δάχτυλά μας απαλαίνουν και το άγγιγμά τους είναι τόσο τρυφερό;

Του Νίκου Τσούλια Παρακολουθώ και εν πολλοίς γνωρίζω την εικόνα για την απαρχή της σχολικής χρονιάς εδώ και πολλά χρόνια και μπορώ να ισχυριστώ με απόλυτη βεβαιότητα ότι εφέτος η κατάσταση είναι χειρότερη από κάθε άλλη περίπτωση. Και δεν πρέπει να αποδώσουμε αυτό το γκρίζο σκηνικό ούτε στις εκλογές ούτε στην οικονομική κρίση. Η όλη υπόθεση έχει χαθεί πρωτίστως από την ανευθυνότητα και από την μικροκομματική αντίληψη και πρακτική του Υπουργείου Παιδείας.

Συγκεντρώνω εδώ μεταφράσεις έξι ποιημάτων του Langston Hughes, που έχουν δημοσιευθεί παλαιότερα στο ιστολόγιο. Πληροφορίες για καθένα από τα ποιήματα, καθώς και το αγγλικό πρωτότυπο, μπορείτε να βρείτε ανατρέχοντας στις αρχικές δημοσιεύσεις. Πρόκειται συγκεκριμένα για τις: