Σχολεία προς άγραν μαθητών / μαθητριών!
Του Νίκου Τσούλια
Όταν μια κοινωνία παρακμάζει επί πολύ, η παρακμή της είναι μάλλον καθολική και κραταιά. Όταν μια πολιτεία διαβρώνει την ορθολογική της λειτουργία και τις ουμανιστικές της αξίες, τότε δύσκολα θα βρεθεί θεσμός της που να εξαιρείται απ’ αυτή τη γενική τάση. Επιπλέον, θεωρώ ως κοινή πεποίθησή μας ότι η κρίση της χώρας μας είναι κρίση γενική και όχι μόνο οικονομική ή πολιτική / κομματική. Είναι κρίση του πολιτισμού μας και της κουλτούρας μας.
Το διάβασμα είναι τρόπος ζωής
Του Νίκου Τσούλια
Το διάβασμα δεν είναι κυρίως διαδικασία μάθησης και πρόσκτησης όλο και περισσότερων γνώσεων, δεν είναι πρωτίστως μια θεσμική υποχρέωση κάποιου μέρους της ζωής μας στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο, δεν είναι ουσιαστικά η επαφή με τη συνεχή επιμορφωτική ανανέωση της εκπαιδευτικής μας αποσκευής και των επαγγελματικών μας προσόντων για βιοποριστικούς λόγους ή για φιλόδοξους λόγους. Και δεν είναι φυσικά σε καμιά περίπτωση μια λειτουργία για να περνάμε το χρόνο μας ή μια ασχολία όταν δεν έχουμε τι να κάνουμε.
Όταν ο Υπουργός Παιδείας έχει άλλα στο μυαλό του…
Του Νίκου Τσούλια
Κύριε Υπουργέ,
Να μη φοβόμαστε τις λέξεις, να μην αλλοιώνουμε τις έννοιες, να μη δημαγωγούμε. Να μην παίζουμε με την εκπαίδευση και με τους εκπαιδευτικούς. Ρωτήστε τους προηγούμενους Υπουργούς…
Η ΟΛΜΕ για την Επιλογή των Διευθυντών
Του Νίκου Τσούλια
Η ΟΛΜΕ για το μισθούς και τις συντάξεις των καθηγητών…
η ΟΛΜΕ για την αξιολόγηση…
Η αγωνία των Πανελλαδικών
Βρισκόμαστε ένα εκατομμύριο χρόνια πριν.
Σε μία σαβάνα της σημερινής Αγκόλα, μία ομάδα πιθηκοειδών προγόνων, πασχίζει να επιβιώσει λόγω της μείωσης καρπών με τους οποίους τρεφόταν. Διασχίζει με αγωνία τη σαβάνα, ψάχνοντας για τροφή στο γειτονικό δάσος. Ρισκάρει, γιατί μπορεί να δεχτεί επίθεση από τα μαχαιρόδοντα αιλουροειδή. Από την ομάδα αυτή επέζησαν όσοι πίθηκοι μπόρεσαν να σταθούν στα δύο τους πόδια και με την εξέλιξη αυτή έλεγξαν το περιβάλλον.
Η ιερή μοναδικότητα του Ομήρου
Του Νίκου Τσούλια
Μύθος και ιστορία, υπόθεση και παράδοση, χίμαιρα και επιστήμη
συνθέτουν τον Όμηρο.
Βίκτω Ουγκώ
