Μόνιμες Στήλες

Παρότι εμφανίζεται επί σκηνής μόνο στο τελευταίο μέρος του δράματος, ο Πέρσης βασιλιάς Ξέρξης συνιστά το συνεκτικό στοιχείο της τραγωδίας του Αισχύλου Πέρσες, το στοιχείο εκείνο δηλαδή που συνδέει τα συστατικά μέρη της τραγωδίας (δομικές ενότητες, σύμβολα, πρόσωπα κτλ). Οι Πέρσες έχουν εύστοχα χαρακτηριστεί «δράμα νόστου»: όπως και στην περίπτωση της Οδύσσειας, ο απών ήρωας κυριαρχεί απολύτως παρά τη φυσική απόσταση που τον χωρίζει από τα επί σκηνής δρώμενα.

Πόσο μικροί, πόσο ανόητοι, πόσο ρηχοί καταντάμε εμείς οι άνθρωποι κάποιες στιγμές, στη θέα ενός πλασματικά ωραίου περιτυλίγματος; Πόσο κόπο και πόση νοημοσύνη να χρειάζεται άραγε, για να αντιληφθούμε αν το περιεχόμενο είναι εξίσου ωραίο με την εμφάνιση αυτού που τη φοράει; Πόσο σοφός ήταν παλιότερα ο ελληνικός λαός μας, που μέσω της παροιμίας «Κι αν στόλισες το γάιδαρο, γι’ άλογο δεν περνιέται», περιγράφει επακριβώς το θέμα των σημερινών αράδων; Με πόση ματαιοδοξία είναι τελικά λουσμένοι, εκείνοι που επιδεικνύουν το φιλτραρισμένο - μονταρισμένο παρουσιαστικό τους, χωρίς να έχουν την προσωπικότητα να το υποστηρίξουν;

Του Νίκου Τσούλια «Τα γράμματα σ’ ένα φίλο Γερμανό» του Α. Καμύ μπορεί να αποτελέσουν ένα σχέδιο αυτοκριτικής της Ευρώπης για τον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο, ένα ντοκουμέντο διακήρυξης της Ενωμένης Ευρώπης για ένα «φωτεινό» μέλλον, ένα κείμενο αυτογνωσίας του ανθρώπου.

Συζητώντας γενικά και αόριστα για το λύκειο… Του Νίκου Τσούλια Αν η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας συνεχίσει στο σταθερό δρόμο που ακολουθεί εδώ και δύο χρόνια, στο δρόμο των επικοινωνιακών τεχνασμάτων, του εμπαιγμού και της γενικής και αόριστης πολιτικής, δεν πρόκειται ποτέ να νομοθετήσει! Απλώς φροντίζει να κερδίζει χρόνο απέναντι στις δικές της εξαγγελίες. Θα τελειώσει η κυβερνητική της θητεία και δεν θα έχει καμιά θεσμική και νομοθετική παρέμβαση στην εκπαίδευση ούτε και σ’ αυτά τα κατ’ αρχήν ψηφισμένα σημεία – της εργαλειοθήκης του Ο.Ο.Σ.Α. – που η ίδια η κυβέρνηση διαλαλεί ότι αποτελούν προοδευτική μεταρρύθμιση!

Του Νίκου Τσούλια Αρχικά πρέπει το όλο θέμα μας να τεθεί σε σωστή βάση, σε ευρεία αναφορά και όχι στο σημερινό περιορισμένο πλαίσιο. Οι διορισμοί των εκπαιδευτικών δεν είναι πρωτίστως κλαδικό ζήτημα που αφορά μόνο τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς και τους υποψήφιους εκπαιδευτικούς αλλά μείζον εκπαιδευτικό και κοινωνικό πρόβλημα. Υπάρχουν δύο θεμελιώδεις πλευρές, οι οποίες αποσιωπούνται σκοπίμως με προφανή στόχο να θεωρείται το όλο θέμα ως αποκλειστικό πρόβλημα ενός υποσυνόλου εκπαιδευτικών!

Του Νίκου Τσούλια Αφού ταλαιπώρησαν με το λαϊκισμό τους την εκπαιδευτική κοινότητα και την ελληνική κοινωνία, αφού καταπόνησαν τον ορθολογισμό και την κοινή λογική, αφού ζήσαμε για δύο χρόνια μια επικοινωνιακή καταιγίδα περί κατάργησης των Πανελλαδικών Εξετάσεων και περί θέσπισης Εθνικού Απολυτηρίου, είδαμε δύο γεννητούρια – τέρατα!