Μόνιμες Στήλες

Εναλλακτικές οι αράδες του σημερινού άρθρου, αλλά με την ίδια ισορροπία και διαχρονικότητα ως προς το σκοπό που αυτές γράφονται: να κάνουν τον εαυτό μας και τον κόσμο μας καλύτερο! Βάσει του ότι λοιπόν, ο παραδειγματισμός και η έμπρακτη κατάθεση ψυχής κάποιων σπουδαίων ανθρώπων συμβάλλουν σε αυτό το σκοπό μου, ο πρωταγωνιστής των σημερινών αράδων δεν υστερεί στο παραμικρό από τους λόγιους, των οποίων τα έργα είθισται να με εμπνέουν. Με «φαίνεσθαι» αλήτικο και «είναι» σπουδαίο, ο Γιώργος Μαυρίδης αποτελεί αναμφίβολα το φως στο σκοτάδι, σε έναν κόσμο γεμάτο σοβαροφανή κακέκτυπα που πασχίζουν μόνο για το φτωχικό τους «εγουλάκι», χωρίς ουσιαστικά να τα καταφέρνουν έστω κι εκεί.

Η Γιορτή της σχολικής αίθουσας Του Νίκου Τσούλια Κάθε μέρα και γιορτή, κάθε ώρα και ξεχωριστή γιορτή˙ θείο δώρο για λίγους. Είναι η τελετουργία της σχολικής αίθουσας. Ας αφαιρέσουμε νοητικά την παγιωμένη εδώ και αιώνες σχολική πραγματικότητα. Ας θεωρήσουμε ότι δεν υπάρχει η σταθερή εικόνα της σχολικής αίθουσας και ας φανταστούμε το πώς υπήρξε η καταστατική της πράξη.

Του Νίκου Τσούλια Ποιος να ασχοληθεί με την καθημερινότητα του σχολείου και την ουσία της εκπαίδευσης; Οι αρμόδιοι Υπουργοί της Παιδείας λειτουργούν ή ως δημοσιογράφοι / σχολιαστές με καθημερινές δηλώσεις για κάθε θέμα που έχει υποψία εκπαίδευσης ή ως «καινοτόμοι και προοδευτικοί» που ανοίγουν διαρκώς νέα ζητήματα – όχι για να τα προωθήσουν – αλλά για να απασχολήσουν την κοινή γνώμη με οτιδήποτε άλλο αρκεί να μη θυμίζει Μνημόνιο και νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Θεόδωρος Σταυριανόπουλος MSc Ηθ. Φιλοσοφίας – Μαθηματικός Καλαμάτα 02-07-2016 Τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί μια τάση παράνομων μαθητικών μετεγγραφών προς κάποια Γυμνάσια-Λύκεια της Καλαμάτας. Οι μετεγγραφές αυτές των μαθητών δημιουργούν πολλά προβλήματα και διαμορφώνουν αντιλήψεις ότι υπηρετούν σκοπιμότητες (φιλικές, ρουσφετολογικές, πολιτικές, οικονομικές) και λειτουργούν υποστηρικτικά για τα ήδη πολυδύναμα Σχολεία της πόλης εις βάρος των περιφερειακών και ολιγοδύναμων Σχολείων.

Του Νίκου Τσούλια Όταν δημιουργούνται πολωτικές και έντονα συγκρουσιακές καταστάσεις στην εκπαίδευση, όταν υπάρχουν δύο μόνο στρατόπεδα που υπερασπίζονται δογματικά τη δική τους αλήθεια και τη θεωρούν ως τη μοναδική αλήθεια, είναι δύσκολο να θέσεις κάποιον άλλο προβληματισμό – όχι κατά ανάγκη ενδιάμεσο ή συμβιβαστικό -, γιατί απορρίπτεσαι εξ ορισμού και από τις δύο πλευρές. Φυσικά αν είσαι στο ένα από τα δύο στρατόπεδα, έχεις τη δική του υποστήριξη, κινείσαι με την ασφάλεια της ομάδας και νιώθεις μια κάποια …δικαίωση. Αλλά πάντα η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη, για να ερμηνευτεί μέσα από μανιχαϊκά ή δογματικά ή πολωτικά σχήματα.

Βρισκόμαστε στο 1975 Παρακολουθώ ανελλιπώς Αγγλικά σε ένα από τα λίγα φροντιστήρια του Παλαιού Φαλήρου. Παρακολουθώ εντατικά θερινά, εντατικά χειμερινά και έχω πήξει γενικώς. Η άξια ιδιοκτήτρια του φροντιστηρίου της οδού Σειρήνων με έχει για ένα από τους πιο αγαπημένους μαθητές γιατί οργώνω τα αγγλικά πτυχία.