Τι μπορεί να κερδίζει ο εκπαιδευτικός από τους μαθητές;
Του Νίκου Τσούλια
Συνήθως οι συζητήσεις που γίνονται στο σχολείο και στην κοινωνία αφορούν την παραδοσιακή εκπαιδευτική οδό, τι κερδίζουν οι μαθητές από τους εκπαιδευτικούς. Και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό, αφού η ίδια η καταστατική πράξη της εκπαίδευσης εδραιώνεται σ’ αυτή ακριβώς τη βάση, στη μετάδοση γνώσεων και αξιών, στάσεων και συμπεριφορών από τον παιδαγωγό στον παιδαγωγούμενο.
Νοσταλγώντας την Οδύσσεια!
Του Νίκου Τσούλια
Τίποτα πιο γλυκό από πατρίδα και γονιούς
(Οδυσσέας προς τον Αλκίνοο)
Πάντα νοσταλγώ το έπος της νοσταλγίας, το μεγάλο “παράδειγμα” της αγωγής. Ίσως γιατί ήταν η πρώτη μεγάλη και αληθινή ιστορία που άκουσα στο σχολείο των παιδικών μου καιρών και αποτελούσε για μένα τη μόνιμη παρηγοριά στη δική μου μικρή νοσταλγία που φεύγαμε από το χωριό μου και ξεκαλοκαιριάζαμε σε …ξένα μέρη διπλανών περιοχών. Ίσως γιατί ο Οδυσσέας έγινε ο πρώτος ήρωας που κέρδισε την παιδική μου φαντασία με τα τόσα και τόσα συμβάντα της περιπέτειάς του και με την πανουργία του.
Η επιλεκτική ανθρωπιά και ευαισθησία ευδοκιμεί σε άλλους πλανήτες… πιο μοναχικούς!
Στο ίδιο έργο θεατές με διαφορετικούς πρωταγωνιστές κάθε φορά. Με αφορμή το χάος του προσφυγικού καταφέρνουμε να διχαζόμαστε σε τρεις κατηγορίες Ελλήνων, εμείς που ως λαός, τα ξέρουμε και τα κρίνουμε ΟΛΑ εξάλλου, απ’ την κούνια.
Αντιβίωση στην παρακμή… ο Καζαντζάκης!
«Ν’ αγαπάς την ευθύνη, να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί εγώ θα φταίω». «Τι θα πει ευτυχία; Να ζεις όλες τις δυστυχίες. Τι θα πει φως;
Απ’ το ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ στο ΕΙΝΑΙ… μιά ΑΛΗΘΕΙΑ δρόμος!
«Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα», Albert Camus, Γάλλος συγγραφέας. «Σε μια εποχή παγκόσμιου ψεύδους, το να λες την αλήθεια είναι μια πράξη επαναστατική», George Orwell, Άγγλος συγγραφέας.
Να διώξουμε τη συννεφιά από τα όνειρα των μαθητών
Του Νίκου Τσούλια
Συζητάμε και ξανασυζητάμε και αντιπαρατιθέμεθα (αλλά δεν συνδιαλεγόμαστε) καθ’ όλη την περίοδο της κρίσης ακόμα και για τα «δεκαδικά ψηφία» των περικοπών στους μισθούς και στις συντάξεις και απλώς κάνουμε συμπληρωματικές αναφορές για τα μείζονα, τα εκρηκτικά προβλήματα των καιρών μας, την ανεργία αυτών που απολύονται και αυτών που δεν βρίσκουν εξ αρχής εργασία.
