Μόνιμες Στήλες

Του Νίκου Τσούλια Είναι η μόνη ελευθερία που μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην ευδαιμονία και στην ευτυχία, αφού η ελευθερία του σώματος ή είναι δεδομένη ή υπόκειται στην ελευθερία του πνεύματος. Πρόκειται όμως για μια ενιαία και αδιαίρετη ελευθερία, την ελευθερία του ανθρώπου – που διακρίνεται σε εκείνη του σώματος και την αντίστοιχη του πνεύματος μόνο λόγω του γνωστού φιλοσοφικού και κοσμοθεωρητικού ζητήματος του δυισμού – και η οποία δύσκολα κατακτάται, ακριβώς γιατί είμαστε χειραγωγημένοι από τις άπειρες προκαταλήψεις και τις κοινωνικά, πολιτισμικά και προσωπικά κατασκευασμένες δεσμεύσεις. Και όχι μόνο δύσκολα κατακτάται, αλλά και το πιο σημαντικό είναι ότι η ελευθερία δεν είναι ούτε καν στα ζητούμενα της ζωής μας, δεν την επιζητούμε γιατί δεν γνωρίζουμε ποια είναι η μορφή και ποιο το περιεχόμενό της.

Του Νίκου Τσούλια Ως Πρόεδρος της ΟΛΜΕ Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”, 30/10/2000 Οι δαπάνες που διατίθενται για τη δημόσια εκπαίδευση είναι πάντα κρίσιμο πολιτικό θέμα που αφορά, στον έναν ή στον άλλο βαθμό, όλες τις χώρες.

Τα ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΝ ΜΕΡΗ: δηλαδή τις εξωτερικές ενότητες στις οποίες διαιρείται και βάση των οποίων οργανώνεται η δράση. Τα ΚΑΤΑ ΠΟΙΟΝ ΜΕΡΗ: τα εσωτερικότερα δομικά υλικά πάνω στα οποία κτίζεται από τη μια ο τραγικός λόγος, από την άλλη η παράσταση γενικότερα.

Μορφωτικές πρωτοβουλίες παντού… Του Νίκου Τσούλια Η σημερινή κρίση δεν μπορεί να στάζει μόνο θλίψη και μελαγχολία – έχει και σκιρτήματα αισιοδοξίας και θετικών προοπτικών. Δεν είναι μόνο το μαύρο σκηνικό των εκτεταμένων οικονομικών περιορισμών – έχει και αχτίνες φωτός αγώνα και δημιουργικότητας.

Ο Αριστοτέλης διαχωρίζει τις δομικές μονάδες της τραγωδίας σε δύο κατηγορίες: Τα ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΝ ΜΕΡΗ: δηλαδή τις εξωτερικές ενότητες στις οποίες διαιρείται και βάση των οποίων οργανώνεται η δράση.

Αναφερθείτε συνοπτικά στα πιο σημαντικά στοιχεία που ορίζουν τη σχέση της διονυσιακής λατρείας με τις απαρχές της τραγωδίας και του σατυρικού δράματος. Η φύση του Διονύσου: Από πολλές απόψεις ο Διόνυσος είναι κατεξοχήν θεατρικός θεός, εφόσον βασικά συστατικά της θεϊκής του υπόστασης αλλά και της λατρείας του αποτελούν: (α) η έκσταση (δηλαδή η έξοδος από τα στενά όρια του εαυτού και η πρόσβαση σε μια άλλη πραγματικότητα, μια πλατύτερη σφαίρα ύπαρξης): αυτού του είδους η έκσταση ή μετάσταση προσδιορίζει εν πολλοίς και την πράξη του ηθοποιού,