Η βαρβαρότητα της «ελεύθερης αγοράς» και οι φαντασιώσεις μας
Του Νίκου Τσούλια
Σήμερα η «ελεύθερη αγορά» αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα διαμόρφωσης της σύγχρονης ιστορίας. Η ελεύθερη αγορά εκφραζόμενη από τους κύριους θεσμούς του καπιταλιστικού συστήματος (Δ.Ν.Τ., τραπεζικό και χρηματιστηριακό κεφάλαιο, Ο.Ο.Σ.Α. κλπ) εμφανίζεται (και είναι έτσι φυσικά…) να καθορίζει την πολιτική σε μεγάλο βαθμό.
Παλαιά και Νέα Κωμωδία: Κωδικοποίηση βασικών διαφορών
Στο κείμενο που ακολουθεί συγκεντρώνονται οι πιο βασικές διαφορές ανάμεσα στην Παλαιά Κωμωδία (486-400 π.Χ.), την οποία γνωρίζουμε κυρίως από το έργο του Αριστοφάνη, και τη Νέα Κωμωδία (323 π.Χ. – 2ος αι. μ.Χ.), κυριότερος εκπρόσωπος της οποίας είναι για μας ο Μένανδρος.
Θεσμική αποσάθρωση του Λυκείου
Του Νίκου Τσούλια
Νομίζω ότι δεν πρόκειται να ζήσουμε ξανά τόσο εύκολα «σκηνές του παραλόγου» στην εκπαίδευση, να δούμε τέτοια θεσμική απαξίωση του δημόσιου σχολείου από την πιο προωθημένη νεοφιλελεύθερη κυβερνητική πολιτική που γνώρισε η χώρα μας αναμεμιγμένη με πρωτοφανή έξαρση δημαγωγίας και λαϊκισμού – με τον τίτλο της «μεταρρύθμισης» – και με κακότεχνο «αριστερό ντύσιμο».
Μπορούμε να αλλάξουμε την κοινωνία;
Του Νίκου Τσούλια
Του Νίκου Τσούλια
Η αλλαγή ή μη της κοινωνίας είναι ένα από τα πιο βασικά στοιχεία της ιδεολογικής και της πολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ των προοδευτικών και των συντηρητικών κομματικών δυνάμεων. Αποτελεί την τομή, την κύρια διαχωριστική γραμμή στο πεδίο των πολιτικών ιδεών και κοσμοθεωρήσεων και διαμορφώνει εν πολλοίς και την αντίστοιχη πολιτική δράση.
Απόδειξη μεγαλείου ή ευτέλειας: η συμπεριφορά και μόνο!
«Για να κάνεις μεγάλα πράγματα, δεν είναι ανάγκη να είσαι μεγαλοφυΐα. Δεν είναι ανάγκη να είσαι πάνω από τους άλλους ανθρώπους. Πρέπει να είσαι μαζί τους», Μοντεσκιέ, Γάλλος στοχαστής. Με αυτή τη φράση ορίζω και καθορίζω την εκκίνηση του εκατοστού άρθρου στο φιλόξενο διαδικτυακό σπιτικό του Φιλολογικού Ιστοτόπου.
Το μπουζούκι είναι ιερό, γιατί είναι βαθιά ανθρώπινο!
Του Νίκου Τσούλια
Το “πάμε στα μπουζούκια” ήταν η εμβληματική φράση για τη λαϊκή διασκέδαση των νεοελλήνων για πολλά χρόνια. Αποτελούσε όμως και ένα στάδιο μεταβατικό στην πορεία του τραγουδιού και του πολιτισμού μας. Είναι η εποχή όπου το βιοτικό επίπεδο βελτιώνεται αλματωδώς και εμφανίζονται και τα πρώτα δείγματα νεοπλουτισμού παρακμιακού περιεχομένου και λαϊκίστικης επίδειξης στις φωταγωγημένες πίστες.
