Να ανοίξουν οι συζητήσεις!
Του Νίκου Τσούλια
Δεν μπορεί έξι χρόνια τώρα οι συζητήσεις μας και ο δημόσιος διάλογος να αρχίζουν και να τελειώνουν με την κρίση. Δεν μπορεί η «κρισιολογία» να υπερβαίνει αυτό καθ’ εαυτό το γεγονός της κρίσης, να την αναπαράγει και να τη διατηρεί όχι απλά και μόνο ως κρατούσα κατάσταση αλλά ως μοναδικό πεδίο αναφοράς και αναγωγής των πάντων σ’ αυτή.
Ουδείς φτωχότερος του… πάμπλουτου στην τσέπη!
«Η πλουτοκρατία ήταν, είναι και θα είναι ο μόνιμος άρχων του κόσμου, ο διαρκής Αντίχριστος. Αυτή γεννά την αδικία, αυτή τρέφει την κακουργία, αυτή φθείρει σώματα και ψυχές», Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Έλληνας συγγραφέας.
Το παιδικό βιβλίο γιορτάζει…
Του Νίκου Τσούλια
Γιορτάζει σήμερα 2 Απριλίου ο Κόσμος όλος! Όταν το παιδί και το βιβλίο ομού γιορτάζουν, ποιος δεν θέλει να συμμετέχει σ’ αυτή την πνευματική μέθεξη, στο πιο φωτεινό στερέωμα που μπορεί να δημιουργήσει ο άνθρωπος;
Τιμή στον Γρηγόρη Πιερή Αυξεντίου: ανθολογία ποιημάτων (Μέρος 2ο)
Σήμερα, παραμονή της επετείου του μεγάλου ξεσηκωμού της ΕΟΚΑ εναντίον του Άγγλου κατακτητή (1η Απριλίου 1955), αναρτάται στους “Λωτοφάγους” το πρώτο από δύο επιπλέον μέρη της ποιητικής ανθολογίας προς τιμήν του Γρηγόρη Αυξεντίου (το πρώτο μέρος δημοσιεύθηκε ανήμερα της θυσίας του ήρωα, στις 3 Μαρτίου). Στο πρόσωπο του υπαρχηγού της ΕΟΚΑ βεβαίως τιμώνται όλοι όσοι αγωνίστηκαν — είτε στα πεδία των μαχών είτε με άλλο τρόπο — για την Ελευθερία.
Η ψυχολογία μας στην εποχή της κρίσης
Του Νίκου Τσούλια
Δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη διεισδυτική ματιά για να προσεγγιστεί ένα γεγονός τόσο πασίδηλο όσο το συννεφιασμένο πρόσωπό μας αυτά τα τελευταία χρόνια της κρίσης και των μνημονίων. Δεν χρειάζεται και κάποια επιστημονική αντίληψη για να κατανοηθεί το τι συμβαίνει στο «ταξιδεμένο» και εν πολλοίς «χαμένο» βλέμμα μας.
Τιμή στον Γρηγόρη Πιερή Αυξεντίου: ανθολογία ποιημάτων (Μέρος 1ο)
Στις 3 Μαρτίου 1957, ο Αυξεντίου δίδαξε στους αγωνιστές της ΕΟΚΑ “και πώς να πεθαίνουν”. Οι ποιητές δόξασαν τη θυσία και την παρακαταθήκη του.
