Δοκιμάζοντας εναλλακτική διδασκαλία
Του Νίκου Τσούλια
Οι συνθήκες φέτος ήταν ιδανικές τουλάχιστον γι’ αυτή την απόπειρα. Χαλάρωση του εξεταστικού συστήματος, κατάργηση της Τράπεζας θεμάτων και αύξηση (διπλασιασμός) των ωρών διδασκαλίας στη Βιολογία της Β΄ Λυκείου με την ίδια διδακτέα ύλη και το ίδιο βιβλίο όπως και πριν, όλα αυτά ήταν το πιο πρόσφορο έδαφος για μια δοκιμασία εναλλακτικής διδασκαλίας.
Εμείς και οι πρόσφυγες
Του Νίκου Τσούλια
Το όλο στερέωμα των προσφύγων σήμερα στη χώρα μας έχει πολλαπλές και σημαντικότατες όψεις. Παρουσιάζει χαρακτηριστικά που επηρεάζουν την εθνική μας στρατηγική και την όλη ευρωπαϊκή διάσταση και σήμερα και μελλοντικά.
Οι “ταπεινοί” χαρακτήρες στη “Μήδεια” του Ευριπίδη
Η «Μήδεια του Ευριπίδη» επιφυλάσσει ιδιαίτερο ρόλο για τους χαρακτήρες που προέρχονται από τα ταπεινότερα κοινωνικά στρώματα (την Τροφό, τον Παιδαγωγό, τον χορό). Οι απλοί άνθρωποι του έργου είναι γενικά εκείνοι που δημιουργούν κλίμα συμπάθειας και κατανόησης για την ξένη γυναίκα από την Κολχίδα, την οποία έχει προδώσει ο άνδρας της και η οποία έχει κάθε δικαίωμα να οργίζεται και να επικαλείται τους θεούς της εκδίκησης, ακόμη και τον ίδιο τον Δία, τον προστάτη των όρκων.
Το μόνο άσχημο με τη σημερινή νεολαία είναι ότι… δεν ανήκουμε...
«Κάθε γενιά φαντάζεται, ότι είναι πιο έξυπνη από τη γενιά που πέρασε και πιο σοφή από τη γενιά που ακολουθεί», George Orwell, Βρετανός συγγραφέας. Με αυτή τη φράση, ορίζω την εκκίνηση των σημερινών αράδων, που δυστυχώς είναι από εκείνες, που μου εμφυσούν τη βεβαιότητα, ως προς τη διαχρονικότητά τους, σε αυτή τη χώρα, που κάποιοι γεννήθηκαν,
Η διαρκής νεότητα του σχολείου
Του Νίκου Τσούλια
Εδώ ο χρόνος «δεν τρέχει» και δεν ελέγχει όπως κάνει παντού. Ο χρόνος είναι παγωμένος. Οι ορμητικοί και σταθεροί στο ρυθμό κυματισμοί του είναι αταλάντευτοι. Εδώ η εικόνα είναι εικόνα διαρκούς νεότητας. Η εκροή είναι σε διαρκή συμβιβασμό με την εισροή. Το παρόν εξισορροπεί διαρκώς το παρελθόν με το μέλλον στο λογισμό του ανθρώπου!
Σχέσεις μεταξύ πολιτικής και ιστορίας
Του Νίκου Τσούλια
«Η σημερινή πολιτική είναι η αυριανή ιστορία», με αυτή τη χαρακτηριστική διατύπωση που πολυαναφέρεται μπορεί να εκφραστούν με έναν ευσύνοπτο τρόπο οι σχέσεις πολιτικής και ιστορίας. Πράγματι, η ανάπτυξη της πολιτικής σε μια δεδομένη κοινωνία και σε έναν δεδομένο χρόνο θα αποτελέσει την κύρια – αν όχι τη μοναδική – κοίτη επί της οποίας θα καλλιεργηθεί η γραφή της ιστορίας.
