Ένας διπλός πράκτωρ φροντιστηρίων-“Από τη Ρωσία με αγάπη”
Βρισκόμαστε στο 1996.
Μια φροντιστηριακή απειλή ξεπηδά στα 200 μόλις μέτρα και με πιάνει ταραχή !
Καινούριο φροντιστήριο, με γκλαμουράτο χώρο, με ψευδοροφές και σποτάκια, με trendy look και fashionable design, και στα prospect του υπόσχεται τα πάντα, από ονειρεμένο μάθημα με εξωτικές καλλονές καθηγήτριες μέχρι σίγουρη επιτυχία σε ιατρική, πολυτεχνεία, Άρειο Πάγο, Βουλή των λόρδων, κ.λ.π.
Ο μετασχηματισμός του δημόσιου χώρου επικοινωνίας
Του Νίκου Τσούλια
Η έννοια και η λειτουργία του δημόσιου χώρου επικοινωνίας αρχίζουν να προσδιορίζονται από τη διαμόρφωση των πρώτων κοινωνιών του ανθρώπου. Η γέννηση μάλιστα της πολιτικής και πιο ειδικά η ανάδυση της δημοκρατίας ως βασικού πολιτεύματος στην αρχαία Αθήνα είναι απόλυτα συνδεδεμένη με το πεδίο μιας δημόσιας επικοινωνίας, την Αγορά.
Εθνικού ή σχολικού τύπου απολυτήριο λυκείου;
Του Νίκου Τσούλια
Όταν η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ κινείται στη γενική πολιτική αντίληψη του λαϊκισμού και της προαγωγής του φαντασιακού πεδίου έναντι του πραγματικού, είναι φυσικό επακόλουθο η επέκτασή τους στον θεσμό της αγωγής και της γνώσης, στην εκπαίδευση.
Το κομματικό σύστημα τρίζει…
Του Νίκου Τσούλια
Από τη μια άκρη στην άλλη το εκκρεμές της σύγχρονης ιστορίας μας ταλαντεύεται χωρίς να ισορροπεί στη «μεσότητα», εκεί που υπάρχει μετριοπάθεια και δημιουργικότητα, περίσκεψη και συνεννόηση. Πριν μερικά χρόνια τα κόμματα εμφανίζονταν ως οι απόλυτα ισχυροί θεσμοί της κοινωνίας μας και ο τίτλος του κομματικού στελέχους ήταν ένα προνόμιο (!) για προοπτική και εξέλιξη. Τώρα τα κόμματα είναι πλήρως αποδυναμωμένα και οι πολίτες τα αποφεύγουν ωσάν μιάσματα!
Ιστορίες σχολείου, σηματωροί ζωής
του Νίκου Τσούλια
Οι θεωρίες αποδόμησης αλλά και κάποιοι ψευτο – διανοούμενοι ισχυρίζονται ότι το σχολείο έχει χάσει το ρόλο του, γιατί, κυρίως, αναπτύχθηκαν και άλλοι θεσμοί παραγωγής γνώσης. Ουδέν αναληθέστερον. Οι άλλοι θεσμοί είναι πηγές πληροφορίας και κατ’ ελάχιστον γνώσης. Πέραν τούτου, το σχολείο δεν έχει ως μοναδικό ή κύριο σκοπό τη μετάδοση της γνώσης.
Η ιερότητα του διαβάσματος
Του Νίκου Τσούλια
Το διάβασμα είναι τέχνη (έχει τους νοητικούς και φαντασιακούς αυτοσχεδιασμούς και τις στοχαστικές πινελιές του κάθε αναζητητή / αναγνώστη) και επιστήμη (έχει συγκροτημένη μεθοδολογία και διαρκή έρευνα). Είναι πάθος και λατρεία. Δεν είναι μια ουδέτερη λειτουργία. Απαιτεί πρόσφορη ψυχική διάθεση, σφοδρή επιθυμία, συνεχή προσμονή και παραμένει πάντα σε εκκρεμότητα ανικανοποίητου. Αν δεν υπάρχει θέρμη και ζήλος, πάθος και έρωτας για το διάβασμα, δεν μπορεί να επιτελεσθεί η τελετουργία του.
